مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

بیماری های کودکان بایگانی - مجله سرگرمی ژولیت

۱۱

حدود ۶ درصد بچه‌ها از آلرژی‌های غذایی مختلف رنج می‌برند. از عمده این آلرژی‌ها در بین بچه‌ها می‌توان به حساسیت نسبت به سویا، بادام زمینی، گندم، تخم مرغ و شیر اشاره کرد که حدود ۹۰ درصد آلرژی‌های غذایی را در بر می‌گیرند. ماهی و غذاهای دریایی نیز از دیگر موارد مربوط به آلرژی‌های غذایی رایج هستند که بیشتر به بزرگسالان مربوط می‌شوند. در ادامه چند نمونه آلرژی رایج دربین کودکان اشاره می‌شوند.

ملاحظاتی درباره آلرژی‌های غذایی
برخی آلرژی‌های غذایی به ویژه آلرژی به سویا و شیر در شروع با علامتی مانند اسهال خود را نشان می‌دهد. تغذیه با شیر مادر خطر بروز آلرژی به شیر را در کودکانی که در معرض خطر بیشتری قرار دارند کاهش می‌دهد. نباید قبل از ۱ سالگی به نوزادان شیر گاو داده شود. از خوراندن مغزها، ماهی و سویا نیز تا قبل از ۳ سالگی خودداری شود.
 
آلرژی به بادام زمینی
آلرژی نسبت به بادام زمینی یکی از شدیدترین آلرژی‌های غذایی است و حدود ۶ درصد کودکان را درگیر می‌کند. آلرژی به بادام زمینی باعث بروز واکنش‌های مرگبار به‌ویژه در کودکان مبتلا به آسم می‌شود. نتایج بررسی‌ها نشان می‌دهد که تنها ۲ درصد کودکان از آلرژی به بادام زمینی خلاص می‌شوند. این نوع آلرژی در سنین بزرگسالی نیز از جمله آلرژی‌های رایج است.

 
آلرژی به غذاهای دریایی
آلرژی نسبت به غذاهای دریایی از جمله ماهی و آلرژی به سخت پوستان نیز جزو دیگر آلرژی‌های غذایی هستند. واکنش‌ها نسبت به این مواد غذایی چنان شدید است که حتی ممکن است مرگبار باشد. در نتیجه بهتر است از دادن هر نوع ماهی و غذای دریایی به بچه‌هایی که دچار چنین آلرژی هستند، خودداری کنید.

۱۲

آلرژی به گندم
کودکان و بزرگسالان از یکی از انواع واکنش‌های ایمونولوژیکی (ازدیاد حساسیت) به پروتئین گندم رنج می‌برند اما فقط برخی از افراد دچار آلرژی می‌شوند. بچه‌هایی که به گندم آلرژی دارند به دیگر غلات مانند جوی دوسر، برنج و جو نیز حساسیت پیدا می‌کنند.

بعد از ۶ سالگی معمولا بچه‌ها از آلرژی به گندم، تخم مرغ و آلرژی به سویا خلاص می‌شوند اما آلرژی نسبت به شیر گاو حتی از سنین مدرسه و بعد از آن نیز امکان بروز دارد.

ممکن است آلرژی نسبت به بادام زمینی و مغزها تا آخر عمر با بچه‌ها بماند.

آلرژی به شیر
آلرژی نسبت به شیر به‌ویژه شیر گاو آلرژی رایج بین کودکان محسوب می‌شود که حدود ۲/ ۵ درصد بچه‌های شیرخوار را تشکیل می‌دهد. البته این بچه‌ها واکنش‌های مشابهی نسبت به شیر بز و شیر گوسفند نیز نشان می‌دهند. این آلرژی معمولا به دلیل وجود پروتئین لاکتوسرم و کازئین شیر بروز می‌کند. حساسیت داشتن به شیر خطر دچار شدن به آلرژی‌های مربوط به مواد غذایی دیگر را افزایش می‌دهد. نتایج بررسی‌ها نشان می‌دهند که حدود ۱۰ درصد بچه‌هایی که به شیر آلرژی دارند نسبت به مصرف گوشت گاو نیز واکنش‌های آلرژیک نشان می‌دهند.

آلرژی به مغزها
آلرژی به مغزها حدود ۳ درصد بچه‌ها را درگیر می‌کند که آلرژی چندان شدیدی نیست. هر کودکی که یکی از مغزها حساسیت داشته باشد امکان دارد نسبت به مغزهای دیگر نیز همین واکنش‌ها را نشان دهد؛ به عنوان مثال کسی که نسبت به پسته آلرژی دارد به آجیل‌های دیگر نیز حساسیت نشان می‌دهد.

آلرژی به سویا
آلرژی نسبت به سویا باعث بروز واکنش‌های مرگبار می‌شود. این نوع آلرژی حدود ۳ درصد بچه‌ها را دربر می‌گیرد. حساسیت به سویا معمولا از سنین پایین بروز کرده و یکی از رایج‌ترین حساسیت‌ها محسوب می‌شود. این نوع آلرژی معمولا در بین بچه‌هایی که نسبت به شیر حساسیت دارند بیشتر دیده می‌شود.

آلرژی به تخم‌مرغ
آلرژی نسبت به تخم مرغ نیز یکی دیگر از آلرژی‌های غذایی رایج بین کودکان است. این نوع آلرژی نزدیک به ۲/ ۵ درصد بچه‌ها را درگیر می‌کند. برخی از این کودکان نسبت به سفیده تخم مرغ و عده‌ای دیگر به زرده تخم مرغ و برخی نیز به هر دو ترکیب آن آلرژی دارند. بچه‌هایی که به این ماده غذایی آلرژی دارند معمولا بیشتر در معرض آسم و آلرژی‌های بینی قرار می‌گیرند. واکسن‌های رایج آنفلوآنزا برای این بچه‌ها مناسب نیست. این بچه‌ها باید واکسن MMR یا همان واکسن ترکیبی برای محافظت از سرخک، سرخچه و اوریون را دریافت کنند.

منبع: روزنامه آرمان امروز/برترین ها

 مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

۵۱

تشنج ناشی از تب معمولا در کودکان ۱ تا ۵ سال رخ می‌دهد، هر چند گاهی این نوع تشنج قبل از یک سالگی یا بعد از پنج سالگی هم دیده می‌شود. در برخی خانواده‌ها تشنج بسیار شایع‌تر بوده که به علت زمینه ژنتیکی است.

تشنج، تغییر ناگهانی فعالیت حرکتی در فرد است که ناشی از اختلال در فعالیت الکتریکی مغز بوده و در کودکان نیز شایع است. یکی از شایع ترین انواع تشنج در کودکان تشنج ناشی از تب است که البته معمولا سرنوشت خوبی دارد، اما گاهی نیز به علت یک بیماری خطرناک مانند مننژیت (التهاب و عفونت پرده‌های مغزی) ایجاد می‌شود.

اغلب تشنج های ناشی از تب اثرات طولانی مدتی بر جای نمی گذارند. تشنج های ساده صدمه ای به مغز وارد نمی کنند و باعث عقب ماندگی ذهنی یا ناتوانی های یادگیری نمی شوند و بدان معنا نیستد که کودک اختلالات زمینه ای جدی تری پیدا خواهد کرد. تشنج های ناشی از تب نشان از اپی لیسی ندارند، یعنی تمایل به به بروز تشنج های عود کننده که در اثر سیگنال های غیر طبیعی الکتریکی در مغز ایجاد شده باشند، اما باید مراقب بود و جلوی تشنج را گرفت و در پیشگیری از آن کوشا بود.
 
شکل تشنج در نوزادان
تشنج در نوزادان علایم متفاوتی دارد ممکن است به صورت حرکات شدید اندام ها، پرش های عضلانی تکراری، لرزش پلک ها، سفت شدن اندام ها، حرکات شبیه مکیدن یا جویدن در دهان، گریه غیر طبیعی یا حرکات غیر طبیعی چشم ها دیده شود در بعضی نوزادان تنها علامت تشنج توقف تنفس به مدت بیش از ۲۰ ثانیه و کبود شدن نوزاد است.

معمولا تشنج در اولین ساعات بروز تب پدیدار شده و گاهی حتی والدین متوجه تب کودک نمی گردند و پس از وقوع تشنج متوجه تب در نزد کودک می شوند. تشنج به صورت از دست رفتن ناگهانی هوشیاری ، قفل شدن فک، سیاه شدن دور لب، سفت شدن تمام بدن و به دنبال آن حرکاتی شبیه دست و پا زدن بروز می کند.

حمله تشنج معمولا کوتاه مدت بوده و در عرض ۲-۱ دقیقه برطرف می شود. و به ندرت ممکن است حرکات تشنجی در یک طرف بدن و یا فقط در چشم‌ها باشد که در این موارد علامت خطرناکی است و نیاز به بررسی بیشتری دارد . هر چه تشنج در سنین پایین تر بروز کند احتمال تکرار آن بیشتر است .

۵۲

تشنج های ناشی از تب عود کننده
شایع ترین عارضه تشنج ها این است که، این نوع تشنج ها عود کنند و در صورتی خطر عود آنها بالاست که:

 نخستین تشنج کودک در اثر تب کم ایجاد شود. 

– فاصله زمانی میان آغاز تب و بروز تشنج کوتاه باشد.

– یکی از بستگان درجه اول کودک سابقه تب و تشنج را داشته باشد.

– سن کودک در زمان نخستین تشنج ناشی از تب کمتر از ۱۵ ماه باشد.

 اقدامات لازم در هنگام تشنج

– به هیچ وجه استرس نداشته باشید.

– کودک را نگاه ندارید، اما وی را روی سطح ایمنی مانند زمین قرار دهید.

– لباس های او را آزاد کنید.

– کودک را در پهلو بخوابانید بازوی وی را زیر سرش قرار دهید. به این ترتیب، اگر کودک استفراغ کرده باشد، مواد استفراغی وارد ریه وی نخواهد شد.

– اولین قدم پس از بروز تشنج ناشی از تب یافتن علت ایجاد کننده تب در کودک است می یابد او را سریعا به اورژانس برسانید.

– اگر در زمان آغاز تشنج، چیزی در دهان کودک قرار دارد، آن را خارج کنید تا از شوک پیشگیری شود.

در صورتی که قبلا پزشک برای کودک‌تان دارویی به منظور استفاده در هنگام تشنج (البته فقط به صورت مقعدی) تجویز کرده، آن را با آرامش به کار ببرید.

نیازی نیست دندان‌های کودک را از هم باز کنید، فقط مطمئن شوید زبان کودک تحت فشار نباشد.

بعضی از والدین هنگام تشنج کودک به خصوص در همراه بودن با تب سعی می‌کنند او را پاشویه کنند و یا زیر آب سرد بگیرند. به یاد داشته باشید هیچ کدام از این روش‌ها موثر نیستند.

بعد از توقف تشنج اگر کودک‌تان تب داشته باشد، می‌توانید از شیاف استامینوفن استفاده کنید.

از آنجا که تشنج ناشی از تب گاهی ناشی از علل مهم و خطرناک است و همچنین به دلیل این‌که بعضی از علل تشنج‌های بدون تب مثل کمبود قند و کلسیم نیاز به درمان اختصاصی دارد، بلافاصله پس از بروز تشنج به اورژانس زنگ بزنید و یا کودک را سریعا به نزدیک‌ترین بیمارستان برسانید

۵۳

پیشگیری از تکرار تشنج
– پس از ترخیص از بیمارستان اگر دارویی برای کودک‌تان تجویز شده است، به منظور پیشگیری از تکرار تشنج آن را همیشه و به موقع به کودک تان بدهید.

فراموش نکنید داروی کودک را در مهمانی یا مسافرت به همراه داشته باشید.

اگر کودک دچار تشنج همراه با تب بوده، در سایر موارد تب (به هر علتی) درمان اولیه شما باید کاهش تب با استفاده از تب برهایی مانند استامینوفن و یا در صورتی نیاز بروفن باشد این دارو را قبلا با پزشک چک کنید.

– فراموش نکنید در مواقع تب با تشنج در مورد استفاده از داروهای خاص مانند دیازپام به صورت خوراکی یا مقعدی قبل از ترخیص، از پزشک کودک تان یک دستورالعمل بگیرید و مطمئن شوید روش استفاده از آن را به خوبی فرا گرفته اید.

– استفاده از پاشویه با آب ولرم نیز مفید است.

منبع:

ماهنامه کودک ، شماره ۱۲۴
سیمرغ

مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

تنبلی چشم ۳ بهمن ۱۳۹۵

۵۹

در آمریکا از هر صد کودک دو یا سه مورد از آنها به تنبلی چشم مبتلا می شوند که آمار چندان خوشایندی هم نیست. اگر این آمار را به کل کودکان جهان تعمیم دهیم خواهیم فهمید که کودکان فراوانی در سراسر دنیا از این عارضه رنج می برند.

خوشبختانه پیشرفت های اخیر علم پزشکی توانسته در بسیاری از این موارد، بهبود کامل را برای کودک به همراه داشته باشد اما باید این موضوع را هم در نظر داشت که هرچه سریع تر تشخیص و به متخصص مراجعه شود شانس درمان به همان اندازه افزایش خواهد یافت.

ابتدا تعریفی کلی از این عارضه خواهیم داشت و سپس به نشانه های احتمالی آن که ایجاد مشکلاتی را برای کودکان می کند اشاراتی خواهیم کرد و در انتها نیز راه های درمانی فعلی را نیز مرور خواهیم کرد.

تنبلی چشم چیست؟
دکتر «پل جی. لدرر» در مورد تنبلی چشم یا «آمبلیوپی» می گوید، با بر هم خوردن تقارن در چشم و کاهش دید یکی از چشم ها اتفاق می افتد. خود تنبلی چشم هم انواع گوناگونی دارد که یکی از آنها «لوچی» یا  strabismus است و زمانی رخ می دهد که چشم ها به طور متناوب به سمت داخل و خارج گردش پیدا می کنند.

تشخیص این نوع تنبلی برای والدین آسان تر است. به طور معمول تنبلی چشم، تنها یکی از چشم ها را تحت تاثیر قرار می دهد اما در برخی موارد نیز هر دو چشم درگیر می شوند.

پزشکان توصیه می کنند که برای اطمینان از این روند در ۶ ماهگی معایناتی انجام شود. دکتر دیوید اِپلی» رئیس مرکز بیماری های چشم کودکان در کیرکلند واشنگتن می گوید: "بعد از ۴ ماهگی اگر تقارن کافی در چشم ها وجود نداشته باشد، وضعیت نرمالی نیست و بهتر است که مورد معاینه قرار گیرد.”

اگر کودک هنگام تماشا کردن تلویزیون، سرش را حرکت می دهد
دکتر اِلپی می گوید اگر متوجه شدید که کودکان تان به طور مدام و در هنگام تماشای تلویزیون، سرش را می چرخاند، می تواند یکی از نشانه های تنبلی چشم در او باشد. در کودکانی که به این عارضه مبتلا هستند، عمدتا یکی از چشم ها غالب است و کودک برای دیدن بیشتر به آن وابسته است.

به همین خاطر هم کودک سرش را هنگام انجام فعالیت هایی چون تماشای تلویزیون می چرخاند تا بتواند از آن چشم که قوی تر است بهتر استفاده کند.

کودک به طور مداوم چشمانش را کج می کند، آنها را می مالد و یا روی آن را می پوشاند

دکتر اِلپی می گوید، زمانی که کودک یکی از چشم هایش را در برخورد با آفتاب می بندد، به دور دست ها نگاه می کند، دائم چشم هایش را می مالد و یا هر دو چشم را تنگ می کند، می تواند نشانه ای از تنبلی چشم را داشته باشد.

همچنین زمانی که دائم با دستانش روی یکی از چشم هایش را می پوشاند، می تواند نشانه ضعف موجود در آن چشم باشد. کودک با قرار دادن دست روی آن چشم تلاش می کند که دید بهتری داشته باشد.

۶۰

کودک با درس ریاضی مشکل دارد
دکتر اِلپی می گوید عدم تقارن دید در دو چشم سبب دوبینی و یا تار دیدن صفحات کتاب شود. برخی اوقات هم لوچی، می تواند سبب آن شود که چشم چیزها را از هم جدا ببیند و در نتیجه آن شیء را به صورت اشتباهی در مکان مورد نظر قرار دهد. عددها در هم و بر هم برای او نشان داده می شوند و برای مغز هم ایجاد چنین تطابقی دشوار است.

دکتر اِلپی می گوید: "زمانی که کودک برای ایجاد تمرکز مجدد تلاش بیشتری می کند تا از هر دو چشم خود استفاده کند، تشخیص از دست او خارج می شود و دقت انجام این کار را نیز از دست می دهد.”
 
کودک در خواندن مطالب تاخیر دارد
زمانی که کودک مبتلا به تنبلی چشم به مدرسه می رود، روند خواندن مطالب او را خسته می کند. چشم ضعیف تر سرعت خواندن را از او می گیرد و ممکن است برخی از لغات را هم جا بیاندازد یا دوباره بخواند. همچنین این امکان نیز وجود دارد که اشتباه بخواند و لغاتی را نیز به متنی که در حال خواندنش است اضافه کند.

دکتر لدرر در این باره می گوید: "این کودکان برای خواندن یک متن باید انرژی بیشتری مصرف کنند تا بتوانند تمرکز خود را برای خواندن مطالب آن صفحه بالاتر ببرند.”

کودک با مشکلاتی در انجام مهارت های حرکتی مواجه است
دکتر اِلپی می گوید زمانی که کودک شما در نوشتن دچار مشکل است یا اینکه نمی تواند به درستی روی خطوط بنویسد و از خطوط صفحه بالاتر یا پایین تر می نویسد، ممکن از نشانه تنبلی چشم او باشد. علت این امر هم این است که چشم ضعیف یا به اصطلاح تنبل، با درک نادرست خود نمی تواند روی خط ها حرکت کند.

در توجه کردن دچار مشکلاتی می شود
دکتر لدرر می گوید این عارضه برای کودک حالاتی شبیه مشکلات توجه را به وجود می آورد. برای آنکه کودک در یکی از از چشم هایش با مشکل و ضعف روبرو است، برای درک اطلاعات اطراف گاهی از جریان جا می ماند و مجبور است به برخی از قسمت ها توجه بیشتری کند.

اگر متوجه شدید که کودکان تان در جریان برخی از فعالیت های دیداری از جمله خواندن با مشکل روبرو است احتمال دارد یکی از نشانه های تنبلی چشم در او باشد.

در بازی کردن و برخی از فعالیت های ورزشی با مشکل مواجه است
دکتر لدرر می گوید، تنبلی چشم سبب می شود که کودک در تشخیص مکان و عمق دچار مشکل شود و در نتیجه نتواند در انجام برخی از بازی ها توفیقی داشته باشد.

دکتر لدرر می افزاید: "شما به هر دو چشم برای تشخیص مکان ها نیاز دارید. زمانی که یکی از آنها به خوبی کار نمی کند، نمی توانید تشخیص دهید که یک شئ تا چه اندازه به شما نزدیک یا از شما دور است.”

به عنوان مثال چنین کودکانی ممکن است پله های وسایل بازی را به خوبی تشخیص ندهند و یا به تاب از جلو یا پشت برخورد کنند.
 
درمان تنبلی چشم
یکی از رایج ترین درمان های تنبلی چشم قرار دادن تکه پارچه مخصوصی روی چشم سالم و وادار کردن چشم ضعیف تر به تمرکز بیشتر است. همچنین عینک زدن هم می تواند این عدم تعادل میان دو چشم را برطرف کند. این روش ها مغز را مجبور می کنند تا چشم ضعیف تر را به چالش و فعالیت بیشتری هدایت کند.

دکتر اِلپی می گوید، در مورد درمان لوچی هم بستگی دارد که چشم به سمت داخل یا خارج انحراف داشته باشد. برای برطرف کردن این عارضه نیز یا از عینک و یا از تمرین های بینایی سنجی استفاده می شود.

وی بر این باور است که اگر چشم به سمت داخل انحراف داشته باشد، بهترین راه می تواند عمل جراحی باشد چرا که دادن تمرین های بینایی سنجی در این حالت و زمانی که چشم ها بسیار به هم نزدیک هستند، دشوار است.

اگر یکی یا تعدادی از این نشانه ها در کودک تان ظاهر شد، حتما با مشورت گرفتن از یک متخصص چشم در صدد درمان آن برآیید.


منبع: rooziato.com

 

مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

۵۶

تا حدود یک سالگی همه چیز طبیعی و خوب به نظر می رسید تا این که کم کم، بی توجهی به محیط اطراف، دوری کردن از اطرافیان، سکوت دائمی، توجه نکردن به عواطف و احساسات دیگران به خودش، سرگرم نشدن با وسایلی که برای همسالانش جذاب بود، تمرکز طولانی مدت بر روی اشیایی مانند چرخ ماشین اسباب بازی اش، برای من و پدرش نگران کننده و باعث شده بود بیشتر به جزییات رفتارهایش توجه کنیم.
 
او حتی نمی توانست ما را صدا کند و هیچ چیزی را از ما درخواست نمی کرد. همه این شواهد، این حس را به ما می داد که پسر کوچولوی ما با بقیه هم سن و سالانش متفاوت است. تا این که یکی از اقوام به من توصیه کرد که گوشه گیری و سکوت کودکم را جدی بگیرم. با مراجعه به روان شناس کودک برای فرزندم تشخیص بیماری اوتیسم داده شد.

پس از شنیدن این خبر، دنیایی پر از سوال برای ما شکل گرفت. این که آینده فرزندمان چه خواهدشد؟ آیا او می تواند وقتی بزرگ تر می شود، بدون کمک و به تنهایی زندگی کند؟ برای شناخت این بیماری، نشانه ها، عوارض و راهکارهای درمانی مورد تایید متخصصان به گفت و گو با مهشید آقاجان بیک؛ روان شناس به گفت و گو نشستیم.
 
یکی از عارضه هایی که این روزها در مورد کودکان شنیده می شود، «اوتیسم است». با این حال تعریف دقیقی از آن وجود ندارد و خیلی از والدین نشانه های این عارضه را نمی شناسند و با ویژگی های کودک دچار آن آشنایی ندارند. به عنوان یک متخصص بیماری اوتیسم را چگونه معرفی می کنید؟

اوتیسم یا درخودماندگی یکی از بیماری های اختلال رشدی است که در دوران کودکی قبل از سه سالگی بروز می کند. این بیماری با تاثیر بر روی مغز افراد مبتلا، باعث می شود این کودکان در سه حوزه تعاملات اجتماعی، ارتباط با دیگران و نداشتن ابزارهای لازم برای تعاملات از جمله تماس چشمی مشکل داشته باشند.

هر کودکی ممکن است در هر جای این دنیا دچار بیماری اوتیسم شود، آیا علت خاصی در بروز این بیماری در کودکان وجود دارد؟
در حال حاضر هیچ علت مشخصی برای اوتیسم کشف نشده است؛ اما احتمال تاثیر عوامل ژنتیکی و دارویی در بروز این بیماری وجود دارد. در بعضی از خانواده ها مشاهده شده است که این بیماری نسل به نسل انتقال پیدا می کند. در موارد دیگر می توان به مادران بارداری اشاره کرد که در زمان بارداری دچار بیماری های عفونی می شوند و نوزاد مبتلا به بیماری اوتیسم شده است.

با توجه به این که بیماری اوتیسم قبل از سه سالگی در کودکان بروز می کند، چه علائم و نشانه هایی پیش از این سن وجود دارد که والدین از بیماری کودکشان مطلع شوند و برای درمان اقدام کنند؟
علائم شایع اوتسیم شامل عدم برقراری ارتباط چشمی، ناتوانی کلامی، انواع رفتارها و علائق و بازی های تکراری، تاخیر در یادگیری حرف زدن و صحبت کردن، بی توجهی به احساس درد، تغییرناپذیر بودن، وابستگی شدید به پدر و مادر، عدم ارتباط با دیگران و تداخل در روابط اجتماعی می شود.

با اشاره به این موضوع که هیچ آزمایش یا تست پزشکی برای تشخیص این بیماری وجود ندارد، درمانگر چگونه این بیماری را در کودک تشخیص می دهد؟
بیماری اوتیسم در یک جلسه درمان قابل تشخیص نیست؛ در نگاه اول شاید کودک دچار اوتیسم، یک معلول ذهنی، دارای اختلال رفتاری یا حتی ناشنوا به نظر بیاید. درمانگر با توجه به رشد ذهنی کودک، بررسی مشاهدات والدین، رفتارهایی که کودک از خود بروز می دهد، سعی می کند در چندین جلسه با کودک ارتباط برقرار کند تا بتواند به طور دقیق بیماری را تشخیص دهد.

۵۷

به نظر می رسد که این اختلال در سیستم عصبی باعث عدم عملکرد صحیح مغز می شود و در ایجاد این بیماری موثر است؛ آیا بیماری اوتیسم قابل درمان است؟
هرچند فرایند درمانی و بهبودی کاملی تاکنون برای درمان اوتیسم معرفی نشده بشاد، اما درمان جدی و به موقع اوتیسم تغییرات بزرگی در زندگی کودکان مبتلا به این بیماری ایجاد می کند.

وجود این اختلال در بیماران باعث می شود که مغز نتواند در زمینه رفتارهای اجتماعی و مهارت های ارتباطی به درستی عمل کند، بنابراین فرد مبتلا چه در کودکی و چه در بزرگسالی، در زمینه ارتباط کلامی و غیرکلامی، رفتارهای اجتماعی، فعالیت های سرگرم کننده و بازی دارای مشکل می شود.
 
در بیماری اوتیسم گاهی ممکن است برای یک تشخیص دقیق و درمان موثر به یک تیم متخصص نیاز شود. این تیم از چه افرادی تشکیل می شود؟
درواقع می توان گفت کار اصلی درمان این کودکان برعهده رفتار درمان، بازی درمان  و گفتاردرمان است. در کنار این سه عضو مهم تیم درمانی، می توان از مشاور خانواده، روان پزشک کودک و نیز روان شناس کودک برای بهبودی استفاده کرد.

متاسفانه گاهی والدینی را می بینیم که بیماری اوتیسم فرزندشان را انکار می کنند. آن ها می گویند فرزندم قدرت تکلم دارد و حتی ضریب هوشی بالایی دارد، در صورتی که کودکان اوتیسم دچار اختلال تکلم جدی هستند؛ آیا گفتار درمانی در بهبود تکلم این کودکان مفید واقع می شود؟

کودکان مبتلا به بیماری اوتیسم یا قادر به تکلم نیستند یا در مقایسه با سنشان دچار تاخیر کلامی اند یا کلام دارند اما جملاتشان معنی دار نیست و کلام دیگران را اکو می کنند یا بازتاب می دهند. گفتاردرمانی در قالب تمرینات کلامی برای بهبود وضعیت گفتار کودک و افزایش توانایی او در مهارت های کلامی بسیار موثر است.

بسیاری از کودکان اوتیسم دچار وابستگی بیش از حد به پدر و مادر خود هستند و حتی دچار اضطراب جدایی از آن ها می شوند؛ این کودکان چگونه می توانند استقلال خود را به دست بیاورند؟
بهترین روش برای بالا بردن سطح مهارت کودکان دچار اوتیسم در برقراری روابط و انجام امور شخصی کمک گرفتن از یک رفتار درمان است زیرا این متخصص می تواند علاوه بر کمک به بهبود توانایی های کودک در انجام کارهای روزانه مانند لباس پوشیدن، غذا خوردن و سایر کارهای روزانه مانند لباس پوشیدن، غذاخوردن و سایر کارهای شخصی، همچنین در بهبود وضعیت حواس پنج گانه، قدرت تشخیص و سایر توانایی های کودک او را یاری کند.

بعضی از والدین دچار این تصور هستند که کودک آن ها فقط به وسیله درمانگر باید تحت درمان قرار گیرد؛ آیا همکاری والدین با درمانگر در بهبود و کاهش بیماری موثر است؟
این مسئله بسیار مهمی است که درمانگر و والدین همکاری بسیار نزدیکی با هم در فرایند درمان کودک داشته باشند، زیرا به این ترتیب بیشترین بازده را به دست خواهند آورد، زیرا والدین از هر کسی کودک را بهتر می شناسند و با او زندگی می کنند، بنابراین می توانند موارد مختلفی را روزانه در مورد مستقل بارآمدن کودک تمرین کنند.

گاهی رفتار کودک اوتیسمی همانند یک معلول ذهنی یا یک کودک بیش فعال ارزیابی می شود؛ آیا کودکان دچار اوتیسم از لحاظ هوشی نسبت به یکدیگر متفاوت هستند؟ اگر چنین است، چه تمایزی بین این کودکان می توان قائل شد؟
در مورد سطح هوشی، کودکان اوتیسمی به دو دسته کلی تقسیم می شوند؛ کودکان با فرایند شناختی درجه بالا که هیچ مشکل هوشی ندارند. این دسته از کودکان دچار اوتیسم اگر قطعه ای از موسیقی را بشنوند، می توانند بدون آموزش آن را تکرار کنند. دسته دوم کودکانی هستند که از فرایند شناختی پایینی برخوردارند اما معلول ذهنی به حساب نمی آیند و فقط در انجام کارهای روزمره ضعیف تر عمل می کنند.
 
بسیاری از کودکان زیر سه سال زمانی که ماشین لباسشویی یا پنکه روشن می شود، سریع به سمت آن می روند و محو تماشای آن می شوند. آیا تمام کودکانی که این حالت را دارند، دچار بیماری اوتیسم هستند؟
خیر؛ کودکان مبتلا به بیماری اوتیسم به چرخیدن یا به وسایلی که می چرخند مثل پنکه و لباسشویی علاقه مند هستند و ممکن است ساعت ها خود را با تماشای آن ها سرگرم کنند و شدت و میزان این علاقه بسیار بالاست، در صورتی که یک کودک معمولی شاید پنج دقیقه بیشتر این چرخش جذابیتش را از دست بدهد.


در مواردی دیده شده است که با تغییر شرایط محیط زندگی و آشنای کودک دچار اوتیسم، او دچار استرس شدیدی می شود و رفتارهای غیرطبیعی را مانند خودزنی، کشیدن موی سر و… انجام می دهد. آیا این علائم می تواند نشانه ای از بیماری صرع یا بیش فعالی باشد؟
بیماران اوتیسمی به دلیل مشکلات ذهنی که دارند در برابر تغییرات از خود عکس العمل نشان می دهند و ممکن است که علائم و رفتارهای غیرطبیعی از آن ها سر بزند. این رفتارها به هیچ وجه دلیل بر وجود بیماری دیگری نیست. در این مواقع، درمانگر کودک را به روان پزشک معرفی می کند تا با دارو، درمان شود.

آیا کودکان دچار اوتیسم همانند دیگر کودکان غیراوتیسمی می توانند به مدارس عادی بروند؟
این کودکان همانند دیگر بچه ها هستند و دیگران نباید به چشم یک بیمار به آن ها نگاه کنند، این بچه ها هیچ مشکلی ندارند فقط در انجام فعالیت و کارهای روزمره ضعیف تر از دیگران هستند و می توانند همانند همسالان خود به مدرسه بروند.

۵۸

به عنوان یک متخصص که با کودکان دچار اوتیسم بسیاری برخورد داشته اید، چه توصیه ای به والدین این گونه کودکان دارید؟
بسیاری از والدین این که فرزند دلبندشان دچار اختلال ذهنی و بیماری اوتیسم است، دچار رنجش و ناراحتی هستند؛ این گونه والدین باید بدانند که این کودکان غیرعادی نیستند و به آن ها به چشم بیمار نگاه نکنند و آن ها را طرد نکنند، این کودکان مشکلی ندارند فقط در انجام فعالیت هایشان ضعف دارند که با کمک والدین، این امر می تواند بهبود پیدا کند.

مهم ترین نشانه های اوتیسم را بشناسید
در درمان و کنترل عوارض ناشی از اوتیسم، مسئله شناسایی به موقع عارضه اهمیت بسیاری دارد. در ادامه نشانه های مهم این بیماری را با هم مرور می کنیم.

ارتباط کودک مبتلا به اوتیسم یک طرفه است
کودک مبتلا به اوتیسم نمی تواند با دیگران ارتباط برقرار کنند. این کودکان به لخبند یا خستگی دیگران توجهی ندارند و نمی توانند نوبت را رعایت کنند. آن ها ارتباط یک طرفه برقرار می کنند و به همین علت ارتباطشان موثر نیست.

واژه سازی کودک مبتلا به اوتیسم غیرطبیعی است
ممکن است واژه سازی به شکل بازی در کودکان عادی هم دیده شود اما جایگزین کردن همیشگی واژه ها، مختص مبتلایان به اوتیسم است.

اوتیسم گاهی خفیف است، گاهی شدید!
ممکن است کودکی تمام علائم بیماری را داشته و کودکی گوشه گیر در جامعه ظاهر شود. در بعضی موارد کودک فقط مشکل ارتباطی دارد و نمی تواند تبادل احساسات کند. کودک مبتلا به اوتیسم ساعت ها یک بازی تکراری انجام می دهد. در صورتی که هم سالان بیشتر از پنج دقیقه بازی را انجام نمی دهند. کودک مبتلا به اوتیسم محو پنکه و لباسشویی می شوند.
 
تشخیص اوتیسم در بدو تولد ممکن نیست
علائم اوتیسم معمولا از نه ماهگی قابل تشخیص است اما در دو، سه سالگی کاملا مشخص می شود.

کودک مبتلا به اوتیسم ارتباط چشمی ندارد
در موارد متوسط تا شدید این بیماری، این کودکان ارتباط چشمی ندارند. کودک مبتلا به اوتیسم توانایی ذهن خوبی ندارد؛ نمی تواند به محیط توجه کند یا خود را جای دیگران بگذارد و احساسات دیگران را درک کند.

باید توقع خود را از کودک مبتلا به اوتیسم تعدیل کنیم
اگر ناتوانی ها را نادیده بگیریم و فقط به توانایی ها توجه کنیم، مانع پیشرفت کودک می شویم چون به مرور ضعف ها شدیدتر می شود و حتی روی توانایی ها سایه می اندازد.

کودک مبتلا به اوتیسم می تواند وارد مدرسه عادی شود
خیلی از کودکانی که اوتیسم خفیف دارند، به مدارس عادی راه پیدا می کنند و اتفاقا برایشان بهتر است زیرا حضور آن ها در کنار کودکان دچار اوتیسم که علائم شدید دارند، می تواند باعث بروز رفتارهای کلیشه ای در آن ها شود.

 

منبع: ماهنامه همشهری تندرستی/برترین ها

 

مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

۴۲

در صورتی که نوزاد علائمی مانند رشد ضعیف، برگرداندن غذا، استفراغ مکرر، مدفوع خونی، سرفه های مزمن و ناراحتی بعد از غذا خوردن از خود نشان داد با پزشک صحبت کنید. این علائم نشان دهنده بیماری رفلاکس معده است که باعث رشد ضعیف فرزند می شود. مانند بزرگسالان، کودکان نیز از رفلاکس اسید معده رنج می برند؛ این رفلاکس باعث برگرداندن غذا می شود. متاسفانه این مسئله بسیار رایج است.

در نوزاد ماهیچه بین معده و مری هنوز به طور کامل بالغ نشده است بنابراین محتویات معده به راحتی به سمت عقب بر می گردند. فاکتورهایی مانند تولد زودهنگام، به پشت خوابیدن زیاد و مصرف رژیم غذایی مایع باعث افزایش رفلاکس معده در نوزاد می شود. رفلاکس باعث می شود بعد از غذا بیشتر استفراغ اتفاق بیفتد و این کودکان بهانه گیر می شوند.

تا وقتی نوزاد سالم است و به خوبی رشد می کند ریفلاکس معده امری نگران کننده نیست. در واقع با بزرگ شدن نوزاد و فعال تر شدن او، این مشکل اهمیت خود را از دست می دهد زیرا کمتر مشکل آفرین است.
 
روش های خانگی درمان ریفلاکس معده در نوزادان
 
خوابیدن:
نوزادی که از ریفلاکس معده رنج می برد به سختی می خوابد. در واقع حالت خوابیدن نادرست و زمان بد خوابیدن باعث می شود نوزاد بهانه گیر شود.


زیر سر نوزاد را بلند کنید یا زاویه تخت را سی درجه بالاتر بیاورید. هنگامی که قسمت بالاتنه نوزاد بالاتر است، جاذبه کار خود را انجام می دهد و مانع از برگشت محتویات معده به مری می شود.


همچنین می توان نوزاد را به بغل خواباند.


در حالتی که نوزاد در حالت خواب است به او شیر ندهید. بهتر است او را در حال نشسته قرار دهید و بلافاصله بعد از غذا خوردن او را نخوابانید.


بعد از غذا خوردن حداقل نیم ساعت نوزاد را در حال نشسته قرار دهید.

ماساژ درمانی:
ماساژ منظم به سیستم گوارشی و تنفسی نوزاد کمک می کند بهتر عمل کند
.


ماساژ عصب واگ را تحریک می کند؛ این عصب در مغز نقش کنترل سیستم گوارشی و تنفسی را برعهده دارد. همچنین این عصب باعث پیشرفت سریع بدن می شود بنابراین تمام قسمت های بدن سریع تر به حالت موثر خود می رسند.


ماساژ باعث افزایش توانایی شناسایی، کاهش گریه و بهتر خوابیدن نوزاد می شود.


نوزاد را در حالت خوابیده قرار دهید.


بر روی شکم او مقداری روغن نارگیل یا زیتون قرار دهید.


شکم را به مدت سه تا چهار دقیقه در چهت عقربه های ساعت ماساژ دهید.


سپس دو دقیقه پشت را ماساژ دهید.


سپس دست ها و پاها را ماساژ دهید.


این کار را روزی دو تا سه بار انجام دهید.

نکته:
بعد از غذا خوردن نوزاد را ماساژ ندهید.
 
ورزش:
– برای کنار آمدن نوزاد با ریفلاکس معده چند حرکت ورزشی با او انجام دهید
.


– ورزش به بهبود گوارش کمک می کند. به یاد داشته باشید بعد از ورزش حدود نیم ساعت به نوزاد غذا ندهید. پیش از ورزش نیز به او غذا ندهید.


– ورزش هایی مانند دوچرخه پا، ورزش های زانو برای از بین رفتن نفخ معده مناسب هستند.
نوزاد را بخوابانید.


پاهایش را به صورت خم در دست نگه دارید.


طوری پاهایش را تکان دهید انگار در حال دوچرخه سواری است.


این کار را ده دقیقه انجام دهید.
 
سرکه سیب:
سرکه سیب درمان خوبی برای ریفلاکس معده است. این ماده باعث می شود تعادل اسید معده حفظ شود بنابراین هضم غذا راحت تر انجام می شود.


همچنین باعث قوی شدن سیستم ایمنی بدن و محافظت از نوزاد در برابر بیماری ها می شود.
یک چهارم قاشق چایخوری سرکه سیب تصفیه نشده را داخل آب ولرم بریزید.


چند قاشق پر در فاصله زمانی های منظم به نوزاد بدهید.


برای نوزاد بالای یک سال، می توانید عسل نیز به محلول اضافه کنید.
 
روغن نارگیل:
خواص ضدالتهاب روغن نارگیل به کاهش التهاب ناشی از ریفلاکس معده کمک می کند. این روغن به روغن کاری سیستم گوارشی می پردازد بنابراین عملکرد آن بهتر می شود.


لاریک اسید موجود در روغن نارگیل سیستم ایمنی نوزاد را محافظت می کند.


 قاشق چایخوری روغن نارگیل را به نوشیدنی گرم بیفزایید و روزی دو تا سه بار به نوزاد بدهید.


مادرهایی که نوزاد شیر می دهند باید روزی دو قاشق غذاخوری روغن نارگیل بخورند. این کار به قوی شدن سیستم دفاعی بدن نوزاد کمک می کند.


همچنین می توانید روغن زنجبیل را با روغن نارگیل به مقدار مساوی مخلوط کنید و به مدت یک دقیقه بر روی شکم نوزاد بمالید. این کار را روزی چند بار انجام دهید.
 
بابونه:
بابونه درمان دیگری برای ریفلاکس معده است. خواص آرامش بخشی و ضدانقباض و تشنج آن به هضم کمک می کند و درد را کاهش می دهد.


نصف قاشق چایخوری گل خشک بابونه را در آب داغ بریزید.


پنج تا ده دقیقه روی آن را بپوشانید.


سپس بگذارید سرد شود.


در طول روز یک تا دو قاشق چایخوری به نوزاد بدهید.


مادران شیرده نیز باید روزی دو تا سه بار چای بابونه بخورند.
 
نعناع:
خواص ضد انقباض و تشنج و آرامش دهنده این ماده باعث آرام شدن سیستم گوارشی و کاهش علائم ریفلاکس معده می شود. همچنین التهاب نیز کاهش می یابد.


دو قطره روغن نعناع را در یک قاشق غذاخوری روغن زیتون بریزید. شکم نوزاد را به شکل چرخشی با این روغن ها ماساژ دهید. این کار را حداقل روزی دو بار انجام دهید.


مادرهای شیرده می توانند روزی دو تا سه بار چای نعناع بخورند یا از کپسول های نعناع با نظر پزشک استفاده کنند. 

۴۳

رازیانه:
اگر معده درد نوزاد به دلیل ریفلاکس معده یا نفخ باشد، رازیانه بهترین روش درمان است. هم مادر و هم نوزاد می توانند از این ماده استفاده کنند.


یک قاشق چایخوری دانه رازیانه را در یک لیوان آب داغ بریزید.


بگذارید ده دقیقه بماند.


روزی نصف تا یک قاشق چایخوری به نوزاد بدهید.


همچنین می توانید پودر دانه رازیانه سرخ شده را به غذای نوزاد بیفزایید.
 
زیره:
زیره درمان دیگر ریفلاکس معده می باشد. دانه های آن باعث تحریک شدن سیستم گوارشی و کاهش مشکلات آن مانند گاز یا اسید می شود.


یک قاشق چایخوری دانه زیره را در یک لیوان آب بریزید.


لیوان را به مدت پنج تا ده دقیقه بپوشانید.


بگذارید سرد شود.


سپس یک تا دو قاشق چایخوری محلول را روزانه به نوزاد بدهید.
 
رژیم غذایی مادر شیرده:
مادرهایی که به نوزاد شیر می دهند باید به دقت مراقب رژیم غذایی خود باشند. زیرا تاثیر مستقیم بر سلامتی و رشد نوزاد دارد.


محصولات لبنی را کنار بگذارید زیرا پروتئین موجود در آن ها به سیستم گوارش نوزاد فشار می آورد.


از موادی که حساسیت ایجاد می کنند مانند آجیل، سویا و تخم مرغ اجتناب کنید.


غذاهای تند و چرب و نوشیدنی های گازدار و شکلات و کافئین مصرف نکنید.


از سیگار و الکل دوری کنید.


مادر باید ماست پروبیوتیک روزانه مصرف کند تا سیستم گوارشی خود را قوی کند.


نوشیدن آب در طول شیردهی ضروری می باشد.
 
نکاتی در درمان رفلاکس معده
به یاد داشته باشید بعد از غذا دادن به نوزاد به مدت بیست تا سی دقیقه او را نخوابانید.


از زمین قرار دادن نوزاد بعد از شیر خوردن اجتناب کنید.


روزی چند بار در وعده های کوچک به نوزاد غذا بدهید.


بدون مشورت با پزشک هیچ غذای جامدی به نوزاد ندهید.


مراقب باشید نوزاد بیش از حد غذا نخورد.


به فرزندتان غر نزنید.


از لباس های تنگ برای نوزاد خودداری کنید.


غذاهای غلیظ تر برای نوزاد بهتر هستند. درباره این مسئله با پزشک مشورت کنید.


اگر حدس می زنید غذایی حساسیت ایجاد می کند با پزشک مشورت کنید.


اگر نوزاد با شیشه شیر می خورد. نوک شیشه را چک کنید. در صورتی که خیلی کوچک باشد موجب .. هوا می شود و اگر خیلی بزرگ باشد سرعت جریان شیر را زیاد می کند.


منبع:ooma.ir

 

مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

۳۷

شنیدن این جمله از زبان متخصص اطفال برای مادری که با هزار امید و آرزو نوزادش را به‌دنیا آورده، دلهره‌آور است و اولین چیزی که در ذهن او نقش می‌بندد این است که آیا زردی جان و سلامت نوزادش را تهدید می‌کند و برای درمانش چه اقدامی باید انجام دهد؟ اینها شاید سوالات مادرانی باشد که در آینده قصد بارداری دارند یا قرار است به زودی زایمان کنند.
 
چرا نوزاد زرد می‌شود؟
زردی از تخریب بخشی از گلبول‌های قرمز در نوزاد به‌وجود می‌آید و ضایعات باقیمانده از گلبول‌های قرمز به بیلی‌روبین که عامل ایجاد کننده زردی در نوزاد به‌شمار می‌رود، تبدیل می‌شود. زردی به دو شکل در نوزاد مشاهده می‌شود:
 
زردی محلول در آب: در این نوع زردی همان‌طورکه از نامش پیداست، بیلی‌روبین محلول در آب است و چون محلول است، کبد آن را از طریق ادرار کردن دفع می‌کند.
 
زردی غیرمحلول در آب: در نوع دوم زردی، بیلی‌روبین محلول در آب نیست و از راه ادرار کردن دفع نمی‌شود و در بدن باقی می‌ماند، در صورتی‌که درمان آغاز نشود و میزان بیلی‌روبین بیش از حد شود، در مغز نوزاد رسوب کرده و عقب‌ماندگی ذهنی نوزاد را همراه دارد.
 
به دستش نگاه کنیم یا چشمش؟
زردی اولین اثرش را روی چشم‌ها می‌گذارد و سفیدی چشم‌ها به‌زردی می‌گراید. پس از چشم‌ها روی گونه‌ها، سپس صورت خودش را نشان می‌دهد. با بالا رفتن درجه بیلی‌روبین در بدن، زردی در سینه، پشت و شکم نوزاد بروز می‌کند. پس از آن انتظار این است که دست‌ها و پاها درگیر زردی شوند. اما چون میزان گردش خون در این قسمت‌ها کمتر است، احتمال بروز زردی در آنها هم کمتر است.
 
خودتان می‌توانید تشخیص دهید؟
زردی را می‌توان از روی چشم تشخیص داد. اما تشخیص چشمی قابل اعتماد نیست و بهترین راه تشخیص زردی آزمایش خون و اندازه‌گیری میزان بیلی‌روبین نوزاد است.
 
همه نوزادان زرد می‌شوند؟
تقریبا بچه‌ای نیست که با زردی به‌دنیا بیاید. چون تا زمان تولد نوزاد جفت کار کبد را انجام می‌دهد و زردی را دفع می‌کند. بیشتر بچه‌ها یکی، دو روز پس از تولد زردی خود را نشان می‌دهند. پس از سه، چهار روز میزان زردی بالا می‌رود و در روز هفتم یا هشتم تولد درجه زردی به اوج خود می‌رسد.
 
دخترها بیشتر زردی میگیرند یا پسر ها؟
به جز در مواردی چون بیماری فاویسم که در پسران بیش از دختران است و با زردی همراه بوده و سبب لیز شدن گلبول‌های قرمز می‌شود، دختر و پسر از نظر میزان ابتلا به زردی و خطر احتمالی هیچ تفاوتی با هم ندارند. همان‌طور که گفته شد نارسی، وزن کم بچه و مشکلات تنفسی نوزاد در بروز زردی نقش دارند.

۳۸

 

چه زمانی زردی خطرناک است؟
حد خطرناک بودن زردی در نوزاد بستگی به سن، وزن، نارس یا به‌موقع دنیا آمدن او دارد. به‌طور مثال اگر نوزادی با وزن سه و نیم یا چهار کیلوگرم و پس از ۹ ماه به دنیا آمده باشد و میزان بیلی‌روبینش هم ۱۲ باشد، این میزان بیلی‌روبین برای این نوزاد سالم، طبیعی است و مشکلی ایجاد نمی‌کند و بیلی‌روبین ایجاد شده نیز از طریق کبد دفع می‌شود. حالا اگر نوزادی با وزن دو کیلوگرم به‌دنیا بیاید و درواقع نارس باشد، درصورتی‌ که میزان بیلی‌روبین او ۱۲، ۱۳و ۱۴ باشد برای این بچه خطرناک است و باید تحت درمان قرار بگیرد. این درحالی است که همین میزان بیلی‌روبین همان‌طور که گفته شد برای کودک سالمی که با وزن طبیعی و پس از دوره کامل بارداری به‌دنیا آمده است، مشکلی ایجاد نمی‌کند.
 
حالا اگر میزان بیلی‌روبین نوزاد بین ۱۷ تا ۲۰ باشد، این از نظر ما خطرناک است، چون احتمال رسوب در مغز وجود دارد و با رسوب بیلی‌روبین، نوزاد دچار عقب‌ماندگی ذهنی می‌شود. نوزادانی که بیلی‌روبین بالایی دارند، باید زیرنظر متخصص باشند و زودبه‌زود مورد بررسی قرار بگیرند. البته احتمال اینکه زردی نوزاد بالای عدد ۲۰ شود بسیار کم است و از هر ۱۰۰ بچه‌ای که به‌دنیا می‌آید، تنها ممکن است چهار یا پنج کودک با بیلی‌روبین بالای۲۰ درگیر شوند.
 
ادرار و مدفوعش رنگ می‌گیرد؟
مدفوع و ادرار بچه‌های مبتلا به زردی با بچه‌های دیگر هیچ فرقی ندارد و نمی‌توان تشخیص از روی ادرار یا مدفوع را ملاک قرار داد، آزمایش خون بهترین راه است.
 
تغذیه مادر زردی می‌آورد؟
تغذیه مادر نقشی در این زمینه ندارد مگر اینکه نوزاد و مادر از نظر گروه خونی با هم ناسازگاری داشته باشند که در این صورت باید منتظر وقوع زردی در نوزاد بود.
 
بالای سرش مهتابی بگذاریم؟
اشعه یو. وی یا ماوراء بنفشی که از مهتابی ساطع می‌شود، بیلی‌روبین‌های رسوب کرده را شکسته و به قطعات ریز تبدیل می‌کند. پس از اینکه بیلی‌روبین‌ها به قطعات کوچک‌تر تبدیل شدند، از راه ادرار دفع می‌شوند. استفاده از مهتابی تقریبا راهی است که به کاهش طول مدت بستری شدن نوزاد در بیمارستان کمک می‌کند.
 
باردارها میوه زرد نخورند؟
مصرف میوه‌های زرد در دوران بارداری و شیردهی سبب زردی نوزاد نمی‌شود. اما ما نوعی زردی خاص را در سنین بالاتر در بچه‌ها مشاهده می‌کنیم. گاهی اوقات والدین کودکان سه یا پنج، شش ساله‌ای را برای درمان می‌آورند که از مشکل زردی رنج می‌برند که بر اثر خوردن میوه‌های رنگی همچون نارنگی یا هویج در آنها ایجاد شده است. علت بروز این زردی هم مصرف بیش از حد این خوراکی‌هاست که باعث می‌شوند رنگدانه‌های‌شان روی پوست باقی بماند و پوست را به رنگ زرد دربیاورد. این بچه‌ها یک تفاوت اساسی با نوزادان مبتلا به زردی دارند. سفیدی چشم بچه‌هایی که با خوردن خوراکی‌های رنگی مبتلا به زردی شده‌اند، به رنگ سفید است اما سفیدی چشم نوزادان مبتلا به زردی، زرد رنگ است.
 
مادران شیرده چه بخورند؟
ابتلا به زردی به نوع تغذیه مادر بستگی دارد. تغذیه‌ای که نوزاد پس از تولد قرار است داشته باشد، با تغذیه‌ای که می‌خواهد با شیر مادرش داشته باشد فرق می‌کند. غذایی که مادر از آن استفاده می‌کند، به‌طور مستقیم در شیر او ترشح می‌شود و نوزاد از شیری که حاوی انواع و اقسام مواد است، استفاده می‌کند. هرچه مادر غذای دیر هضم‌تر همچون کله‌پاچه یا موادی همچون بادمجان استفاده کند، باعث بروز زردی بیشتر در نوزاد می‌شود.
 
افرادی هستند که پس از زایمان به اینکه قوت ازدست رفته بدن‌شان را به‌دست بیاورند، از چنین غذاهای دیرهضمی استفاده می‌کنند. از سوی دیگر اگر طحال بدن، هضم مواد را به‌طور ناقص انجام دهد، طبعا روی کیفیت شیری که مادر قرار است به نوزادش بدهد، تاثیر خواهد گذاشت. حالا اگر از مواد دیرهضم در این دوران کمتر استفاده کند، طبعا میزان بروز زردی نیز کمتر خواهد بود.
 
محققان چه می‌گویند؟
بررسی‌ها نشان می‌دهد حدود ۶۰ درصد از نوزادان رسیده و ۸۰ درصد از نوزدان نارس دچار درصدی از زردی هستند. متخصصان معتقدند زردی که به‌راحتی قابل درمان شدن است در صورتی که به موقع درمان نشود می‌تواند مشکلات مغزی جدی‌ای را برای نوزادان ایجاد کند.
 
محققان برخی از تجویزهای مادربزرگ‌ها برای برطرف کردن این مشکل را تایید می‌کنند. یکی از این تجویزها، شیر خشت است. از نظر پژوهشگران می‌توان با کمک فرآورده‌های استاندارد شیرخشت نوزادان مبتلا به زردی را درمان کرد.  مطالعه بالینی پژوهشگران ایرانی روی ‪ ۲۰۰‬نوزاد مبتلا به زردی در یکی از بیمارستان‌های شهر تهران نشان داد استفاده از قطره خوراکی عصاره گیاه دارویی شیر خشت همراه نوردرمانی تا حد زیادی در درمان این نوزادان موثر است.
 
ادعاهای عجیب محققان تمامی ندارد. یک تیم آمریکایی ادعا می‌کند که برنامه‌ای قابل نصب روی گوشی‌های تلفن همراه را ساخته است که کار تشخیص بیماری زردی نوزاد را برای پزشکان و والدین راحت‌تر می‌کند. محققان دانشگاه واشنگتن می‌گویند اگر برنامه «BiliCam» روی گوشی همراه نصب شود و سپس کارتی به اندازه کارت عابر بانک که روی آ ن رنگ‌های مختلف چاپ شده است، روی بدن نوزاد قرار بگیرد و با گوشی از بدن و کارت عکس گرفته شود، میزان ابتلای نوزاد به زردی مشخص می‌شود. به گفته این پژوهشگران نرم‌افزاری که روی تلفن همراه نصب شده، این اطلاعات را به یک پایگاه داده ارسال می‌کند و در چند دقیقه وجود زردی در نوزاد را تشخیص می‌دهد.

۳۹

 

 نوزاد را با عرق کاسنی بشوییم؟
در جریان زردی سلول‌های کبدی آسیب می‌بینند و در این میان چون عرق کاسنی خاصیت ترمیم سلول‌های این ارگان را دارد، در شست‌وشوی صفرا از پوست موثر عمل می‌کند. روش استفاده از آن نیز به این شکل است که یک لیوان عرق کاسنی را در یک لگن آب مخلوط کرده و پوست نوزاد را چند روز و به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه با آن شست‌وشو بدهیم.
 
مادرها پیاز و سیر بخورند؟
در صورتی‌که پیاز و سیر به شکل خام استفاده شود، سبب بروز زردی می‌شود اما اگر پخته شود، مشکلی ایجاد نمی‌کند.
 
ادویه برای مادر ممنوع است؟
بله درست است. استفاده از ادویه‌ها و به‌خصوص ادویه‌های تند چون فلفل، التهاب یا تخریب سلول‌های کبدی را همراه دارد. طبع صفرا گرم و خشک است و نوزاد نمی‌تواند این طبع را تحمل کند، حال اگر مادر ادویه مصرف کند، این ماده درشیرش ترشح می‌شود و پوست نوزاد رو به زردی می‌گراید. به‌طور کلی تمام ادویه‌های تند و سوزاننده مضر هستند و نباید مصرف شوند.
 
بهترین راه کم کردن زردی چیست؟
بهترین ماده‌ای که تا به حال در مورد کاهش زردی نوزاد تجربه شده و نتایج مفیدی نیز از آن به‌دست آمده، ترنجبین است. می‌توان یک گرم از این ماده را در یک استکان آب داغ حل کرد و به مدت سه روز با قاشق چای‌خوری به نوزاد خوراند.
 
چاره‌اش شیرخشک است یا شیر مادر؟
طبعا شیر مادر بهتر است. اما در مواردی که به‌ندرت پیش می‌آید، بهتر است شیر مادر به مدت ۲۴ ساعت قطع شود و پس از این مدت دوباره نوزاد را با شیر مادر تغذیه کرد، یعنی اگر بچه‌ای مبتلا به زردی شده و بیلی‌روبینش هم در حد ۱۶ است و مدام زیر دستگاه می‌رود و خارج می‌شود، وضعیتش چه بهتر شود و چه نشود، بهتر است تغذیه او را با شیر مادر به مدت ۲۴ ساعت قطع و با شیرخشک او را تغذیه کرد. پس از ۲۴ ساعت مادر دوباره می‌تواند به او شیر بدهد.
 
گردآوری: seemorgh.com

 

مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

اگر فرزند مبتلا به دیابتی دارید احتمالا مراقبت برای‌تان سخت و طاقت فرساست؛ بخش اعظم مراقبت‌هایی که این بیماری احتیاج دارد به تغذیه و سبک زندگی کودک بر می‌گردد که مسلما کنترل آن برای بچه‌های کم سن و سال واقعا مشکل است؛ این راهنما از کشمکش‌های شما و فرزندتان برای مقابله با دیابت می‌کاهد.

۲۹

 

دیابت نوع ۱
این بیماری در کودکان زیر ۱۱ سال بروز می‌کند و تا پایان عمر با کودک همراه است و زمانی ظاهر می‌شود که پانکراس (لوزالمعده) تولید و ترشح انسولین را متوقف می‌کند.


هورمون انسولین به سلول‌های بدن کمک می‌کند تا قند را برای تولید انرژی مصرف کنند. انسولین همچنین باعث ذخیره قند در بافت عضله‌ای، ماهیچه‌ای و سلول‌های کبدی می‌شود. بدن برای انتقال قند از خون به سلول‌ها به هورمون انسولین احتیاج دارد، اگر بدن با کمبود انسولین مواجه شود قند نمی‌تواند به سلول‌ها برسد و درنتیجه سلول‌ها منبع انرژی نخواهند داشت، بنابراین قند در جریان خون باقی می‌ماند و سطح قند خون به‌تدریج بالا می‌رود و فرد به دیابت مبتلا می‌شود.

قند خون فرزندتان را به‌طور منظم چک کنید
 لازم است در طول روز چندبار قند خون فرزندتان را اندازه بگیرید: ناشتا، هنگام هر وعده غذایی و قبل از خواب. در این صورت نوسانات قند خون فرزندتان را به‌طور دقیق در اختیار دارید.

 اگر فرزندتان بیمار شود باید قندخونش را با فواصل کوتاه‌تری چک کنید.

 اگر فرزند دیابتی شما بیمار شده بدون مشورت با پزشک به او دارویی ندهید.

علایم دیابت نوع ۱ در کودکان
هرچقدر هم مراقب تغذیه فرزندتان باشید ممکن است علایم افزایش یا کاهش قند خون در او بروز کند.  بنابراین بهتر است تمام نشانه‌های نوسان قند خون را به فرزندتان آموزش دهید.

نشانه‌های کاهش قند خون:
کودک عرق می‌کند، می‌لرزد، گرسنه می‌شود. افت قند خون بسیار سریع اتفاق می‌افتد و ممکن است چند دقیقه بعد از ورزش یا دریافت انسولین بدون خوردن غذای کافی، رخ دهد.

نشانه‌های افزایش قند خون:
کودک گرسنه یا تشنه می‌شود، تکرر ادرار پیدا می‌کند، دیدش تار می‌شود. قند خون در طول روز به‌تدریج بالا می‌رود.

مراقب وعده‌های غذایی فرزندتان باشید
هنگامی که شما سر مقدار کربوهیدراتی که فرزندتان اجازه دارد بخورد، جدیت به خرج می‌دهید، ممکن است سفره غذا تبدیل به میدان جنگ شود:

 بهتر است به‌طور مرتب و منظم با یک متخصص تغذیه ماهر و باتجربه ملاقات داشته باشید تا برنامه غذایی مناسب و اشتها آوری را برای فرزندتان تنظیم کند.


 یادتان باشد که فرزندتان همیشه کنار شما نیست؛ جشن تولد‌ها، مهد کودک، کلاس‌های مدرسه و… بنابراین باید با صبر و حوصله و کمک گرفتن از دو متخصص تغذیه و غدد دل سوز نحوه تغذیه صحیح را به او بیاموزید.

 مقدار کربوهیدرات مصرفی او را دقیقا محاسبه کنید.

 از انسولین‌های سریع‌الاثر کمک بگیرید و دوز آن را بنا به آنچه فرزندتان در وعده غذایی‌اش خورده تنظیم کنید. 

۳۰

تزریق انسولین به فرزندتان را راحت‌تر کنید
ممکن است لازم باشد فرزندتان در طول روز چندین بار انسولین دریافت کند؛ می‌توانید از راه کار‌های زیر استفاده کنید.

انسولین را باید به بافت چربی زیر پوست تزریق کرد. 


تا زمانی که فرزندتان خودش بتواند انسولین را برای خودش تزریق کند، شما باید این کار را برای او انجام دهید.

تزریق انسولین یکی از کار‌های روزمره شما و فرزندتان است

آماده کردن سرنگ انسولین را خیلی زود یاد می‌گیرید.

ممکن است ابتدا دل‌تان نیاید سرنگ را وارد پوست فرزندتان کنید.

از صحیح بودن دوز انسولین اطمینان یابید؛ به‌خصوص اگر در یک سرنگ دو نوع انسولین را با هم ترکیب می‌کنید.

تزریق انسولین را تمرین کنید.

دیابت نوع ۲ در کودکان
اگر پانکراس فرد نتواند انسولین کافی بسازد یا بافت‌های بدن او نتوانند انسولین را به درستی دریافت کنند، بدنش با کمبود انسولین مواجه شده و در نتیجه قند در جریان خون باقی مانده و فرد دچار دیابت می‌شود.


دیابت نوع ۲ به مرور زمان سبب صدمه‌رسانی به چشم‌ها، قلب، عروق خونی، اعصاب و کلیه‌ها می‌شود و همچنین فرد را در برابر بیماری‌ها و عفونت‌های مختلف آسیب پذیر می‌کند.


در گذشته پزشکان اعتقاد داشتند که دیابت نوع ۲ تنها بزرگسالان را مبتلا می‌کند اما امروزه تعداد کودکان مبتلا به دیابت نوع ۲ رو به افزایش است.


عواملی که خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را در کودکان افزایش می‌دهد:
چاقی
 فعال نبودن
 سابقه خانوادگی ابتلا به دیابت

۳۱

علایم دیابت نوع ۲ در کودکان
 این بیماری ابتدای پیدایش علایم خاصی از خود بروز نمی‌دهد اما کودک می‌تواند نشانه‌های خفیفی داشته باشد:

تکرر ادرار
احساس تشنگی بیش از حد طبیعی
کاهش وزن بدون دلیل مشخص

دیابت نوع ۲ چگونه تشخیص داده می‌شود؟
 یک آزمایش قند خون ساده می‌تواند نشان دهد که فرزندتان دیابت دارد یا خیر. اگر این آزمایش مشخص نکند که فرزندتان دیابت نوع یک دارد یا ۲،  پزشک تعدادی آزمایش خون دیگر هم برای او تجویز می‌کند.

درمان دیابت نوع ۲
 قند خون فرزندتان را در زمان‌های مختلف هر روز ثبت کنید. این جدول به شما کمک می‌کند تا بدانید هر غذا یا فعالیتی چه تاثیری بر قند خون فرزندتان می‌گذارد.

به فرزندتان یاد دهید تا غذاهای مناسب با بیماری اش را برای خوردن انتخاب کند.

 باید مقدار کربوهیدرات تمام وعده‌های غذایی فرزندتان برابر باشد. این روش به ثبات سطح قند خون فرزندتان کمک می‌کند.

در میان انواع گروه‌های غذایی کربوهیدرات‌ها بیشترین تاثیر را بر سطح قند خون می‌گذارند. قند، شکر، غلات، سبزی‌های نشاسته‌ای، شیر و ماست کربوهیدرات دارند.

 از مشاور تغذیه ماهر و با تجربه برای فرزندتان رژیم مخصوص بیماری‌اش را بگیرید .

 به فرزندتان کمک کنید فعال‌تر باشد و زیرنظر متخصص غدد، تغذیه و ورزش برای او تمرینات منظم ورزشی تدوین کنید.

پیاده روی بهترین فعالیتی است که می‌تواند داشته باشد.

مراقب باشید فرزندتان داروهایش را در زمان مشخص وبه مقدار تعیین شده توسط پزشک مصرف کند.

پیشگیری از دیابت نوع۲:
حتی اگر فرزندتان سابقه خانوادگی ابتلا به دیابت را داشته باشد از سنین ابتدای زندگی می‌توانید با کنترل وزن و فعالیت او جلوی ابتلایش را به این بیماری بگیرید

منبع : مجله شهرزاد

مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

ذل درد کودک!! ۱ بهمن ۱۳۹۵

۲۶

اگر کودک شما به صورت غیر عادی بهانه گیری می کند و شما را کلافه کرده است در این مورد ممکن است این احتمال وجود داشته باشد که کودک دل درد دارد. وقتی بچه شما احساس ناراحتی می کند، حواستان باشد. به مخصوص بعد از خوردن غذا. ممکن است او علایم دیگری نظیر تب، استفراغ و اسهال هم داشته باشد. درصورت لزوم با پزشک او تماس بگیرید و از این اطلاعات برای فهم مشکل بچه استفاده کنید. این موارد شایع ترین دلیل درد دل بچه ها هستند.

 ق ولنج یا کولیک 
زمانیکه یک بچه سالم به طور غیرقابل کنترل گریه می کند، می گویند قولنج یا کولیک کرده است. اگر بچه شما کمتر از ۵ ماه دارد و بیش از حد و به طور غیرقابل کنترل برای بیش از سه ساعت پشت سر هم یا بیشتر روزهای هفته حداقل برای سه هفته گریه می کند و هیچ توضیح پزشکی برای این موضوع وجود ندارد، او قولنج کرده است. متاسفانه هیچ درمانی برای قولنج نیست. والدین و پزشکان سعی می کنند راههای مختلفی برای آرام کردن بچه و قطع کردن گریه او ارائه دهند. اما خبر خوب اینجاست که بیشتر بچه ها بین سه تا چهار ماهگی پیشرفت قابل توجهی داشته و وقتی پنج ماهه می شوند، دیگر قولنج نمی کنند.
 

یبوست
رایج ترین درد شکم بچه زمانی است که آنها یبوست دارند. اگر روده های بچه شما کمتر از حد معمول کار می کنند و به خصوص اگر شکم او  در سه روز یا بیشتر کار نکرده و وقتی هم کار می کند، با مشکل روبروست، احتمالا او یبوست دارد. نشانه دیگر مدفوع سخت و خشک است که به سختی از روده او بیرون می آید. اگر بچه شما غذاهای سفت می خورد، می توانید با دادن غذاهایی که شکم او را به کار می اندازند، مدفوع او را نرم کنید. زردآلو، گلابی، آلو و لوبیا می توانند مفید باشند. در عوض جلوی خوردن غذاهایی مثل موز، سیب، هویچ، برنج و کدو را بگیرید.همچنین به بچه مایعات بیشتری دهید. تمرین و ورزش هم می تواند به حرکت روده ها و کار کردن شکم کنند. بچه را روی تخت بخوابانید و پاهای او را به صورت دوچرخه زدن تکان دهید.

 

درد گاز معده
گاز معده هم یکی از مشکلات رایج بین بچه ها در سه ماهه اول زندگی آنها که روده آنها در حال بزرگ شدن است، به شمار می رود. در سن شش تا دوازده ماهگی هم به دلیل اینکه آنها خیلی از غذاها را برای اولین بار امتحان می کنند، دچار این مشکل می شوند.

۲۷

ریفلاکس
بیشتر بچه ها بعد از غذا خوردن کمی تف می کنند و هر از گاهی بالا می آورند. اگر بچه شما اغلب این کار را می کند، این را ریفلاکس می ماند. ریفلاکس زمانی رخ می دهد که دریچه بین مری و معده بچه خوب کار نمی کند و غذا و مواد اسید از معده به سمت گلو غرغره می شوند. ریفلاکس می تواند درد معده و حس سوزش در گلو و سینه را موجب شود. بیشتر بچه ها در سال اول زندگی خود از ریفلاکس خلاص می شوند. اگر احساس می کنید بچه شما ریفلاکس دارد، مهم است که با دکتر خود حرف بزنید. دکتر می تواند راههای برای کاهش علایم این بیماری به شما ارائه دهد.

 

آلرژی غذایی
آلژی های غذایی می توانند منجر به اسهال، استفراغ و درد شکم شوند. اگر بچه شما مدفوع خونی یا جوش های خارشی دارد، ممکن است آلرژی غذایی عامل آن باشد. اگر بچه شما به غذا آلرژی دارد، بدن او نسبت به غذا به عنوان یک عامل مهاجم برخورد کرده و سیستم ایمنی در زمان حمله به کار می افتد و علایم آلرژی بروز می کنند که می توانند خفیف یا جدی باشند. اگر بچه با مشکل تنفسی روبروست یا صورت و لبهای متورم دارد یا بعد از خوردن اسهال و استفراغ دارد، حتما با پزشک تماس گیرید. اگر بچه شما به طور پیوسته، بعد از خوردن یک غذای مشخص علایمی بروز می دهد، با دکتر او حرف بزنید. ضمن اینکه عدم تحمل لاکتوز یا نارسایی لاکتاز یا نوعی عدم توانایی در سوخت و ساز و هضم لاکتوز و قند و شیر در بدن است، در نوزادان نادر است. این معمولا دیرتر یا در طول ده سال نخست زندگی بچه  نمایان می شود.

 

آنفولانزای معده
بچه شما استفراغ می کند و اسهال دارد؟ اگر این طور است، ممکن است گاستروآنتریت یا آنفولانزای معده داشته باشد. این دومین بیماری رایج در بین کودکان در ایالات متحده بعد از سرماخوردگی است. اگر آنفولانزای معده موجب استفراغ یا اسهال بچه شما می شود و با تب و کاهش اشتها همراه است، می تواند به زودی به کم آبی بدن بچه منجر شود. برای همین مهم است که به بچه خود درحالیکه با مریضی روبروست مایعات زیادی به صورت شیر مادر یا شیرشیشه بدهید. اگر هم او دچار کم آبی بدن شد، با دکتر تماس گیرید.

۲۸

عفونت های دیگر
باور بکنید یا نکنید، سرماخوردگی و آنفولانزای معمول می توانند منجر به درد شکم بچه شوند. به این خاطر که بیشتر مخاط تولید شده در زمان تنفس بچه در دوران بیماری به پایین گلو رفته و می تواند معده او را تحریک کند. بعضی از بچه ها آن مخاط را به صورت استفراغ از بدن خود بیرون می آورند. این جالب نیست ولی معمولا درد را از بچه دور می کند. عفونت ادراری مثانه و حتی عفونت گوش هم ممکن است بعضی اوقات درد شکم و اسهال و استفراغ را باعث شود.


انسداد روده
اگر بچه شما یک لحظه خوب است و یک دقیقه دیگر حالش بد می شود، پاهایش را می کشد و سخت گریه می کند، به خصوص اگر این علایم درحال تشدید هستند و بچه به طور مرتب استفراغ می کند، با دکتر تماس گیرید. این علایم ممکن است نشان دهنده انسداد روده و تنگی دریچه پیلور یا درهم رفتگی شکم باشند.
 
مسمومیت
اگر بچه شما چیزی سمی نظیر قرص و دارو و گیاه یا یک ماده شیمیایی بلعیده این می تواند موجب دل درد و اسهال و استفراغ شود.
 
حالت تهوع در حال حرکت
احتمال دارد بچه شما در زمان حرکت ماشین یا وسایل نقلیه دیگر حالت تهوع داشته و بالا می آورد. کارشناسان می گویند این زمانی رخ می دهد که نوعی قطع ارتباطی بین چیزی که بچه می بیند و آنچه با حس حرکت اعضای بدنش، مثل داخل گوش و برخی عصب هایش احساس می کند، وجود دارد. می توانید در طول سفرهای خود توقف کنید تا بچه هوای تازه استنشاق کند. اگر او قبل از راه افتادن چیزی بخورد، بهتر است. بدون مشورت با دکتر هیچ دارویی به او ندهید.

 

منبع: niniban.com

مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

۱۸۰

عادت های دهانی نامناسب کودکان شامل مکیدن انگشت، مکیدن پستانک، فشار غیر طبیعی زبان پشت دندان ها، جویدن ناخن، دندان قروچه و خودآزاری می باشد. عادت های لبی نامناسب شامل خیس کردن لب ها به صورت مکرر، کشیدن لب، مکیدن لب و گزیدن لب می باشد

عوارض مکیدن انگشت
 انگشت مکیدن بیشترین عادت های دهانی است. تئوری های مختلفی علت مکیدن انگشت شست در کودکان را شرح می دهد. روان شناسان عامل روانی را قوی ترین علت آن می دانند.
 

عوارضی که این عادت در کودکان ایجاد می کند شامل فاصله گرفتن دندان های قدامی بالا و پایین از یکدیگر، جلوزدگی بیش از حد دندان های قدامی بالا، تنگ شدن قوس فک بالا و ایجاد کام گنبدی و عدم رشد عرضی فک بالا می باشد. درمان ها شامل درمان یادآوری، جایزه درمانی، دستگاه درمانی و ترکیبی از یادآوری و جایزه درمانی می باشد.

 

پیشگیری از مکیدن انگشت در کودکان
هر چه که کودک بزرگ‌تر می‌شود، پذیرش برخی از عادت‌ها و رفتارهای او برای والدین سخت‌تر می‌شود، از جمله مکیدن انگشت. کودک در سن دو سالگی معمولا کمتر انگشت خود را می‌مکد، مگر موقعی که گرسنه، خسته و یا دلتنگ شده باشد. بنابراین مادر باید دقت کند که کودک در چه شرایطی و در چه زمانی شست خود را می‌مکد و از به وجود آوردن چنین شرایطی که منجر به مکیدن شست او می‌شود، جلوگیری کند؛ یعنی به او زود‌تر غذا بدهد که گرسنه نشود، یا او را زود‌تر بخواباند و در هنگام بیداری با کودک بازی کند چرا که تحقیقات حاکی از آن است که مکیدن انگشت اکثراً توسط کودکانی انجام می‌شود که در دوران نوپایی ساعات زیادی از روز را از مادرشان دور بوده‌اند.

 بنابراین، باید توجه داشت به کودکی که خسته، گرسنه و یا دلتنگ است و در نتیجه شروع به مکیدن شست خود می‌کند، دادن اسباب بازی به عنوان جایگزین کردن مکیدن انگشت، چندان موثر نیست و باید از خسته شدن، گرسنه شدن و دلتنگ شدن کودک جلوگیری کرد. بعضی از کودکان که عادت به مکیدن شست خود دارند، اگر به کودکستان سپرده شوند و کودکستان را دوست داشته باشند، ممکن است به علت علاقه‌ای که به محیط تازه کودکستان پیدا می‌کنند، مکیدن شست خود را ترک کنند و حتی ممکن است بی‌خوابی و بی‌اشتهایی کودک نیز از بین برود. اگر پدر و مادر قبل از سن سه سالگی کودک، او را از مکیدن انگشت منع و از آن جلوگیری کنند، عادت کودک شدید‌تر می‌شود و ترک کردن آن مشکل‌تر خواهد شد، ولی اگر پدر و مادر اجازه دهند که مکیدن شست سیر طبیعی خود را طی کند، کودک معمولا در سن چهار تا پنج سالگی آن را ترک خواهد کرد.

راههای درمان مکیدن انگشت در کودکان


همکاری و یادآوری:
برای اینکه به فرزند خود در ترک این مکیدن انگشت کمک کنید بهتر است زمانی که هر دو به قدر کافی آرام هستید با او صحبت و نظر او را درک کنید و بپذیرید ولی به او بگویید چقدر دوست دارید که او این کار را ترک کند. از او بپرسید که چگونه می‌توانید به او در این راه کمک کنید و پیشنهادات او را بپذیرید. به علاوه فراموش نکنید که شاید از نظر او، آن‌طور که از نظر شما مهم است، مکیدن انگشتانش مسئله بسیار مهمی نباشد.

می‌توانید پیشنهاد بدهید که فرزندتان باندی دور انگشتش بپیچد تا به او یادآوری کند که انگشتش را نمکد. وقتی که او این کار را انجام می‌دهد به جای عصبانیت و برخوردی تند مثل: «انگشتت را از دهانت بیرون بیاور!» بهتر است با او با ملایمت و آرامش رفتار کنید. این روش درمان برای کودکانی که همکاری لازم و خودشان تمایل به ترک عادت مذکور را دارند، مناسب است. البته باید مراقب بود که این مورد، از نظر کودک به عنوان یک تنبیه تلقی نشود، زیرا در این صورت کودک اقدام به مقابله کرده و درمان، نتیجه‌ای دربرنخواهد داشت.

۱۸۱

جایزه درمانی :
 یک قول نامه بین کودک و والدین یا کودک و دندان پزشک بسته می شود و با کودک قرار گذاشته می شود که در هر روزی که این عادت را انجام ندهد به او جایزه کوچکی بدهند. هرچه کودک را بیشتر در این برنامه درگیر کنیم، امکان موفقیت بیشتر خواهد بود.
 
بدین معنی که مثلا ًاز کودک بخواهیم جدولی را تهیه کرده و تعداد دفعات مکیدن انگشت خود را در هر روز هفته در آن ثبت کند والدین باید به خاطر داشته باشند که به هیچ عنوان، کودک خود را به خاطر انجام عادت سرزنش نکنند.


صبر کنید:
می‌دانید سر کودکانی که تا حتی ۶ سالگی انگشت خود را می‌مکیده‌اند چه آمده‌است؟ آنها دیگر این کار را نمی‌کنند.

 به گفته والدین آنها، بچه‌ها هر سال که می‌گذشته، به این کار رغبت کمتری نشان داده‌اند و کم‌کم آن را رها کرده‌اند و یا تنها در زمان‌های خاصی همچون تماشای تلویزیون، آن را ادامه داده‌اند. 

هر چه سن بچه‌ها بالاتر می‌رود و در جمع دوستان خود قرار می‌گیرند، از ترس مسخره شدن توسط دوستان‌شان این کار را کمتر انجام می‌دهند تا کم‌کم از سر آنها می‌افتد.

برقراری فضای امن:
وقتی به کودک خود کمک می‌کنید که عادتش را ترک کند باید فضای احترام آمیزی در خانه ایجاد کنید که او احساس حقارت و سرزنش نکند. به دیگر فرزندان‌تان اجازه ندهید که او را تحقیر یا تمسخر کنند. اگر فرزند شما تحت فشار روحی قرار دارد و نگران و مضطرب است بهتر است کمی از سرعت تلاش خود بکاهید یا مدتی در این برنامه وقفه ایجاد کنید. در طول این مرحله بسیار با فرزند خود مثبت رفتار کنید مثلا بگویید: «من خیلی ازت ممنونم که اینقدر تلاش می‌کنی.» اگر در طول این مراحل‌گاه فرزند شما دوباره کمی به مراحل قبل باز گردد، نگران نشوید چرا که ترک عادت مکیدن انگشت برای او سخت است مخصوصا اگر آغازکننده این فرآیند شما باشید نه خود او. 

۱۸۲ 

اگر مکیدن انگشت تا ۶ سالگی ادامه یابد:
در بعضی مواقع کودک در سن ۵ تا ۶ سالگی ممکن است برای رهایی از فشار و هیجان درونی خود که در این سن بیشتر است، به طور موقت شروع به مکیدن شست خود کند. شاید این عادت برای یک کودک پیش دبستانی از دید والدین قابل پذیرش باشد ولی برای بچه‌های بزرگ‌تر بسیار غیر قابل تحمل خواهد بود. عادت مکیدن انگشت در یک کودک ۶ ساله نسبت به گذشته بسیار کمتر است. علت کم رنگ‌تر شدن این عادت این است که او در این سن بیشتر وقت خود را در مدرسه یا مهد کودک می‌گذراند و به فعالیت‌های مدرسه مشغول است. پس عادت مکیدن انگشت در او به طور پنهانی یا در زمانی که اعضای خانواده در کنار یکدیگر هستند، خود را نشان می‌دهد. با وجود کمتر شدن این رفتار در کودکان در این سن، باز هم بسیاری از والدین خواستار ترک این عادت در کودکانشان به طور کامل هستند. برخی والدین در این مورد با فرزند خود دعوا و مرافعه می‌کنند که نهایتا به فشار عصبی بر هر دو طرف منجر می‌شود. بعضی از والدین هم مدت زمانی خود را عقب می‌کشند و به دنبال راه چاره می‌روند.

دلایل بسیار برای این مکیدن انگشتان توسط یک کودک ۶ یا ۷ ساله یا حتی بیشتر وجود دارد. برای مثال اینکه این عادت یک عادت قدیمی است که کودک هیچ وقت اجبار ی بر ترک آن نداشته است. یا اینکه کودک از لحاظ عاطفی هنوز آماده ترک این عادت نشده است. شاید او این کار را شب‌ها برای راحت‌تر خوابیدن انجام می‌دهد یا در مواقعی که در مدرسه احساس عدم امنیت می‌کند، یا زمانی که در تنش‌های خانوادگی مثل رقابت خواهر و برادری، یا طلاق والدین قرار می‌گیرد.

گاهی ممکن است که کودک وقتی با سرزنش یا طعنه همسالان خود مواجه می‌شود، عادت مکیدن انگشتش را کنار بگذارد. مثلا: «اوه، تو هنوز انگشتت را می‌مکی! من این کار را وقتی ۴ ساله بودم کنار گذاشتم». اما در مورد بعضی از بچه‌هایی که این عادت در آن‌ها شدید‌تر است حتی به این اظهارات هم توجهی ندارند.


حرف آخر
والدین نباید نسبت به مکیدن انگشت کودک حساس باشند. اگر این عادت به تدریج کمتر شده است، جای نگرانی نیست، ولی اگر همراه مشکلات رفتاری و روانی دیگر است، باید جدی گرفته شود و از متخصصان کمک گرفت.

منابع:

سیمرغ

روزنامه قانون

www.zhuliet.com

۱۳۶

 این کاملا طبیعی است که شما به عنوان پدر و مادر نگران ابتلای فرزندان‌تان به بیماری‌های معمول این فصل مانند سرماخوردگی، آنفلوآنزا و گلو درد باشید. با این حال آنچه مسلم است اینکه معمولا پیشگیری از این بیماری‌ها کار آسانی نیست و در نتیجه ابتلا به آن‌ها اجتناب ناپذیر خواهد بود. اگرچه اکثریت قریب به اتفاق نوزادان بعد از تولد و البته با تغذیه به وسیله شیر مادر کاملا اتوماتیک وار سیستم ایمنی بدن خود را تقویت می‌کنند اما این دلیل نمی‌شود که آن‌ها در برابر انواع ویروس‌های سرماخوردگی و آنفلوآنزا هم همواره مصون بمانند. معنی چنین چیزی این است که کوچولوی شما ممکن است قبل از جشن اولین سال تولدش بین ۶ تا ۸ مرتبه با این ویروس‌ها درگیر شود.

با کوچولوی سرماخورده چه کنیم؟
 البته این قضیه می‌تواند جنبه مثبتی هم داشته باشد و آن اینکه فرزند شما در همین فاصله زمانی سیستم ایمنی بدن خود را برای سال‌های آینده قوی می‌کند و به واقع قدرت مقاومت خود را در برابر ویروس‌ها بالا می‌برد. شاید برای خیلی از والدین به خصوص آنهایی که به تازگی پدر و مادر شده‌اند این یک نگرانی جدی باشد که چطور با مشکل سرماخوردگی نوزادان خود و انواع و اقسام ویروس‌هایی که آن‌ها را تهدید می‌کند، مقابله کنند. لطفا نگران نباشید و یک نفس عمیق بکشید چون اوضاع آنقدرها هم که شما فکر می‌کنید بحرانی نیست!

۳ روز ابتدایی
اول از همه بهتراست بدانید که اگر فرزند دیگری هم در خانه دارید باید مراقب باشید چون سرماخوردگی در ۳ روز اول مسری است و می‌تواند به هر فرد دیگری هم منتقل شود. در ۳ روز کوچولوی شما بیشتر از آن چیزی که فکر می‌کنید گریه و بدقلقی خواهد کرد، به طور محسوسی دچار کاهش اشتها خواهد شد و حتی ممکن است تب کند. یک نکته را فراموش نکنید و آن اینکه اگر فرزند شما زیر ۳ ماه است باید حتی برای تب ۳۸ درجه او را نزد پزشک اطفال ببرید و به توصیه‌های تلفنی اکتفا نکنید. در روز دوم وسوم شما شاهد آب ریزش بینی خواهید بود. معنی این آب ریزش بینی این است که سیستم ایمنی کودک شما دوباره فعال شده و مشغول مبارزه با سرماخوردگی است. آبی که از بینی کودک شما بیرون می‌آید شفاف است و معمولا در ۳-۲ روز اول این آب ریزش بینی دائما ادامه دارد. اگر فرزند شما نوزاد است چاره‌ای ندارید جز اینکه آب بینی او را با دستمال پاک کنید اما اگر کمی بزرگ‌تر است از او بخواهید تا با فین کردن این مخاط را بیرون بریزد. این حرکت روند بهبود او را تسریع می‌کند و البته آب ریزش بینی‌اش را کمتر.

۳ روز میانی
در این مرحله قاعدتا باید تب قطع شده باشد. کوچولوی شما کمتر بی‌قراری می‌کند و البته اشتهایش بهتر شده است. آب ریزش بینی او کمتر شده و رنگ آن کمی زرد می‌شود. در ۳ روز سوم معمولا سرفه در سرماخوردگی آغاز می‌شود. در واقع وقتی در دوران سرماخوردگی کوچولوی شما به پشت دراز می‌کشد مواد مخاطی که هنگام آب ریزش بینی بیرون می‌آید از راه مجاری بینی به گلو می‌رود و سبب سرفه می‌شود. به طور اجتناب‌ناپذیری کودک شما در این مرحله از سرماخوردگی خواب‌های راحتی ندارد و سرفه و خشکی ریه و سینه او را آزار می‌دهد.

۳ روز نهایی
درست مانند مهمانی که به خانه شما آمده و به دلیل اقامت طولانی‌اش شما را خسته و کلافه کرده است، سرماخوردگی هم در ۳ روز نهایی همین نقش را خواهد داشت و گاهی می‌تواند بیش از حد طولانی شود. در این مرحله آب ریزش بینی بسیار کمتر شده و آبی که از بینی فرزند شما بیرون می‌آید دیگر رقیق نیست و کمی حالت سفت و خشک پیدا کرده. بچه تقریبا به شرایط عادی بازگشته و مثل سابق خوب غذا می‌خورد و خیلی راحت فعالیت‌های معمولش را انجام می‌دهد. بهتر است این روز‌ها با آب میوه و سوپ‌های مقوی او را بیش از پیش تقویت کنید.

وقتی پای آنفلوآنزا در میان است!
حالا خیلی واضح درباره سرماخوردگی می‌دانید. بنابراین دیگر آن را با بقیه بیماری‌های رایج در فصل سرما اشتباه نمی‌گیرید و بی‌جهت نگران نمی‌شوید. اما گاهی اوضاع فرا‌تر از سرماخوردگی است و از قرار معلوم پای آنفلوآنزا به میان آمده است. بهتر است بدانید که آنفلوآنزا از جمله بیماری‌هایی است که احتمال بروز آن نه فقط در فصل پاییز و زمستان بلکه حتی در ماه‌های ابتدایی بهار یعنی فروردین ماه هم ممکن است. با این حال این بیماری اگر قرار باشد در فصل سرما خودی نشان دهد معمولا در آبان و آذر بیشتر از وقت‌های دیگر سر و کله‌اش پیدا خواهد شد و تقریبا در یک زمان محدود چه بسا چند هفته‌ای ویروس آن، چنان همه گیر می‌شود که بیشتر بچه‌ها را اسیر خود می‌کند. این بیماری یک روز قبل از بروز نشانه‌هایش در بچه‌ای که به آن مبتلا شده، مسری است و حالت واگیرداری آن تا دو هفته یعنی تمام طول مدت ابتلا به آن باقی می‌ماند.

آنفلوآنزا علائم مشخصی دارد که شاید بچه‌های بزرگ‌تر بتوانند این علائم آزار دهنده را اعلام کنند اما نوزادان راهی جز گریه برای ابراز وجود چنین علائمی ندارند و درست به همین دلیل است که پدر و مادر‌ها باید برای گریه‌های بی‌دلیل نوزاد خود حتما به پزشک اطفال مراجعه کنند. از جمله علائم مشخص اصلی آنفلوآنزا می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

تب‌های شدید و ناگهانی که گاهی تا ۴۰ درجه و بیشتر هم می‌رسند:
 احساس درد و کوفتگی در ماهیچه‌های بدن
احساس ضعف و کرختی
 سردردهایی سنگین
 احساس درد در ناحیه پشت چشم‌ها (کاسه چشم)
  گلو درد
 سرفه‌های خشک و دردناک

برای بچه‌ها سخت‌تر است
فراموش نکنید آنفلوآنزا در بچه‌ها تبعات به مراتب سخت‌تری نسبت به بزرگتر‌ها دارد و ضعف بدنی در اطفال خیلی بیشتر از بزرگترهاست به طوری که شاید کاملا آن‌ها را برای چند روزی از پا بیندازد و البته هر چه سن بچه کمتر باشد این علائم در آن‌ها شدت بیشتری خواهد داشت که این آرام آرام خودش را نشان می‌دهد اما آنفلوآنزا خیلی سریع می‌آید و علائم خود را ظاهر می‌کند. شاید باورتان نشود اما ویروس آنفلوآنزا این توانایی را دارد تا در عرض چند ساعت وارد بدن کودک شما شود و البته در همین فاصله کوتاه هم خودش را نشان بدهد. تب در آنفلوآنزا ممکن است بیشتر از ۳-۲ روز طول بکشد و حتی اگر تب قطع شود همچنان این امکان وجود دارد که حال کودک شما با وجود قطع شدن تب بهتر نشود. شما خیلی واضح می‌توانید کرختی و ضعف را در کودک خود ببینید. او اینقدر بد حال می‌شود که گوشه‌ای بنشیند و محبوب‌ترین اسباب بازی‌هایش هم دیگر برایش جذابیتی نداشته باشد. اشتهای فرزند شما به شکل عجیب و غریبی بر اثر آنفلوآنزا کم و چه بسا بند خواهد آمد. سرفه‌هایی که در آنفلوآنزا اتفاق می‌افتد خیلی شدید‌تر و البته خشک‌تر از سرفه‌های سرماخوردگی است. نوزادان و بچه‌های ۳-۲ ساله حتی ممکن است اسهال و استفراغ را در این بیماری تجربه کنند. در نهایت هم اینکه آنفلوآنزا کاملا متفاوت از سرماخوردگی است.

۱۳۷

 

آیا درمان جادویی وجود دارد؟
واقعیت اینجاست که برای درمان سرماخوردگی و آنفلوآنزا راه‌های بسیاری وجود دارد که البته بهتر است همگی با تشخیص و نظر پزشک متخصص اطفال باشد. ضمن اینکه آنتی بیوتیک‌ها همیشه هم نتوانسته‌اند مقابل همه ویروس‌ها تاثیرگذاری ویژه‌ای داشته باشند. همه داروهای ضد ویروسی هم این قابلیت را ندارند تا مقابل برخی از انواع آنفلوآنزا مقاومت بدن را بالا ببرند. تحقیقات روی بدن انسان همچنین نشان داده ترکیب داروهای ضد احتقان و آنتی هیستامین‌ها هم نمی‌توانند آن طور که باید و شاید روی بچه‌ها تاثیری داشته باشند و چه بسا چنین داروهایی تبعات ناخوشایند دیگری مثل عصبی شدن و بدخوابی را برای بچه‌ها در پی داشته باشند. بنابراین بیشتر دکتر‌ها از تجویز چنین داروهایی به خصوص برای نوزادان خودداری می‌کنند و البته خیلی از آن‌ها در صورتی که ناگزیر به تجویز این دارو‌ها باشند دوز و مقدار بسیار کمی از این داور را برای بچه‌های کمی بزرگ‌تر توصیه می‌کنند.

برخی متخصصان همچنین تاثیر دارویی مانند اکسپکتورانت را برای بهبود وضعیت سینه بچه‌ها و رفع سرفه آن‌ها آنطور که توقع می‌رود، نمی‌دانند. هر چند در ‌‌نهایت این پزشک متخصص کودک شماست که با توجه به آگاهی کامل از شرایط جسمی او در چنین مواقعی می‌تواند بیماری‌هایی مانند آنفلوآنزا یا سرماخوردگی را با هر دارویی که از نظر او مناسب است، درمان کند. در این مواقع بهتر است به پزشک اطفال خود اعتماد کنید و درمان را به عهده او بگذارید و البته سراغ خود درمانی نروید!

وقتی آنفلوآنزا می‌آید!
اگرچه این روز‌ها انواع و اقسام واکسن‌ها برای پیشگیری از ابتلا به آنفلوآنزا وجود دارد اما گاهی با وجود چنین راهکارهای پیشگیرانه‌ای باز هم آنفلوآنزا و سرماخوردگی راه خودشان را باز می‌کنند و به سراغ کودک شما می‌آیند. در این مواقع بعضی توصیه‌های معمول وجود دارد که می‌تواند شما را برای مقابله با این بیماری‌ها کمک کند:

۱٫ مطمئن باشید که با بروز فصل بیماری‌هایی مانند سرماخوردگی و آنفلوآنزا حتما در منزل خود داروهایی مانند استامینوفن و ایبوپروفن اطفال را داشته باشید تا در صورت وجود تب‌های شدید و ناگهانی و البته با مشورت پزشک از آن‌ها استفاده کنید. در ضمن فراموش نکنید که با توجه به سن کودک دوز داروی مصرفی او تغییر می‌کند. پس مشورت با پزشک در چنین مواقعی بسیار ضروری است.

۲٫ به محض اینکه آب ریزش بینی کودک شما شروع شد حتما در اتاق او از دستگاه بخور استفاده کنید. در این صورت کمک کرده‌اید تا مجرای بینی او خشک نشود و مرطوب باقی بماند.

۳٫ شستشوی بینی با آب نمک هم از جمله اقداماتی است که در تسکین بیماری فرزند شما موثر خواهد بود. اگر بینی کودک شما بر اثر سرماخوردگی کیپ شده باشد آب نمک کمک می‌کند تا مجرای بینی او باز شود.

۴٫ سر کوچولوی خود را هنگام خواب البته در دوران سرماخوردگی تا آنجا که امکان دارد بالا بیاورید. با یک بالش کوچک اضافه سر او کمی بالا‌تر می‌آید و به این ترتیب مایع مخاطی که از بینی‌اش بیرون می‌آید دیگر به سمت گلو و ریه‌های بچه نخواهد رفت.

۵٫  سوپ مرغ را فراموش نکنید. سوپ مرغ حتی اگر فقط با آب مرغ تهیه شده باشد برای درمان آنفلوآنزا و سرماخوردگی بسیار موثر خواهد بود. حتی اگر بچه‌ها خیلی رغبتی به خوردن آن نداشتند از هر حربه‌ای که می‌توانید استفاده کنید تا آن‌ها این سوپ را نوش جان کنند. بهتر است بچه‌ها در طول بیماری استراحت بیشتری کنند چون استراحت یکی از راه‌هایی است که روند درمان آن‌ها را تسریع می‌کند. 

۱۳۸

 

جلوگیراز آنفلوآنزا و سرماخوردگی
۱٫ در شروع فصولی که به نوعی چنین بیماری‌هایی بروز می‌کنند، بهتر است سراغ واکسن‌های آنفلوآنزا بروید. به هر حال شاید شما نتوانید جلوی سرماخوردگی را بگیرید اما حداقل می‌توانید احتمال ابتلای کوچولوی خود را به آنفلوآنزا به حداقل برسانید.

۲٫ فرزند خود را از دوستان و به طور کلی افرادی که سرماخورده‌اند یا آنفلوآنزا گرفته‌اند دور نگه دارید. البته این اتفاق همیشه هم ممکن نیست اما شما حداقل می‌توانید سعی خود را بکنید!

۳٫ به فرزندان خود حتی در سنین ۳-۲ سالگی یاد بدهید تا دست‌های خود را به طور منظم و روزانه چند مرتبه صابون بزنند. صابون زدن مانع از پراکنده شدن جرم و باکتری‌ها می‌شود. به فرزند خود یاد بدهید سر صبر دست‌هایش را صابون بزند تا از کامل بودن این کار اطمینان حاصل کنید. به عنوان مثال می‌توانید از او بخواهید حین صابون زدن دست‌هایش یکی از شعرهای مورد علاقه خود را بخواند تا بلکه زمان کافی را برای این کار صرف کرده باشد.

۴٫ اگر خود شما به عنوان یکی از والدین سرما خورده‌اید یا آنفلوآنزا گرفته‌اید حواستان باشد که به خصوص در ۳-۲ روز اول خیلی به فرزند خود نزدیک نشوید و مراقبت از بچه‌ها را به عهده همسرتان بگذارید. البته اگر جزو مادرانی هستید که بچه شیر می‌دهید می‌توانید این کار را ادامه بدهید. فقط مراقب باشید تا نزدیک صورت کوچولوی خود عطسه یا سرفه نکنید. در چنین مواقعی دفعات شست‌وشوی دست‌های خود را بیشتر کنید.

منبع: مجله شهرزاد



برای داشتن بچه های سالم تر بخوانید

Page 1 of 212


برچسب ها
بدلیجات سوپ آرایش پیتزا جوش هویج سایت ژولیت انگشتر زیبا شکلات تلخ ماهی مجله ی زولیت قهوه حکمت تائو خواننده دندان کالری فضانورد مجله ژولیت گناه قارچ اخبار هنرمندان جوش شیرین داستان کوتاه ترانه علیدوستی انگشترنقره مریخ خواب سرطان سینه خستگی سردرد جعفری مینا آقازاده مجله تفریحی سرگرمی ژولیت موز خامه میوه سرگرمی کودک کربوهیدرات زولیت فیتنس روغن زیتون فناوری روز فشارخون تلگرام فوتبال داخلی بیوگرافی رمضان ازدواج پیاده روی المپیک عباس کیارستمی سس انگشترلطیفه ناخن دسر کودکان کلسترول گردنبند مجله س تفریحی ژولیت مرغ زیورآلات به روز خودرو آشپزی سیب ترامپ تاریخ معاصر ایران بازیگر شکر غذا کامپیوتر اخباراقتصادی گوجه فرنگی رژیم لاغری عسل فلفل جالبیجات نقره جات شیر رژیم غذایی لباس پوست اخبارهنرمندان روان شناسی پوست و مو یبوست پیاز شهاب حسینی گیاه شناسی بیماری قلبی تغذیه کودک اخبار مذهبی، بزرگتریت سایت تفریحی سرگرمی اشعار مینا آقازاده پوکی استخوان پوست ومو بیماری فیلم وسینما اینترنت گوشت اخبار فوتبال داخلی، سبزیجات چربی گردشگری مطالب جالب انگشتر نوشیدنی لاغر شدن مو اکران طالع بینی افسردگی فال و طالع بینی اخبار تکنولوژی زنجبیل سیب زمینی سلامت مو سایت تفریحی سرگرمی اخبار فوتبالی غذای اصلی ویتامین مواد غذایی آنتی اکسیدان داعش فال روزانه فضا طب سنتی مجله سرگرمی ژولیت اخبار،اخبار و مطالب روز ،مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت،ژولیت جغرافیا پروتئین لاغری فیبر چاقی دانستنی نوزاد فوتبال کلسیم دیابت فال روانشناسی کارگردان تخم مرغ کاهش وزن اخبارسلامت سايت مفيد و خبري بروزترين اخبار ايران و جهان سینما سايت اقتصادي و بازرگاني سايت سلامت و تغذيه سايت تفريحي سرگرمي استرس سلامتی سلامت ناسا نوزاد سرطان روانشناسی کودک فوتبال، ورزش، پزشکی اخبار آموزش آشپزی اخبار سیاسی اخبار ورزشی، تغذیه اخبار فوتبالی، مجله تفریحی سرگرمی ژولیت، اخبار ورزشی اخبار اقتصادی تناسب اندام ژولیت، نجوم علمی اخبار، ورزش مجله ی تفریحی ژولیت تکنولوژی کودک اخبار سلامت مجله ی ژولیت بخش سرگرمي مجله ي ژوليت سرگرمي جالبيجات خنده جک اس ام اس تاريخ جملات آرام بخش آرام روح هنر بخش فرهنگ هنر تاريخ مجله ي ژوليت فرهنگ zhuliet بزرگترين سايت تفريحي سرگرمي بخش آشپري مجله ي ژوليت بزرگتريت سايت تفريحي سرگرمي مجله ي تفريحي سرگرمي ژوليت مجله ي تفريحي سرگرمي ژوليتو مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت ژوليت ژولیت