مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

نجوم بایگانی - صفحه 2 از 7 - مجله سرگرمی ژولیت

۲۰

 

خورشید در هر ثانیه ۲۲۰ کیلومتر به دور مرکز کهکشان  می چرخد و ۲۶هزار سال نوری از مرکز کهکشان  فاصله دارد
خورشید ۲۵۰ میلیون سال طول میکشد تا یک دور کامل را در کهکشان راه شیری طی کند

 

 

منتظر انتقادات و پیشنهادات شما هستیم

zhuliet.com

 

 

۱۹

 

کره ماه هم زلزله دارد! و علتش کشش جاذبه زمین می باشد. تاکنون ماه لرزه های کوچکی روی دستگاه زلزله نگار ثبت شده است. دانشمندان معتقدند ماه  دارای هسته ای مذاب و داغ مثل زمین خودمان است

 

منتظر انتقادات و پیشنهادات شما هستیم

zhuliet.com

 

۱۸

 

فردی که ثابت است زمانِ فردی که در حال حرکت است را کندتر محاسبه میکند. در سرعتهای خیلی نزدیک به نور ممکن است هر ثانیه فرد در حال حرکت، معادل ساعات زیادی از زندگی فرد بدون حرکت باشد

 

منتظر انتقادات و پیشنهادات شما هستیم

zhuliet.com

۵

 

کهکشان ها بی­ هدف در فضای لایتناهی پرسه نمی­ زنند. گرانش، بیشتر آنها را در گروه ­هایی به  نام خوشه ­های کهکشانی گرد هم آورده است که گاهی این خوشه­ ها به اندازه ده ­ها میلیون سال نوری گستردگی دارند. می ­توان گفت طول این خوشه­ ها آنها را به عظیم ­ترین ساختار کیهان مبدل کرده است

 

دانشمندان برای اولین بار موفق شدند بلوک‌های تشکیل دهنده ی حیات را در یک دنباله‌دار سرد و یخ زده بیابند. محققان به‌ تازگی اعلام کردند که دنباله‌ چوریوموف ۶۷P حاوی مواد تشکیل‌ دهنده حیات است. فضاپیمای روزتا، متعلق به آژانس فضایی اروپایی که در مدار این دنباله دار قرار دارد، اسیدآمینه‌ای روی سطحش را شناسایی کرده است.

۱۸


این یافته‌ها موید آن است که یک توپ یخی و گرد و غبار می‌تواند بلوک اصلی تشکیل دهنده ی حیات را تشکیل دهد. اسیدهای آمینه، بلوک های ساختمانی پروتئین ها هستند که واکنش های اضطراری را در سلول های زنده کنترل می‌کنند. دانشمندان در سال ۲۰۰۹ اعلام کردند که فضاپیمای استارداست ناسا ساده ترین اسیدآمینه موسوم به «گلیسین» را در گرد و غبار دنباله داری کشف کرده‌ است، اما احتمال آلوده شدن آن با گرد و غبار کره زمین وجود داشت. فضاپیمای روزتا که از سال ۲۰۱۴ به دور دنباله‌دار چوریوموف ۶۷P می‌چرخد، به طور قطع گلیسین را در ابر گازی شکل اطراف این دنباله‌دار مشاهده کرده است. این کاوشگر همچنین بوی فسفر را به عنوان ترکیبی از DNA شناسایی کرد.

پیش از این، فضاپیمای روزتا ترکیبات الکل، شکر و اکسیژن را که برای حیات و ساختار سلولی لازم اند، شناسایی کرده بود. با افزودن گلیسین و فسفر، تمام انواع سلول‌های اولیه حیات در دنباله‌دار چوریوموف ۶۷P یافت شده‌اند. در واقع محققان دانشگاه «برن» سوئیس، گفته‌اند که با این اکتشاف، تمام مواد اولیه مورد نیاز برای حیات را در یک‌ مکان کشف کرده اند.

یافتن گلیسین به این دلیل که دانشمندان امیدوار به یافتن آن نبودند یا تصور نمی‌کردند در آنجا این ماده را پیدا کنند، هدف مأموریت روزتا نبود بلکه به این دلیل بود که این ماده در دنباله‌دار به صورت یخ‌زده و نه به شکل ابری از گاز است که روزتا می‌تواند از آن نمونه بردای کند. زمانی که کره زمین حدود ۴٫۵ میلیارد سال پیش شکل گرفت، سطح آن داغ و سخت بود و احتمالا مولکول‌های اورگانیک را قبل از ترکیب به منظور تشکیل سلول‌های اولیه، تبخیر کرده‌اند. اما با کاهش دمای کره زمین، در ستاره‌های دنباله دار با مولکول های به دام افتاده در یخ می توان مواد ضروری برای حیات را یافت.

۱۹

به گفته محققان دانشگاه ‌هاوایی، با وجود آنکه دنباله دارها سرد هستند، می‌توانند میزبان آن دسته از واکنش های شیمیایی باشند که مولکول های پیچیده را شکل می‌دهند. با چرخیدن دنباله‌دار، تشعشعات ناشی از گرمای خورشید، مواد شیمیایی ساده تری را در مولکول‌های اولیه دنباله‌دار گرم می‌کند. با تشکیل این مواد، این مولکول‌ها در داخل یخ به دام می‌افتند. محققان بعد از مطالعات متعدد توانستند گلیسین را در اطراف دنباله دار P67 پیدا کردند. تحریکات آزمایشگاهی در یک دهه گذشته، چگونگی بروز این واکنش ها را نشان می‌داد. اما محققان در این آزمایش‌ها مشاهده کردند که چنین مولکول هایی قادرند روی دنباله دارها تشکیل شوند.

 محققان به تازگی اثر شیمیایی مولکول‌های فسفر- اکسیژن را در منطقه تشکیل‌ دهنده ستاره مشاهده کردند که بیانگر آن است که پیش‌ ماده‌های ساده DNA  در جریان سیستم‌های خورشیدی جدید شناور می‌شوند. اما دانشمندان امیدوارند که فضاپیمای روزتا بتواند «نوکلئوتیدها» را که جزء بلوک های ساختمانی DNA است را در این دنباله‌دار، پیدا کنند. روزتا در حال حاضر، تنها ۵ کیلومتر تا سطح داخلی دنباله دار، داخل ابر متراکمی از مولکول‌ها قرار دارد. تجزیه و تحلیل داده‌های جمع‌آوری شده از این مدار می‌تواند ترکیبات جدیدی را برای شکل گیری حیات کشف کند. 

 

منبع : bigbangpage.com

مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

رایج ترین دسته بندی موجود برای کهکشان ها توسط ادوین هابل انجام و توسط ستاره شناس جرارد واکولورس بازبینی شده است. این دسته بندی از سه گروه اصلی تشکیل شده و با توجه به ویژگی های جزئی کهکشان ها (مانند وسعت مارپیچ ها، اندازه و طول میله های ستاره ای، اندازه منحنی های ستاره ای در کهکشان ها) به زیر مجموعه های کوچکتر تقسیم می شوند. در عصر مشاهدات چند طول موجی، این زیر مجموعه ها مشتمل بر نشانه هایی برای هر یک از ویژگی ها نسبت به تشکیل ستاره در یک کهکشان و طول عمر ستاره های آن تعیین می شوند.

۹

کهکشان های مارپیچی

کهکشان های مارپیچی رایج ترین نوع کهکشان در جهان هستی می باشند. کهکشان راه شیری و کهکشان مجاورش آندرومدا از این نوع کهکشان ها هستند. این مارپیچ ها مجموعه ای از سحابی ها و دیسک های چرخندۀ ستاره ای عظیم می باشند که توسط ماده تاریک احاطه شده اند. محدوده نورانی واقع در مرکز یک کهکشان، “منحنی کهکشانی” نامیده می شود.

۱۰

کهکشان های مارپیچی بسیاری دارای حلقه ها و خوشه هایی پر از ستاره هستند که این حلقه ها و خوشه ها در بالا و پایین دیسک ها صف آرایی کرده اند. کهکشان های مارپیچی که دارای میله های ستاره ای عظیم و موادی که از مناطق مرکزی آنها عبور می کند، هستند “مارپیچ های میله ای” نامیده می شوند.

۱۱

تعداد بسیاری از کهکشان ها این میله های ستاره ای را در خود جای داده اند و ستاره شناسان این میله ها را برای درک بهتر نقش آنها در کهکشان ها مورد مطالعه خود قرار داده اند. علاوه بر این میله ها، کهکشان ها ممکن است دارای سیاهچاله های بسیار عظیم در مرکز خود باشند. زیرگروه کهکشان های مارپیچی بر اساس ویژگی های منحنی ها، بازوهای مارپیچ و شکل این بازوها تقسیم بندی می شوند.

 

کهکشان های بیضوی

کهکشان های بیضوی شکل تقریبا به شکل یک تخم مرغ می باشند و به طور گسترده در خوشه های کهکشانی و گروه های متراکم و کوچکتر یافت می شوند. بیشتر کهکشان های بیضوی دارای ستاره های پیرتر و با چگالی کمتر می باشند و به دلیل کمبود گاز های مورد نیاز برای تشکیل ستاره ها و ابرهای غباری، عمل تشکیل ستاره های جدید در آنها کمتر اتفاق می افتد.

۱۲

کهکشان های بیضوی شکل دست کم دارای صد میلیون تا صد تریلیون ستاره میباشند و طول این کهکشان ها می تواند از صد سال تا چند هزار سال نوری باشد. امروزه ستاره شناسان بر این گمانند که هر کهکشان بیضوی شکل یک سیاهچاله بسیار متراکم در مرکز خود دارد که با تراکم خود کهکشان نیز بی ارتباط نیست. از کهکشان های بیضوی می توان مسیه ۵۷ را نام برد. کهکشان های بیضوی دارای زیر گروهی به نام “کهکشان بیضوی شکل کوتوله” می باشند که چیزی بین کهکشان بیضوی شکل معمولی و گروه های ستاره ای به هم پیوسته ای به نام خوشه های گرد می باشند.

 

کهکشان های نامنظم

کهکشان های نامنظم همانطور که در نامگذاری آنها گفته شد در “شکل” نامنظم هستند. بهترین مثال قابل مشاهده از زمین برای این دسته، “ابر ماژلانی کوچک” می باشد. کهکشان های نامنظم را به دلیل عدم وجود ویژگی های هیچ نوع از دو نوع کهکشان های ذکر شده، نمی توان در آن دسته بندی ها جای داد.

۱۳

آنها ممکن است ساختارهای میله ای در کهکشان ها، محدوده های فعال تشکیل ستاره ای را داشته باشند و حتی بعضی از این کهکشان های کوچک نامنظم به عنوان “کهکشان های نامنظم کوتوله” شناخته شوند. این کهکشان ها شباهت بسیاری به کهکشان های تشکیل شده در ۱۳٫۵ میلیارد سال پیش دارند. کهکشان های نامنظم براساس ساختارهای آنها (یا عدم وجود این ساختارها) تقسیم بندی می شوند.

 

منبع: bigbangpage.com – space-facts.com

 

مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

۲۷

 

آیا زمان واقعی است؟ فضا چطور؟ به گفته ی تعدادی از محققان پیشرو در علوم کیهان شناسی، فضا- زمان، تار و پودی که هندسۀ آن با گرانش ستارگان، سیارات و ماده قابل تغییر است – ممکن است چیزی بیش از یک توهم یا سراب نباشد.

 

شاید زمان تنها توهمی سر سختانه باشد

 

شاید انیشتین در ماه مارس ۱۹۵۵ میلادی، تقریبا یک ماه قبل از مرگش با نوشتن نامه‌ای به خانواده‌ی دوست تازه متوفی‌اش، میشل بِسو، یکی از مناقشات پیرامون زمان را مطرح کرد، وی نوشت: «او حالا کمی زودتر از من از این جهان عجیب ‌و غریب رخت بسته است، اما هیچ معنایی ندارد. کسانی مثل ما که به دنیای فیزیک اعتقاد دارند به خوبی می‌دانند که تمایز بین گذشته، حال و آینده توهمی بیش نیست؛ گرچه این توهم دیرینه و پایدار است.» مشخص نیست که آیا خانواده بسو با این شکل درد و دل انیشتین آرام شده بودند یا خیر، اما تقریبا تمام کسانی که فیزیک را درک می‌کنند می‌دانند که انیشتین درست گفته بود! شاید زمان تنها توهمی سر سختانه باشد!

 

فضا- زمان، واقعیت یا توهم؟

ریشه این بحث به هراکلیتوس (۴۷۵-۵۳۵ قبل از میلاد) برمی‌گردد، او گفته بود که ویژگی اصلی کیهان، تغییرپذیری آن است. در نقطه مقابل او پارمِنیدیس بود که ادعا می‌کرد که چنین تغییری وجود ندارد. در سال ۱۹۴۹ و در جشن ۷۰ سالگی انیشتین، کورت گودِل عدم وجود زمان را با ریاضی برای انیشتین اثبات کرد. به نظر می‌رسد که طبیعت تحت سلطه قوانین جاویدان است که از گستره زمان خارج هستند.

 

از جمله مخالفان حرف انیشتین، فیزیکدانی بنام لی اسمولین، عضو موسسه پریمتر در کانادا است. در اواسط دهه ۹۰ میلادی او پیشنهاد داد که سیاهچاله ها جهان های کوچک را تولید می‌کنند. در اواسط دهه گذشته میلادی نیز او نظریه ریسمان را زیر سوال برد. ادعایش این بود که این نظریه نتوانسته تاکنون یک پیش بینی قابل سنجش را تولید کند. حتی در کتاب پرفروش خود «تولد دوباره زمان» در سال ۲۰۱۳، او ادعا کرد که زمان کاملا واقعی است و هیچ چیزی توان پیشی گرفتن از آن را ندارد، حتی قوانین طبیعت!

 

زمان کاملا واقعی است و هیچ چیزی توان پیشی گرفتن از آن را ندارد، حتی قوانین طبیعت!

 

اسمولین آشکارا گفته است که تثبیت مفهوم زمان برای زندگی روزمره ما فوایدی دارد. او می‌گوید: «اگر سیر زمان یک توهم نباشد، به زندگی ما ارزش و معنا می‌بخشد.» از نظر انیشتین، مرگ آن سرانجامی که ما فکر می کنیم را به دنبال خود ندارد، اما دید اسمولین با دید انیشتین هم خوانی ندارد. از طرفی اگر قوانین فیزیک شامل و تغییر و تکامل باشند، پس می‌توان گفت که فضای آینده محتمل هم می‌تواند شامل این تغییر و تکامل باشد.

 

اما به گفته ی کارلو روولی فیزیکدان ایتالیایی، “زمان” وجود ندارد و نیازى هم به وجود داشتن آن نیست چرا که واقعا می‌ شود توصیف معقولی از طبیعت داشت که در چارچوب بنیادی اش نیازى به وجود فضا و بخصوص زمان نباشد. بر این باورم که نگاه و برداشت کلى ما از جهان است که مفاهیم “فضا” و “زمان” را شکل داده است. به عبارت دیگر، فضا و زمان تنها براى انسان که تقریبى از «واقعیت» را با حواس پنجگانه خود درک مى کند موجودیت دارد. در مکانیک کوانتومی تمام ذرات ماده و همچنین انرژی را می‌توان به صورت موج توصیف کرد. موج نیز یک ویژگی غیرعادی دارد: تعداد نامحدودی از آن می‌تواند در یک مکان وجود داشته باشد. اگر روزی نشان داده شود که زمان و فضا از کوانتا تشکیل یافته اند، تمام آنها می‌توانند در یک نقطه بدون بُعد روی هم تلنبار شوند. روولی می‌گوید: «به معنایی فضا و زمان در این تصویر ذوب می‌شوند. دیگر فضا وجود ندارد، تنها کوانتاهایی وجود دارند روی کوانتاهای دیگر بدون اینکه در فضا غرق شوند.»

 

کارلو روولی – فیزیکدان ایتالیایی

 

روولی به همراه یکی از بهترین ریاضیدانان دنیا یعنی آلن کونس از کالج فرانسه در پاریس روی این موضوع کار کرده است. آنها به همراه یکدیگر چارچوبی را ارائه داده‌اند که نشان می‌دهد، چگونه آنچه ما به عنوان “زمان” تجربه می‌کنیم، ممکن است از یک واقعیت بی‌زمان و بنیادی‌تر ظهور یافته باشد. همان‌گونه که روولی توصیف می‌کند: «زمان احتمالا یک مفهوم تقریبی است که در ابعاد بزرگ ظاهر می‌شود. کمی شبیه مفهوم سطح آب که از لحاظ ماکروسکوپی معنا دارد اما در ابعاد اتمی معنای خود را از دست می‌دهد.»

 

روولی با فهمیدن اینکه توضیحاتش ممکن است راز زمان را عمیق‌تر کند، می‌گوید بیشتر دانش فعلی ما روزی گیج کننده به نظر می رسید. «من فهمیده‌ام که این تصویر مشهودی نیست. اما این موضوع فیزیک بنیادی است: یافتن روش‌های جدید فکر کردن دربارۀ کیهان و دیدن اینکه آیا این روش‌ها کار می‌کنند یا نه. من فکر می‌کنم وقتی گالیله گفت زمین می‌چرخد، به همین شکل غیرقابل فهم بود. فضا برای کوپرنیک شبیه فضا برای نیوتن نبود و فضا برای نیوتن مانند فضا برای انیشتین نبود. ما همیشه کمی بیشتر می‌آموزیم.» روولی احساس می‌کند که یک انقلاب دیگر در مفهوم زمان به همین زودی اتفاق می‌افتد. «وقتی مقاله ی انیشتین منتشر شد، تفکر مردم درباره فضا-زمان را تغییر داد. ما دوباره در آستانه‌ واقعه‌ای شبیه آن هستیم.» وقتی گرد و خاک‌ها فرو نشینند، فضا-زمان هرچه که باشد می‌تواند حتی عجیب تر و وهم انگیزتر از چیزی باشد که انیشتین می‌توانست تصور کند.

 

تشخیص واقعیت یا توهم کیهانی!

دانشمندان در آزمایشگاه شتاب دهنده ملی آزماشگاه فرمی وزارت انرژی ایالات متحده، در تلاش هستند تا کشف کنند که آیا کیهان ما ”واقعی” است و یا صرفا یک توهم سه بعدی هولوگرافیک! که تنها ما فکر می‌کنیم که واقعی است. این محققان با استفاده از لیزرهای توان بالا، قصد دارند تعیین کنند که آیا فضا-زمان یک سیستم کوانتومی متشکل از بی شمار ذره ریز از اطلاعات است یا خیر.

 

دانشمندان، در توضیح نظریه خود، بر این قیاس تاکید می‌کنند که اگر شما به اندازه کافی در نزدیکی صفحه نمایش یک تلویزیون بایستید، می‌توانید تک تک پیکسل‌ها را ببینید، با دور شدن شما، تصویر به یک تصویر کامل تبدیل می‌شود و پیکسل‌ها دیگر به عنوان نقاط مجزایی از نور قابل تشخیص نیستند. بنابراین، دانشمندان پیشنهاد می‌دهند که اگر کاراکترهای نمایش داده شده روی صفحه نمایش تلویزیون ندانند که جهان سه بعدی آشکارشان تنها روی یک صفحه دو بعدی وجود دارد، ما نیز ممکن است غافل از این احتمال باشیم که فضای سه بعدی ما تنها یک توهم است.

 

فضا-زمان هرچه که باشد عجیب تر و وهم انگیزتر از چیزی است که انیشتین می توانست تصور کند

 

به این ترتیب، دانشمندان بر این باورند که اطلاعات در مورد همه چیز موجود در جهان ما، ممکن است به نحوی در بسته های کوچکی از اطلاعات در دو بعد جاسازی شده باشند. دانشمندان فرض دیگری دارند که این اطلاعات در یک محفظه پیکسل مانند، حدود ۱۰ تریلیون تریلیون بار کوچک‌تر از یک اتم، (بعدی از اندازه که فیزیکدانان آن را مقیاس پلانک می‌خوانند) موجود است. در این مقیاس زیر اتمی، فیزیک استاندارد دیگر حاکم نیست و نظریه کوانتوم قوانین را تعیین می‌کند. به این ترتیب، امکان پذیر نیست – مطابق با اصل عدم قطعیت هایزنبرگ- که همزمان هم مکان دقیق و هم سرعت دقیق ذرات زیر اتمی را بدانیم. در نتیجه، این پدیده تضمین می‌کند که حتی زمانی که ماده تا صفر مطلق سرد شود، ماده همچنان به ارتعاش مانند امواج کوانتومی ادامه دهد. اگر فضای دیجیتالی پیشنهاد شده توسط محققان، حتی در پایین‌ترین حالت انرژی خود، همچنان به ارتعاش ادامه دهد، آنها معتقدند که نظریه‌شان ممکن است به اثبات برسد.

 

برای مبادرت به آزمایش این فرضیه، محققان“هولومتر (Holometer)” – و یا تداخل سنج هولوگرافیک – را ساخته‌اند تا ببینند که آیا ارتعاش کوانتومی موجود در ماده، در فضای خالی نیز یافت می‌شود. کریگ هوگان توسعه دهنده نظریه نویز هولوگرافی و مدیر در فرمی لب می‌گوید: « ما می‌خواهیم مشخص کنیم که آیا فضا-زمان، درست مانند ماده، یک سیستم کوانتومی است یا خیر. اگر چیزی را ببینیم، به طور کامل ایده های مربوط به فضا را که ما برای هزاران سال از آنها استفاده کرده‌ایم تغییر خواهد داد.» هولومتر که اخیرا راه اندازی شده و در حال حاضر با توان کامل در حال کار است، از یک جفت تداخل سنج (دستگاه هایی که برای تست تاثیر خارجی، یک پرتو لیزر را روی دیگری برهم نهی می کنند تا به دنبال ناهنجاری‌ها در شدت و یا فاز بگردند) استفاده می‌کند که در کنار یکدیگر واقعند. هر تداخل سنج یک پرتو لیزر یک کیلوواتی را روی یک شکاف پرتو و سپس دو بازوی ۴۰ متری (۱۳۰ فوتی) واقع در زوایای قائم نسبت به یکدیگر است هدایت می‌کند.

 

هولومتر در حال حاضر با توان کامل در حال کار است، از یک جفت تداخل سنج استفاده می‌کند

 

سپس پرتوهای لیزر منعکس شده و به شکاف پرتو باز می‌گردند و این دو پرتو برهم نهی می‌کنند؛ اگر هر گونه حرکتی تشخیص داده شود، در روشنایی پرتوی ترکیب شده، نوساناتی حاصل خواهد شد. سپس محققان این نوسانات را تجزیه و تحلیل خواهند کرد تا ببینند که آیا پرتو تحت تاثیر ارتعاش فضاست. یکی از مشکلات عمده در این تست، نویز خواهد بود – که محققان آن را “نویز هولوگرافیک” می‌نامند – و آنها انتظار دارند در همه‌ی فرکانس‌ها وجود داشته باشد.

 

برای کاستن این مشکل، این هولومتر در فرکانس‌های چندین مگا هرتز آزمایش می‌شود، به طوری که ادعا می‌شود حرکات موجود در مواد طبیعی مشکل خاصی نیستند. به گفته‌ی این گروه، فیـلتر کردن نویز زمینه غالب تداخل امواج رادیویی بسیار دشوار خواهد بود. آرون چوی فیزیکدان آزمایشگاه فرمی گفت: «اگر نویزی را پیدا کنیم که نتوانیم از شرش خلاص شویم، ممکن است چیزی اساسی در مورد طبیعت تشخیص دهیم. این لحظه ای هیجان انگیز برای فیزیک است. نتیجه‌ی مثبت، راه کاملا جدیدی را برای پرسش درباره نحوه‌ی کار ِ فضا باز می‌کند.» نظر شما در خصوص این آزمایشات چیست، آیا در نهایت می توانیم به جوهرۀ فضا-زمان نفوذ کنیم؟

 

 

 

منتظر انتقادات و پیشنهادات شما هستیم

zhuliet.com

مدل زمین واره چیست؟ ۹ فروردین ۱۳۹۶

۲۳

 

مدل­ های این چنینی از کرۀ زمین، زمین­ واره نامیده می­ شوند و این عکس ها در زیر نیز بر اساس یکی از دقیق ­ترین زمین­ واره ­های ساخته شده تا به امروز ایجاد شده ­است.

 

مدل­ های این چنینی از کرۀ زمین، زمین­ واره نامیده می­ شوند

 

مدل نامبرده بر اساس دو سال بررسی و اندازه­ گیری­ های بدست آمده از ماهواره ­های زمین ­شناسی که وظیفه نقشه ­برداری از گوشته زمین (لایه ما بین هسته بیرونی و پوسته زمین) را دارند ساخته شده است.

 

اندازه ­گیری نیروی جاذبه زمین به چه معناست؟

این مدل­ های زمین­ واره ­ای ابزاری مناسب برای کمک به متخصصان اقلیمی می ­باشد که در صدد فهم چگونگی تاثیر چرخه اقیانوس­ها و تغییرات سطح دریا بر تغییر اقلیم هستند. به این منظور، زمین­ واره تمام عوامل شکل­ دهنده چهره زمین مانند موج­ها، آب­ و­ هوا و باد را حذف می­ کند. اگر این کار را شما انجام بدهید، تنها چیزی که باقی می ­ماند نیروی جاذبه است.

 

در واقعیت، زمین هیچوقت مثل سیب­ زمینی ناهمواری که در یک زمین ­واره است نخواهد شد

 

دلیل اینکه زمین به نظر ناهموار می­ رسد این است که جرم واحدی ندارد که خود یکی از عناصر کلیدی محاسبه نیروی جاذبه می­ باشد. اگر شما از قسمت­های مختلف گوشته زمین نمونه­ برداری کنید مواد مختلفی با چگالی­ های مختلف پیدا می­ کنید. در نتیجه، قسمت ­های چگال­تر گوشته دارای نیروی جاذبه قوی تری نسبت به قسمت­ های کم چگالی آن، در بالای سطح آب دارند. بنابراین هر قسمت که جاذبه قویتر است شما شیب­ های رو به پایین مشاهده می­ کنید (به رنگ آبی نشان داده شده) و قسمت­های با جاذبه ضعیف تر در نمودار رو به بالا (به رنگ­های زرد و قرمز) نشان داده شده­ است.

 

در واقعیت، زمین هیچوقت مثل سیب­ زمینی ناهمواری که در یک زمین ­واره مشاهده می­ کنید، نخواهد شد. تنها راه اینکه زمین به این شکل در بیاید با انجام کارهای زیر ممکن است:

 

• نابودی ماه

• چرخشش به دور خورشید را متوقف کرد

• توقف چرخش زمین حول محورش

• پوشاندن تمام سطح زمین با آب

 

به علاوه اینکه مدل­ های مشاهده­ شده بر روی دره ­ها و تپه ­ها متمرکز می­ شود، بنابراین آنها ۷۰۰۰  مرتبه از آنچه در واقعیت هستند بلندتر یا کوتاه­تر نشان داده شده اند.

 

 

 

منتظر انتقادات و پیشنهادات شما هستیم

zhuliet.com

۲۱

 

با این حال به نظر این سفر از نظر فناوری تا یک یا دو دهه دیگر امکان پذیر می باشد، این سوال وجود دارد که آیا واقعا انسان ها از نظر جسمی و روانی آمادگی لازم برای ترک زمین و زندگی در سیاره سرخ را دارند یا نه؟ طبق مقاله اخیرا منتشر شدۀ دانشمند لهستانی علوم شناختی کنراد شوجیک ( Konrad Szocik )، در پاسخ به سوال بالا باید بگوییم « نه ».

 

شوجیک می گوید که هیچ میزان از شبیه ساز های یک ساله مریخی بر روی زمین و یا اقامت های بلند مدت در ایستگاه بین المللی فضایی(ISS) نمی توانند انسان های فضانورد را برای چالش هایی که زندگی در مریخ به همراه دارد، آماده کند. شوجیک گفت:« ما قادر به شبیه سازی شرایط مشابه فیزیکی و محیطی برای بازسازی محیط مریخ نیستیم. منظور من شاخصه هایی چون ریزگرانشی (Microgravitation) مریخی و یا قرار گیری در معرض تابش پرتومی باشد. در نتیجه نمیتوانیم اثرات زیستی و فیزیکی زندگی در مریخ بر بدن انسان را پیش بینی کنیم.»

 

در مقاله اخیر، شوجیک و همکارانش برخی از چالش های سیاسی، فرهنگی و شخصی که ساکنین آینده مریخ با آن رو به رو خواهند بود را مطرح کرده اند. خلاصه این بحث ها آن بود که این گروه فکر نمیکند که ما انسان ها بتوانیم در مریخ کاری از پیش ببریم؛ نه بدون اینکه تغییراتی در بدنمان به منظور وفق پیدا کردن با محیط مریخی ایجاد کنیم. شوجیک گفت:« به نظر من بدن و ذهن انسان با زندگی در محیط زمین سازگار است. در نتیجه، بعضی از چالش های به خصوص جسمی و روحی، طی سفر و سپس بر روی مریخ احتمالا برای زنده ماندن آنها بسیار سخت خواهد بود.»

 

در همین حال اسکات کِلی فضانورد ناسا و میخائیل کُرنیِنکو فضانورد روسی، یک سال را در ایستگاه فضایی بین المللی سپری کردند و این آزمون برای آنها خالی از آثار و دردهای ناشی از زندگی طولانی در فضا، نبود. اما مشقت و سختی آنها بسیار کمتر از چیزی خواهد بود که مسافران مریخ تجربه خواهند کرد. علاوه بر این، مسافران مریخ نمی دانند که چه زمانی می توانند به زمین باز گردند و یا شاید اصلا بازگشتی در کار نباشد. نویسنده توضیح می دهد :« با توجه به این حقیقت که بازگشت آنها به زمین با فناوری موجود به نظر غیر ممکن می باشد، به آن فضانوردان اول گفته می شود که پس از سفری تقریبا یک ساله، بایستی برای حداقل چندسال یا احتمالا تمام عمرشان در مریخ زندگی کنند. شاید این ساکنان اولیه بدانند که بلیت ماموریت آنها یک طرفه است.»

 

محققان اقرار کرده اند که القای حالتی مشابه کما می تواند سفر رسیدن به مریخ را قابل تحمل تر کند؛ اما هنگامی که به آنجا برسند با محیطی رو به رو خواهند شد که در آن پشتیبانی حیات مصنوعی یک ضرورت ثابت به شمار می رود. این موضوع تا زمانی که تکنولوژی زمینی سازی در آینده بتواند محیط خشک و منجمد مریخ را به محیطی قابل زندگی بدل کند وجود خواهد داشت.

 

تا زمانی که آن اتفاق رخ دهد، بهترین ایده بشریت برای زندگی در مریخ نوعی اصلاح ژنتیکی می باشد که به ما شانس جنگیدن برای بقا در سیاره ای را می دهد که هیچگاه در آن نبوده ایم. نویسنده توضیح داد:« ما معتقدیم که وجود انسان به صورت تکاملی با زندگی در محیط های کیهانی وفق پیدا نخواهد کرد. ما پیشنهاد می کنیم که بهترین راه حل برای این موضوع میتواند تسریع مصنوعی تکامل زیستی فضانوردان پیش از آغاز ماموریتشان در اعماق فضا باشد.»

 

اصلاح ژنتیکی و یا ایجاد تغییرات با جراحی می تواند به مهاجران مریخ توانایی برای زنده ماندن را بدهد

 

در حالی که این گروه در مقاله­ شان جزئیات ِ بیشتری از اینکه این کار شامل چه چیزهایی خواهد بود فراهم نکرده اند، شوجیک گفت:« راه حل های دائمی چون اصلاح ژنتیکی و یا ایجاد تغییرات با جراحی» می­ تواند به مهاجران سیاره سرخ توانایی لازم برای زنده ماندن – به شیوه ای که انسان تغییر نیافته نمی تواند – بدهد. طبق گفته های دانشمند ارشد سابق ناسا در حوزه تحقیقات انسانی، دکتر شلهمر، درحالی که این ایده ها،  ایده های جالبی می باشند و می تواند به بحث های بعدی در خصوص این که انسان ها چگونه می توانند با شرایط مریخ تطابق بیابند یاری برساند، هنگامی که صحبت از ژنتیک به میان می آید وارد میدان مینی می شویم که خود دارای مسائل بالقوه دیگر می باشد.

 

وی افزود:« در حال حاضر، مردم انتخاب فضانوردانی به منظور آمادگی ژنتیکی برای چیزهای چون مقاومت در برابر پرتوزایی را پیشنهاد کرده اند. واضح است که این ایده پر از اشکال است. برای نمونه، استخدام افراد بر اساس ژنتیک آنها غیرقانونی است. مورد دیگر آن است که دستکاری های این چنینی به طور معمول دارای عواقب غیر عمد می باشند و چی کسی مطمئن است که بعد از ایجاد چنین تغییراتی اوضاع بدتر نمی شود؟» واضح است که کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد. در حالی که برخی از نظرات محققان مشخصا خارج محدوده ما قرار دارد. اگر قصد داریم سیاره ای در ۵۶ میلیون کیلومتری زمین را آباد کنیم، نیاز خواهیم داشت که خارج از چارچوب فکر کنیم.

 

شلهمر به نوبه خود مطمئن است که نوع مناسب تمرین ها و آموزش ها، مسافران انسان را برای آزمون بزرگشان – سفر به مریخ – آماده خواهد کرد و اگر تخمین ها درباره این که چه زمانی این سفر ها اتفاق می افتند صحیح باشند، لازم نیست که مدت زیادی برای دیدن اینکه او درست می گوید یا نه صبر کنیم. او گفت :« من فکر می کنم که ما می توانیم به فضانوردان ابزار جسمی، روانی و عملی را بدهیم. به طوری که آنها – هم به طور فردی و هم به عنوان یک تیم – انعطاف لازم برای مواجه شدن با ناشناخته ها را داشته باشند. چه نوع فردی در چنین محیطی موفق می شود و ترقی می یابد؟ چه نوع از ماموریت های ساختاری به این فرد کمک می کند؟ این موضوع نیازمند این است که همواره مورد آزمایش قرار بگیرد.»

 

 

 

منتظر انتقادات و پیشنهادات شما هستیم

zhuliet.com

۳۹۷

 

آژانس فضایی اروپا در حال توسعه یک سیستم گرمایشی جدید با استفاده از خاک است که امکان گرم کردن تجهیزات و فضانوردان را در طول شب در سطح ماه فراهم می‌کند.

 به گزارش ایرنا از پایگاه خبری ساینس دیلی، در حال حاضر فضانوردان از سیستم‌های گرمایش الکتریکی یا هسته‌ای استفاده می‌کنند، اما آژانس فضایی اروپا به دنبال راهکاری است که سطح ماه را به یک منبع گرمایی تجدیدپذیر و ارزان قیمت تبدیل کند.

 

از آنجا که سطح ماه یک بیابان بدون اتمسفر است که در معرض تابش مستقیم نور خورشید و خلاء قرار دارد، تغییرات شدید دما در این قمر وجود دارد؛طول شب‌ها در سطح ماه معادل ۱۴ روز در زمین است و دمای سطح این قمر در شب به ۱۷۰- درجه سانتیگراد می‌رسد و بدون استفاده از سیستم‌های گرمایشی خاص برای گرم کردن تجهیزات الکترونیکی و سایر اجزای کاوشگرها، آزمایشگاه‌ها، فضاپیما و محل استقرار فضانوردان، همه چیز به سرعت یخ می زند و قابلیت استفاده خود را از دست می‌دهد.

 

دمای سطح ماه در طول روز به بیش از ۱۰۰ درجه سانتیگراد می‌رسد؛ بنابراین اگر پرتوهای خورشید به صورت متمرکز روی بخشی از خاک بتابد، می‌تواند دمای خاک را تا حدی بالا ببرد که در طول شب به عنوان یک منبع گرمایی عمل کند و دمای محیط را افزایش دهد.

 

آژانس فضایی اروپا با استفاده از این ویژگی دو سیستم گرمایشی طراحی کرده است؛ یکی از این سیستم ها برای فضاپیماهای کوچک و کاوشگرها کاربرد دارد و با استفاده از بازتابنده ها، نقاطی از سطح خاک ماه را گرم می‌کند تا در طول شب گرمای لازم برای کارکرد تجهیزات فراهم شود.

 

در سیستم دوم از چندین ابزار بازتابنده به همراه لوله‌های حرارتی برای ذخیره انرژی خورشیدی استفاده می شود تا در طول روز با استفاده از این انرژی، تجهیزات ماموریت فضایی راه‌اندازی شوند و در طول شب گرمای مورد نیاز سازه‌های بزرگ مانند سکونت‌گاه فضانوردان تامین شود. 

 

 

منتظر انتقادات و پیشنهادات شما هستیم

zhuliet.com

Page 2 of 712345...Last »


برچسب ها
بیوگرافی رمضان فوتبال داخلی سس فضانورد کودکان عباس کیارستمی خواننده المپیک ویتامین دی داستان کوتاه کلسترول اخبار هنرمندان انگشترلطیفه گردنبند دندان زیورآلات به روز مجله س تفریحی ژولیت بازیگر کالری کفش غذا خستگی گوجه فرنگی کامپیوتر تاریخ معاصر ایران کهکشان مد و لباس مجله تفریحی سرگرمی ژولیت نقره جات سیب فیتنس کربوهیدرات سردرد رژیم لاغری فشارخون ادویه اخباراقتصادی میوه ازدواج رژیم غذایی اخبارهنرمندان شیر پیاده روی دسر یبوست مجله ژولیت ناخن جوش شیرین مرغ تلگرام اشعار مینا آقازاده شکر بخش تکنولوژی ژولیت بزرگتریت سایت تفریحی سرگرمی ترامپ جالبیجات بیماری قلبی فلفل پوست ومو ماهی مجله ی زولیت لاغر شدن روان شناسی افسردگی پیاز شهاب حسینی پوست و مو اخبار فوتبال داخلی، اکران گیاه شناسی اخبار ژولیت، پوکی استخوان فیلم وسینما بیماری مریخ چربی زنجبیل مطالب جالب انگشتر سیب زمینی سایت تفریحی سرگرمی آنتی اکسیدان فرهنگ، گوشت اخبار فوتبالی تغذیه کودک عسل مواد غذایی اینترنت لباس پوست مو جغرافیا فال و طالع بینی مجله سرگرمی ژولیت دانستنی نوزاد هنر، خودرو اخبار فرهنگی، داعش پروتئین گردشگری سلامت مو طالع بینی غذای اصلی فال روزانه نوشیدنی فیبر اخبار تکنولوژی کلسیم فوتبال طب سنتی ویتامین سبزیجات اخبارسلامت کارگردان تخم مرغ سايت تفريحي سرگرمي لاغری سايت سلامت و تغذيه سايت مفيد و خبري بروزترين اخبار ايران و جهان سايت اقتصادي و بازرگاني دیابت آشپزی بخش نجوم ژولیت سینما سرطان پزشکی اخبار هنری، سلامت چاقی روانشناسی سلامتی کاهش وزن ناسا فال نوزاد اخبار روانشناسی کودک اخبار سیاسی استرس آموزش آشپزی اخبار ورزشی فضا تغذیه اخبار اقتصادی تناسب اندام اخبار سیاسی، اخبار،اخبار و مطالب روز ،مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت،ژولیت سیاسی، ورزش مجله ی تفریحی ژولیت علمی نجوم مذهب، مجله تفریحی سرگرمی ژولیت، تکنولوژی کودک اخبار مذهبی، اخبار سلامت و تندرستی اخبار ایران و جهان بخش علمي تفريحي ژوليت سایت جدید سرگرمی سایت بروز شده جدید ترین مطالب روز جهان جدید ترین مطالب روز ایران سرگرمی مجله ی تفریحی سرگرمی اخبار سلامت سرگرمي بخش سرگرمي مجله ي ژوليت جالبيجات جک خنده اس ام اس مجله ی ژولیت تاريخ جملات آرام بخش آرام روح بخش فرهنگ هنر تاريخ مجله ي ژوليت هنر فرهنگ اخبار فوتبالی، فوتبال، اخبار ورزشی، ورزش، zhuliet مجله ژولیت، بخش آشپري مجله ي ژوليت بزرگتريت سايت تفريحي سرگرمي اخبار، ژولیت، بزرگترين سايت تفريحي سرگرمي مجله ي تفريحي سرگرمي ژوليت مجله ي تفريحي سرگرمي ژوليتو مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت ژوليت ژولیت