مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

روانشناسی کودک بایگانی - مجله سرگرمی ژولیت

۳۹۲

 

تمام پدرها و مادرها دوست دارند با فرزندشان رابطه خوبی داشته و به نوعی با آنها دوست باشند. در این مقاله به شما چند نکته مهم را می گوید که با آنها می توانید بهترین دوست فرزندتان شوید.

 

سوال : زنی ۴۹ ساله هستم که  فرزندانم در سنین مختلف به سر می برند. من و پدرشان که بسیار به اصول مذهبی مقید هستیم، همیشه سعی می کنیم با آن ها دوست باشیم ولی آن ها هر روز از ما بیشتر فاصله می‌گیرند و حرف هایشان را به ما نمی زنند. دخترم که اصلا هیچ علاقه ای به صحبت کردن با ما ندارد و دوست دارد خیلی امروزی بگردد. نمی دانم مشکل کجاست. می دانم که آن ها به نسل امروز تعلق دارند و می خواهم درکشان کنم ولی آن ها اصلا با من و پدرشان دوست نیستند.

  

پاسخ کارشناس : از آنجایی که سن فرزند در مسائل تربیتی مهم است و شما این موضوع را در سوالتان قید نکرده اید، پاسخ به پرسش شما به صورت کلی ذکر می شود.

 

قبل از صحبت درباره روش های نزدیک شدن به فرزندان‌تان لازم است به این نکته مهم توجه کنید که روابط فرزندان با والدین نمی تواند مشابه روابط دوستانه آن ها با هم سن و سال هایشان باشد چون والدین از نظر سن، مسئولیت ها و حقوق و تجربیات با فرزندانشان تفاوت دارند. روابط والدین با فرزندان یک ارتباط تعریف شده و منحصر به فرد است که ویژگی های خاص خودش را دارد و به طور کلی در دو ویژگی «اقتدار» یا «نفوذ و محبت» خلاصه می شود. وجود این دو ویژگی در کل دوران رشد فرزندان ضروری است، هرچند ویژگی اقتدار والدین با افزایش سن فرزندان باید به سمت مشاور یا راهنما تغییر کند. برای اینکه بتوانید در فرزندانتان نفوذ و قدرت لازم را داشته باشید، لازم است ابتدا یک رابطه خوب و صمیمانه را با آن ها شکل دهید که شما مادر دلسوز به خوبی متوجه آن شده اید.

 

حال برای رسیدن به این نوع رابطه، پیشنهادهایی ارائه می شود

_ توجه داشته باشید این روش ها تاثیراتشان را در طولانی مدت نشان می دهند و این یعنی نباید نا امید شوید و دیگر این که انجام آن ها باید همیشگی باشد تا بتوانند تاثیرگذار باشند.

 

_ نسبت به جنبه های مهم زندگی فرزندانتان مثل کار، دوستان و علایق و سرگرمی هایشان، با پرسش از آن ها علاقه و اشتیاق نشان دهید و آن ها را در جاهایی که خوب عمل کرده، پیشرفتی داشته یا مودبانه رفتار کرده اند، تشویق کنید تا از این طریق احساس باارزش بودن را به آن ها بدهید.

 

_ تا جایی که می توانید دشمنان یک رابطه رضایت بخش را که شامل سرزنش کردن، توهین و تحقیرکردن، نصیحت مداوم، مقایسه کردن، تحکم بدون استدلال، نفرین و تهدید کردن و محروم کردن از محبت می باشد در روابط تان شناسایی و سعی کنید آن ها را به حداقل برسانید.

 

_ از آنجایی که یکی از نیازهای اصلی جوانان، داشتن استقلال در تعیین مسیر زندگی شان است و هر نوع نصیحت و دستور، از جانب افراد با تجربه را تهدیدی برای این نیازشان قلمداد می کنند؛ بنابراین به جای اینکه در دام جنگ قدرت و اثبات وجود گرفتار شوید، بهتر است به این نیاز آن ها احترام بگذارید و بهتر است در مواردی که تصمیماتشان با نتایج خطرناکی همراه است قبل از هرگونه ابراز نظر یا نصیحت، ابتدا نظر آن ها را درباره اثرات کوتاه مدت و طولانی مدت تصمیم شان بپرسید و اجازه دهید خودشان به نتایجی که در ذهن شماست، برسند. در صورتی که از این راه به نتیجه نرسیدید، می توانید آن ها را تشویق کنید که به یک متخصص سلامت روان مراجعه کنند.

 

_ در زمان نیاز فرزندانتان (چه به لحاظ عاطفی و چه مالی) و در صورت تمایل‌شان در دسترس آن ها باشید.

 

_ بیان عواطف و احساسات مثبت تان را افزایش دهید. به فرزندانتان بگویید که چقدر آن ها را دوست دارید، چقدر سلامت و آرامش آن ها برای شما مهم است، چقدر به وجودشان افتخار می کنید و… در صورتی که این نوع صحبت های شفابخش با درآغوش کشیدن، بوسیدن، نگاه محبت آمیز، نوازش کردن و لبخند زدن همراه شوند تاثیرشان به شدت بیشتر می شود.

  

منبع : khorasannews.com

 

منتظر انتقادات و پیشنهادات شما هستیم

zhuliet.com

۱

یکی از مهم ترین وظایف هر پدر و مادری، تربیت فرزندانشان است. اگر کودکی در خانواده به درستی تربیت نشود می تواند علاوه بر اینکه اعضای خانواده را دچار مشکل کند، در جامعه نیز مشکل زا باشد. تربیت باید در حوزه های مختلف صورت گیرد، تربیت اخلاقی، اجتماعی، مذهبی، فرهنگی و جنسی از انواع مختلف تربیت هستند.

اصل اول: تربیت جنسی، لازمه تربیت کامل
برخی از افراد فکر می کنند که در امر مسائل جنسی نباید اقدام خاصی را برای کودکان داشته باشند و برخی دیگر فکر میکنند هر چه کودکشان زودتر و در منزل با این مسایل آشنا بشود می تواند آسیب کمتری را در فرزندشان ایجاد کند. در صورتی که اگر والدین در مورد تربیت جنسی کودکانشان حساسیت به خرج ندهند و آن را در چهارچوب خودش انجام ندهند، میتواند ناخواسته فرزندشان را دچار مشکل کنند. یکی از این مشکلات ممکن است بیداری زودهنگام مسایل جنسی در آنها باشد
.


اصل دوم: مراقبت والدین در رابطه با خود ( مناسبات جنسی) 
یکی از اصول مهم تربیت جنسی کودکان زیر سن ۷ سالگی، نحوه برخورد والدین با یکدیگر هست. والدین باید در نوع برخوردی که با یکدیگر در حضور فرزندانشان دارند، حد و مرزهایی را رعایت کنند.

کودکان باید متوجه دوست داشتن والدینشان و محبتی که بین پدر و مادرشان است، بشوند تا هم احساس امنیت کنند و هم اینکه محبت کردن به همسر را آموزش ببینند ولی باید این نوع محبت بین والدین بسیار با برنامه و دقیق باشد تا حس کنجکاوی جنسی فرزندان را برانگیخته نکند. رسول خدا (ص) هم فرموده اند: اگر طفل شیرخوار شاهد روابط جنسی باشد و بعدها این طفل اگر از انحراف سر در آورد، پدر و مادر باید خود را در این انحراف مقصر بدانند.

 

اصل سوم: خواب و استراحت
بهتر است از حدود ۶ ماهگی محل خواب کودک از والدینش جدا بشود. ولی باید اتاق خواب به گونه ای باشد که والدین بتوانند به راحتی صدای گریه کودک را بشنوند تا به نیازهایش رسیدگی کنند. همچنین والدین باید به کوکان یاد بدهند که هیچ گاه بدون در زدن و اجازه نگرفتن وارد اتاق والدینشان نشوند.


اصل چهارم: شوخی و مزاح
 والدین باید مراقب نوع شوخی هایی که با یکدیگر در حضور فرزندشان می کنند باشند. در این شوخی ها در حضور فرزندان باید نکات اخلاقی رعایت شود. 


اصل پنجم: آرایش زوج ها برای همدیگر
در اسلام آراستن زوج ها برای همدیگر مستحب است ولی باز والدین باید رعایت مفاهیم اخلاقی در این زمینه را در حضور فرزندشان داشته باشند. مادران در زمانی که فرزندشان در کنارشان هستند بهتر است آرایش های غلیظ و نامتعادل را نداشته باشند. 


اصل ششم: رعایت پوشش
والدین در زمان حضور فرزندانشان باید در پوشش خود دقت کافی را داشته باشند. در این اصل نیز باید تعادل رعایت بشود. پوشش پدر و مادر نباید به گونه ای باشد که اندام های جنسی آن ها را نشان بدهد. پوشیدن لباس های تنگ و کوتاه نیز به والدین توصیه نمیشود به ویژه در حضور فرزندان با جنس مخالف. 


اصل هفتم: تماشای فیلم
والدین باید به نوع فیلم هایی که قرار است نگاه کنند نیز توجه کافی را داشته باشند نیز رسانه ها تاثیر مهمی در پرورش کودکان می گذارند. 


اصل هشتم: مراقبت والدین در رابطه با فرزندان
والدین علاوه بر اینکه باید به نوع ارتباط خودشان با یکدیگر در حضور فرزندشان باشند، باید به مسایلی در رابطه با خود فرزندان نیز توجه داشته باشند و با رعایت اصولی خاص با آنها رفتار کنند.  

۲

اصل نهم: شستشو و تطهیر، پوشش و لباس 
والدین در شستشوی فرزندان باید دقت کافی را داشته باشند. توجه داشته باشید که شستشوی کودک تان به گونه ای نباشد که نواحی جنسی اش به ویژه آلت تناسلی اش تحریک شود. در رابطه با حمام کردن کودکان هم باید به این نکته اشاره کرد که از سن ۳ سالگی هر کودکی باید با والد جنس موافق خودش به حمام برود و اگر بنا به هر دلیلی این کار امکان پذیر نبود در صورتی می تواند با والد جنس مخالفش به حمام برود که لباس کامل بر تن والد باشد. به طور مثال از ۳ سالگی دختر باید با مادرش به حمام برود و در صورتی می تواند با پدرش به حمام برود که لباس کامل بر تن پدر وجود داشته باشد. پدر و مادر عزیز به این مساله هم دقت داشته باشید که در حضور فرزندان جنس مخالفتان به تعویض لباس هایتان نپردازید.


اصل دهم: ختنه
بهتر است که ختنه نوزادان پسر در اولین فرصت و در روزهای اولیه تولدش انجام شود. البته برای اینکار حتما باید نظر پزشک متخصص نوزادان در نظر گرفته شود. بهترین زمان می تواند بین هفته اول تا چهارم تولد باشد تا آلت تناسلی نوزاد بیش از اندازه تحریک نشود. 


اصل یازدهم: نوازش
پدر و مادرها باید فرزندانشان را نوازش کنند تا از این طریق به آنها بفهمانند که دوستشان دارند ولی باید به این نکته نیز توجه داشت که نوازش هیچگاه در نواحی دستگاه تناسلی فرزندان و مناطقی که به عنوان نواحی جنسی به حساب می آید نباشد. 


اصل دوازدهم: دستکاری ها و لمس ها
باید از همان سنین پایین از حدود ۴ سالگی به کودکان نواحی خصوصی بدنشان آموزش داده شود و به آنها گفته شود که چه کسانی می توانند به آن نواحی دست بزنند و چه کسانی نمی توانند. همچنین باید از آنها خواست تا اگر کسی دیگر به این مناطق دست زند، فورا به پدر و مادرشان اطلاع بدهند و از بیان این مساله نزد والدینشان نترسند. والدین حتما باید اطلاعات خود را در زمینه برخورد با کودکانی که با آلت تناسلی خود بازی میکنند را نیز، بالا ببرند. 

 

منبع:tebyan.net

مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت 

۴۹

 امروزه بسیاری از کودکان به دلیل مشغله کاری مادر به مراکز نگهداری از کودک مانند مهدکودک‌ها و یا به دست پدربزرگ و مادربزرگ‌ها یا اعضای خانواده و فامیل سپرده می‌شوند. نگهداری از کوک شرایط خاصی دارد و مواردی است که باید به آنها دقت کرد تا هم کودک و هم والدین و هم شخصی که از کودکان نگهداری می‌کند، آسیب نبینند.


پیش از این در مورد چند نکته مهم که رعایت آنها هنگام سپردن کودک به دست هر شخصی برای نگهداری مهم است، پرداختیم و در این مطلب قصد داریم به یکی دیگر از این مسائل بپردازیم. موضوع شایعی که در مورد نگهداری از کودکان وجود دارد، این است که اغلب مادران شاغل ترجیح می‌دهند که کودک‌شان را به دست پدربزرگ و مادربزرگ یا افرادی از فامیل بسپارند چون مراکزی مانند مهدکودک ساعت کاری محدود دارد.

برای مادر شاغلی که روزی ۸ ساعت کار می‌کند و بعد هم خسته از کار باید به امور خانه رسیدگی کند، ترجیح این است که کودک زمان بیشتری را نزد دیگران بمانند تا آنها بتوانند در آرامش و راحتی به کارهای دیگرشان نیز رسیدگی کنند.


اما آیا این دوری طولانی‌مدت از مادر به ضرر کودک نیست؟ این سوالی است که محمد رضابیگی، روانشناس بالینی به آن پاسخ می‌گوید: وقتی کودک به صورت طولانی‌مدت از مادر دور باشد و به دست شخص دیگری برای نگهداری سپرده شود، این تصور برایش به وجود می‌آید که نقش مادری به عهده شخص دیگر گذاشته شده است. در حقیقت او فکر می‌کند که آن شخص دوم حالا مادر اوست. در این شرایط مهم‌ترین موضوعی که بروز می‌کند، بحث دلبستگی است. 

۵۰

این روانشناس بالینی در مورد توضیح این واژه می‎گوید: دلبستگی یعنی اینکه کودک نسبت به یک فرد (مادر) وابسته است و از او احساس امنیت کسب می‌کند. کسی که همیشه می‌تواند در پناهش در امان باشد و اگر او را در کنار خود نبیند احساس خطر می‌کند. این احساس از زمانی که کودک یک جنین است و در رحم مادر نگهداری و محافظت می‌شود در او شکل می‌گیرد. به همین دلیل دلبستگی یک احساس بسیار قوی و مهم است که اگر نادیده گرفته شود آثار سوئی که از خود به جا می‌گذارد تا سالیان سال جبران‌شدنی نیست و حتی در مواردی وقتی فرد به میانسالی هم می‌رسد می‌توان نشانه‌های آسیبی که از این موضوع خورده را در او مشاهده کرد.


محمد رضابیگی در نهایت تاکید می‌کند: نیاز به مادر و احساس دلبستگی در دو سال اول زندگی کودک نیازی جدی است و توصیه ما این است که مادران حتما این مدت را با کودک خود به صورت تمام‌وقت بگذرانند. بعد از دو سالگی کودکان به میزانی از درک می‌رسند و دلبستگی به مادر را پیدا کرده‌اند و به دنبال جایگزینی برای مادر خود نیستند. اما قبل از این سن هر کس دیگری که به جای مادر مراقبت از آنها را به عهده می‌گیرد، برای کودک احساس ناامنی را به همراه می‌آورد و دید خوبی به آن شخص ندارد. حتی حس لامسه کودک نیز قبل از دو سالگی تکامل پیدا نکرده است. بنابراین اگر قبل از دو سالگی کودک را مخصوصا به صورت طولانی‌مدت به شخص دیگری بسپارید، دلبسته آن شخص می‌شود در حالی که این دلبستگی همیشه ناقص می‌ماند و نمی‌تواند مانند دلبستگی به مادر برای کودک احساس امنیت و آرامش را به همراه بیاورد.

 

منبع:ninisite.com

 مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

۴۶

این روزها والدین، حتی بیش از گذشته، نگران اوقات فراغت فرزندان خود هستند تا به بطالت سپری نشود. در این بین نباید فراموش کرد که رفتن به کلاس‌های تابستانی آخرین راهکار برای گذراندن اوقات فراغت نیست بلکه راه‌های زیادی وجود دارند که می‌توان به کمک آنها کودکان را سرگرم کرد تا هم خسته نشوند و هم اوقات فراغت آنها مفرح و خاطره انگیز باشد.

  فقط لازم است کمی خلاقیت به خرج دهیم و با برنامه‌ریزی و انجام کارهای ساده، این زمان را با سرگرمی‌های شاد پر کنیم. البته این روزها پدرها و مادرها بنا به دلایل مختلف سعی دارند به اجبار فرزندشان را به کلاس‏‌های تابستانی بفرستند اما این بزرگ‌ترین اشتباه خانواده‌ها است چرا که دانش‌آموز باید در اثر احساس نیاز خودش به این کلاس‌‏ها برود.

البته شرکت در کلاس‌‏های تابستانی اگر همراه با فشار روانی خانواده باشد، تاثیر ‌نامطلوبی هم به جا می‌‏گذارد. خانواده می‏‌تواند با جملاتی مانند «بهتر نیست برای اوقات فراغت‌ات برنامه‌ریزی کنی؟» و به حالت پیشنهاد فرزندش را به این کار ترغیب کند. در واقع خانواده باید نقش راهنمایی و هدایت را ایفا کند نه تصمیم‌گیری.

از طرف دیگر باید در نظر بگیریم که بچه‏‌ها در طول سال تحصیلی فشارهای روانی زیادی را بابت انجام تکالیف مدرسه، امتحانات و رعایت نظم و مقررات مدرسه متحمل می‏‌شوند و فشار مضاعف بر آنها واقعا روا نیست چرا که تحقیقات بسیاری نشان می‌دهد بچه‌هایی که هر روز صبح زود از خواب بیدار می‌شوند و آرزوی یک ساعت خواب صبح در روزهای تابستان را دارند، بیشتر از سایر بچه‌ها افسرده می‌شوند و موفقیت کمتری هم به دست می‌آورند.

مزیت کلاس‌های تابستانی
البته اگر از جنبه منفی کلاس‏‌های تابستانی تحمیلی بگذریم، شرکت بچه‏‌ها در این کلاس‏‌ها مزایای غیرقابل انکاری دارد.

بعضی بچه‏‌ها ترجیح می‌‏دهند که تمام تعطیلات را در خانه و پای تلویزیون و کامپیوتر بگذرانند که این موجب بی‌تحرکی، انزوای اجتماعی، کسالت و درون‌گرایی می‏‌شود اما همین که بچه بداند هفته‌‏ای دو روز برای مثال، باید ۹ صبح به کلاس شنا برود، الزام به تحرک و فعالیت را احساس می‏‌کند. از طرفی شرکت در کلاس‌‏های تابستانی می‏‌تواند موجب تقویت اعتماد به نفس و بهبود روابط اجتماعی کودکان شود.

 در این انتخاب کلاس‌‏ها اگر درست انجام شود، می‏‌تواند موجب رشد استعدادها و جهت‌دهی مثبت به توانایی‏‌های دانش‌آموزان شود؛ البته به شرط اینکه علاقه کودک در انتخاب نوع کلاس‌ها نادیده گرفته نشود و همه ساعات او را پر نکند.  

۴۷

سرگرمی‌های ساده به شرط خوشگذرانی
یکی از مهم‌ترین سرگرمی‌های ساده برای گذراندن اوقات فراغت تابستانی، انجام کارهای خانه با همکاری اعضای خانواده است. مثلا با همکاری تمام افراد خانواده و استفاده از مشارکت کودکان می‌توانیم کیک درست کنیم و غذا بپزیم.

البته بهتر است هنگام تهیه غذا و مواد اولیه در آشپزخانه زیاد به بچه ‌‎  ها سخت نگیرید. در عین حال می‌توانید بچه‌ها را تشویق کنید تا اتاق‌شان را مرتب کنند. معمولا بچه ها علاقه ای ندارند که اتاق شان را تمیز کنند اما شما می توانید این کار را برای شان جذاب کنید.

مثلا زمان بگیرید که چه قدر طول می کشد تا اتاق‌شان را مرتب کنند و بعد اگر اتاق‌شان مرتب شد، برای آنها جایزه‌ای در نظر بگیرید و تشویق‌شان کنید. با این سرگرمی‌های به ظاهر ساده هم از دور هم بودن لذت می‌برید و هم به کودک‌تان روحیه مشارکت را می‌آموزید.

وقتی بازی‌ها دسته جمعی می‌شود
بچه‌ها در هر سنی عاشق نقاشی کشیدن و درست کردن کاردستی هستند. به همین دلیل از این علاقه می‌توانید برای پر کردن اوقات فراغت‌شان به ویژه در روزهای بلند تابستانی استفاده کنید. به این ترتیب که همیشه وسایل نقاشی در اختیار آنها قرار دهید و از آنها بخواهید یک موضوع خاص را نقاشی کنند.

حتی می‌توانید برای جذابیت بیشتر، یک مقوای بزرگ انتخاب کنید و یک نقاشی گروهی بکشید و از این سرگرمی شاد لذت ببرید. راه دیگری هم برای علاقه‌مند کردن کودکان به نقاشی و کتاب‌خوانی وجود دارد.

 مثلا می توانید چند کتاب رنگ کردنی برای بچه‌ها بخرید تا با رنگ کردن آنها سرگرم شوند. البته ساخت کاردستی هم به اندازه نقاشی کشیدن برای بچه‌ها سرگرم کننده است و در کنار آن می‌توانند چیزهای زیادی یاد بگیرند.

مثلا می‌توانید بادبادک درست کنید، به کمک پارچه و چسب و کاموا و مقواهای رنگی شخصیت‌های کارتونی و عروسک بسازید و به کمک هم یک نمایش عروسکی راه بیندازید. البته اگر نمایش عروسکی را کمی شاد و خنده دار اجرا کنید، نکات آموزشی داستان بیشتر در ذهن بچه ها می‌ماند.

 
ورزش و بازی‌های خانوادگی
در کنار مسایل آموزشی، ساعاتی را هم به ورزش و تحرک دسته جمعی اختصاص دهید. مبل‌ها را کنار بکشید، یک آهنگ ورزشی بگذارید، لباس مناسب ورزش بپوشید و با هم کمی نرمش کنید.

  حتی می‌توانید شب‌ها برای نیم ساعت هم که شده خانوادگی دوچرخه سواری کنید، به یک پیاده‌روی دسته جمعی بروید و از با هم بودن لذت ببرید . 

صبح یک روز تعطیل را هم می‌توانید به یک کوهنوردی خانوادگی اختصاص دهید و در کنار تفریح و سرگرمی، اهمیت حفظ تناسب اندام را برای بچه ها توضیح دهید. 

۴۸

ساده اما سرگرم کننده
بازی با حباب، درست کردن پازل، بازی اسم و فامیل، منچ و مارپله، انجام پانتومیم، خمیر بازی، دوز، شطرنج، ۲۰سوالی، دبرنا و … جزو بازی‌های دوست داشتنی برای بچه ها و حتی بزرگترها محسوب می‌شود؛ هم مفرح و سرگرم کننده است و هم روزهای تعطیل را به روزهایی خاطره انگیز تبدیل می‌کند.

عکس یادگاری بگیرید
همیشه نباید منتظر باشیم تا دیگران یک جشن یا مهمانی برگزار کنند بلکه خودمان می‌توانیم هر چند وقت یکبار یک مهمانی کوچک و دوستانه ترتیب دهیم و غذاهای مورد علاقه بچه‌ها را درست کنیم و از آنها بخواهیم تا دوستانشان را به این مهمانی دعوت کنند و از کنار هم بودن لذت ببرند، عکس یادگاری بگیرند و این خاطرات زیبا را ثبت کنند؛ به ویژه این روزها که بازار مونوپاد و سلفی و همین الان یهویی‌ها! داغ است.

جادوی کارتونی
وقتی بچه‌ها از سر رفتن حوصله‌شان حرف می‌زنند، می‌توانید چند فیلم کارتونی یا فیلم مناسب سن فرزندتان تهیه کنید و بخشی از اوقات فراغت آنها را با تماشای کارتون و انیمیشن پر کنید.

حتی می‌توانید به بچه ها اجازه دهید روزی نیم ساعت بازی کامپیوتری انجام دهند و یا پلی استیشن بازی کنند اما نگذارید به این بازی‌ها عادت کنند.

یک نکته ویژه
اوقات فراغت لزوما یک پدیده گران‌قیمت نیست. این نیست که مثلا فرزندمان را در فلان کلاس با کلی خرج ثبت‌نام کنیم.

 کارهای خیلی ارزان و ساده‌ای هم می‌شود انجام داد. حتی در این شرایط زندگی آپارتمان‌ نشینی چندان هم بد نیست که با سایر همسایه‌ها برنامه‌ریزی کنیم و برای عصرهای تابستانی برنامه‌های خانوادگی ترتیب دهیم.

 مثلا دور هم جمع شویم، شام بخوریم، بازی‌های گروهی مانند وسطی، طناب‌کشی و… انجام دهیم و در کنار یکدیگر اوقات خوشی را سپری کنیم تا هم به بچه‌ها خوش بگذرد و هم به پدرها و مادرها.

 

منبع: ninisite.com

مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت 

۴۴

 می خواهیم در این مطلب به فرق کابوس دیدن کودک با هراس شب هنگام در وی پی ببریم. برخی اطفال مرتب خواب ترسناک می بینند و از خواب بیدار می شوند و برخی دیگر نیز با ترس و اضطراب های شب هنگام مواجه هستند راه های درمانی برای آن ها چیست؟

دو عامل شایع بیدار شدن کودکان از خواب
کابوس دیدن و هراس شبانه دو عامل شایع بیدار شدن کودکان از خواب هستند که بیشتر والدین آنها را با هم اشتباه می‌گیرند.

پیش از آنکه به تفاوت بین کابوس و هراس شبانه پی ببریم لازم است نسبت به روند خواب نرمال آگاهی پیدا کنیم. چرخه خواب تمامی کودکان و بزرگسالان مراحل خواب‌ عمیق و خواب سبک را شامل می‌شود. به طور طبیعی فرد ابتدا به خواب عمیق می‌رود و سپس وارد چرخه خواب سنگین و سبک می‌شود. این چرخه خواب در کودکان ۳۰ تا ۶۰ دقیقه و در افراد بزرگسال حدود ۹۰ دقیقه به طول می‌انجامد.

زمانی که فرد وارد مرحله خواب سبک می‌شود برای چند لحظه بیدار می‌شود، اطراف خود را می‌بیند و اگر مشکلی وجود نداشت مجدد به خواب می‌رود.

کابوس دیدن و هراس شبانه در بخش‌های مختلف چرخه خواب و قسمت‌های مختلف شب رخ می‌دهند. به طور معمول هراس شبانه پیش از نیمه شب رخ می دهد و کودک بین مرحله خواب عمیق و سبک آن را تجربه می کند. در این شرایط بدن بیدار است اما ذهن هوشیاری ندارد. در حالی که کابوس پس از نیمه شب و هنگام خواب سبک رخ می‌دهد.

کودک به هنگام هراس‌های شبانه شروع به جیغ کشیدن کرده و با چشم های باز به سرعت نفس می‌کشد. همچنین ضربان قلب بالایی پیدا می‌کند هر چند از آنجایی که واقعا بیدار نیست رفتارهای خود را پس از بیدار شدن به یاد نمی‌آورد. کودکی که دچار هراس شبانه شده حتی اگر چشمانش کاملا باز باشد و شما هم درست جلوی او قرار گرفته باشید اصلا نمی داند که آنجا هستید. کودک در این زمان همچنان خواب است و کلمات و آغوش شما اثری روی او ندارد.

۴۵

شما نمی توانید فرزندتان را در خلال هراس شبانه بیدار کنید. زمان ترس شبانه کوتاه است و کودک دوباره مثل اول با آرامش به خواب می رود. صبح کودک اصلا نمی داند چه اتفاقی افتاده است و معمولا وقتی ترس های شبانه تمام می شوند هیچ اثری از خود باقی نمی گذارند. اگر تشخیص دادید که کودک دچار ترس شبانه شده است و نه کابوس، هیچ کاری از دست شما بر نمی آید. این پدیده طبیعی مربوط به خواب عمیق است و در زمان بیداری ادامه ندارد.

اما در کابوس دیدن کودک به طور معمول کاملا از خواب بیدار می‌شود و می‌تواند به هنگام صبح هر آنچه را دیده و پس از آن برایش اتفاق می‌افتد به یاد آورد. کابوس کودکان از بزرگسالان بزرگ تر و ترسناک تر است. در این مرحله کودک نوپا نسبت به خطرات دنیا آگاهی پیدا می کند. متوجه می شود انسان آسیب می بیند، گل ها می میرند و پدر و مادرش هم می توانند مریض شوند. حتی شادترین کودکان نیز با خاطراتی از نگرانی های واقعی و خیالی به خواب می روند و این نگرانی ها خود را در رویا نشان می دهد.

هنگامی که کودک تان جیغ زنان از خواب می پرد بهتر است مطمئن شوید که در دام کابوس گرفتار آمده یا دچار هراس شبانه شده است. اگر کابوس باشد خودش بیدار می شود، اما سعی می کند تشخیص دهد کدام دنیا واقعی است. در این صورت او را آرام کنید و به واقعیت برگردانید، با او صحبت کنید که کابوس واقعی نیست، پیش او بمانید تا مطمئن شوید همه چیز رو به راه است. لمس کردن شما، شنیدن صدای‌تان، دیدن صورت‌تان یا حتی بوی آشنای شما به او کمک می کند بر ترس خود غلبه کند.

به گفته کارشناسان، کودکانی که به طور مرتب و در یک زمان مشخص هر شب دچار هراس شبانه می‌شوند باید با تکنیک «بیدار شدن برنامه ریزی شده» تحت درمان قرار گیرند. به این ترتیب که کودک را ۳۰ دقیقه پیش از شروع هراس شبانه از خواب بیدار می‌کنیم در این شرایط چرخه خواب باز تنظیم می‌شود.به گزارش لایوساینس، برخی بیماری‌ها و کمبود خواب از عوامل موثر در بروز کابوس و هراس شبانه هستند.

 

منبع:isna.ir

مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

۴۲

پسر ۵ ساله ای دارم که بسیار بی دقت است و وقتی چیزی را به او یاد می دهم انگار فکرش جای دیگریست و اصلا به آموزش من دقتی ندارد. پسر باهوشی است ولی نمی دانم که چرا تمرکز و دقت ندارد؟


به طور کلی بچه ها نسبت به بزرگسالان از مدت زمان تمرکز کمتری برخوردارند و تقریبا برای بچه ها نشستن طولانی مدت و تمرکز کردن بر روی کاری غیرممکن به حساب می آید زیرا تحرک و فعالیت، بخش جدانشدنی از کودک است. البته از دیدگاه علمی این حالت به آن دلیل است که ذهن و مغز بچه ها با سرعت بیشتری درحال فعالیت است و آنها دائماً در حال یادگیری موضوعات مختلف از محیط اطراف هستند. آنچه در کودکان جالب به نظر می رسد آن است که علیرغم مدت زمان کوتاهتر تمرکز بچه ها، آنها وقتی روی موضوعی هرچند کوتاه تمرکز میکنند با تمام دقت این کار را انجام میدهند. معمولا عوامل محیطی، تمرکز آن ها را به هم نمی زند. به کودکان وقتی در حال گوش کردن به یک داستان هستند به دقت نگاه کنید، آنها به تمام جزئیات گوش میدهند و اگر بار دیگر داستان را برای آنها تعریف کنید و بخشهایی را جا بیندازید آنها به سرعت مچ شما را خواهند گرفت!

بازیها و تمرینهای زیادی وجود دارد که شما می توانید برای افزایش تمرکز و توجه فرزندتان به کار ببرید که در ذیل به برخی از آنها اشاره می شود.

–  به کودکتان بگویید، چشمهایش را ببندد و مثلثی را تصور کند. سپس از او بخواهید با چشمان بسته آن مثلث را روی کاغذ به آرامی  و با دقت بکشد و سپس برای بار دوم این کار را تکرار کند. نتیجه دوکار را به او نشان دهید مطمئناً مثلث دوم با اشکالها و ایرادهای کمتری کشیده شده است و بهبود شرایط کاملاً مشهود است. شما می توانید این بازی را در طول روز چند بار به صورت مسابقه با فرزندتان انجام دهید و هر بار تصاویر مختلف و ساده (مربع، ستاره، مستطیل، و …) بکشید.

– از فرزندتان بخواهید کتاب خواندن در محیط های مختلف را تجربه کند، درکتابخانه، رستوران و دیگر مکانهای شلوغ از او بخواهید برای دقایقی هرچند کوتاه به کتاب خواندن شما گوش کند خواندن در محیطهای متفاوت، تأثیری شگرف در افزایش تمرکز و دقت دارد.

۴۳

 

–  وقتی با فرزندتان به پارک می روید، روی صندلی بنشینید و از کودکتان بخواهید که به صدای طبیعت که شامل صدای آب، پرندگان و سایر حیوانات است گوش دهد. اگر دسترسی به محیطهای طبیعی ندارید، CD های بسیاری از صدای طبیعت در بازار موجود است، آنها را خریداری کرده و درخانه استفاده کنید این عمل را چندین بار درهفته تکرار کنید بعد از چند هفته تکرار پیوسته ومداوم، متوجه خواهید شد که او هر بار با دقت و تمرکز بیشتر و به مدت طولانی تری قادر به گوش دادن است.

– جسمی را وسط اتاق قرار دهید و به او بگویید هر کس که به مدت طولانی تری بتواند به این وسیله خیره شود بی آنکه از آن چشم بردارد، برنده است.
    
– از کودک بخواهید چشمانش را ببندد، آنگاه اشکال هندسی را به او بدهید و از او بخواهید که نوع آنها را حدس بزند. در مراحل پیشرفته تر اشکال حیوانات مختلف را به او پیشنهاد دهید.
         
 – دستان کودک را در دست بگیرید و هنگامی که چشمانش بسته است، دو شی کمی گرم و کمی سرد را در دستانش بگذارید و از او بخواهید دمایی را که احساس می کند شرح دهد.
            
– از کودک بخواهید انگشتان دستش را باز نگه دارد و با تمرکز روی یکی از آنها، آن را خم کند. وقتی تمام انگشتانش را بست، دوباره از او بخواهید دستش را باز کند و این بار با تمرکز بیشتر یکی از انگشتانش را خم کرده و دوباره باز کند، سپس همین کار را برای انگشت بعد انجام دهد بدون اینکه انگشتان دیگر را خم کند.
    
– از کودک بخواهید به آرامی تنفس کند و تا ۱۰ بشمارد. عمل شمارش باید در هر دم و بازدم تکرار شود.
    
در زمینه بازی های تمرکزی بیشتر مطالعه کنید و با فرزندتان انجام دهید ضمن اینکه اگر بازی ها را انجام دادید ولی باز هم احساس کردید که تمرکز فرزندتان باز هم ایراد دارد ، حتما با یک روان شناس کودک و نوجوان مشورت داشته باشید.

 

 منبع:tebyan.net

 مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

۴۱

یکی از مهم ترین و سازنده ترین ابعاد رشدی هر فردی، رشد زبان، یعنی نحوه سخن گفتن است. والدین با نوع آموزشی که در این زمینه به کودکانشان می دهند می توانند آن ها را افراد خوش زبان و یا بد زبان پرورش بدهند. برای هر پدر و مادری لازم است که با مراحل رشد گویایی و یا همان زبانی فرزندش آشنا بشود و راهکارهای مناسب برای آموزش صحیح آن را به فرزندان یاد بگیرند.


هر انسانی از قبل از تولد (دوران بارداری) تا لحظه مرگ در ابعاد مختلفی رشد می کند. رشد جسمانی، عقلی، اخلاقی، عاطفی و زبانی. تمام ابعاد رشدی برای زندگی هر فردی لازم می باشد. اما از بین آنها رشد زبانی و یا گویایی می تواند مهم ترین و سازنده ترین بعد باشد. زیرا زبان یکی از بهترین راه های برقراری ارتباط با محیط اطراف هر فردی است.


غان و غون 
کودکان از لحظه تولد کم کم به شنیدن صداهای محیطی واکنش نشان می دهند. از شنیدن هر صدایی لذت می برند. بعد از گذشت چند ماهی از تولد، کودک به دلیل الگوپذیر بودن  سعی به تکرار صداهایی که می شنود، می کند.  پدر و مادر باید به این نکته توجه داشته باشند که هر صدا و هر کلمه ای را که کودکان مداوم بشنوند، قطعا یک روزی آنها را به کار می برند. اگر والدین در خانه با یکدیگر با لحن آرام و ملایم و با استفاده از کلمات مناسب با یکدیگر صحبت کنند می توانند بر روی رشد صحیح و مناسب گویایی فرزندشان تاثیر مثبتی را بگذارند. 


سه سالگی سن تکمیل رشد گویایی
اگر محیط خانه یک کودک محیط مناسبی باشد، یعنی والدین با فرزندشان زیاد صحبت کنند، برایش شعر و قصه بخوانند، به صداهای مثبتی که از خود در می آورند واکنش مثبت نشان دهند و کودکشان را ترغیب به حرف زدن نمایند، در این صورت کودک آنها می تواند تا پایان سن ۳ سالگی، از دامنه لغات بالایی برخوردار باشد و به راحتی می تواند حرف بزند. اما اگر محیط گفتاری کودک مناسب نباشد ممکن است یکی از دلایلی باشد که رشد زبانی آن ها را به تاخیر بیاندازد. 


در دوران بارداری و شیر دهی با فرزندت حرف بزن
یکی از راهکارهایی که می تواند به رشد زبانی فرزندان کمک کند این است که با آنها زیاد صحبت شود. هم در دوران بارداری و هم در زمان شیر دهی با فرزندتان صحبت کنید و هنگامی که او سعی کرد از دهان خود صدایی را مشابه صدهای شما بیرون آورد، او را تشویق کنید تا او متوجه کار مثبتش بشود و تلاش خود را برای تکرار آن رفتار انجام بدهد. 


شنیدن کلمات منفی ممنوع
در برخی موارد در فیلم ها و کارتن هایی که کودکان می بینند، کلمات مناسبی گفته نمی شود و یا با لحن مناسبی صحبت نمی شود. به دلیل اینکه کودکان  مشاهده گرهای توانا و الگوپذیرهای قابلی هستند، به راحتی می توانند آن حرف ها یا کلمات نامناسب را یاد بگیرند و تکرار کنند. سعی کنید قبل از دیدن هر فیلم و کارتنی توسط فرزندتان، ابتدا خودتان آن را مشاهده کنید و زمانی که متوجه شدید مشکل گفتاری در آن ها وجود ندارد، برای فرزندتان هم بگذارید. 


حتی اگر  با بستگان و یا آشنایانی رفت و آمد می کنید که لحن و کلمات مناسبی را در گفتارش به کار نمی برند، بهتر است تا زمانی که کودک تان کاملا حرف زدن را یاد نگرفته است، رفت و آمد خود را با او کمتر کنید. زیرا دیدن و شنیدن جملات جدید و متفاوت برای کودکان جذابیت دارد و ممکن است که آن ها را یاد بگیرد و به کار ببرد.


تشویق به جای تنبیه ممنوع
یکی دیگر از راهکارهای آموزش تشخیص حرف های خوب از بد به فرزندان، این است که پدری و مادر با یکدیگر صحبت کنند و همچنین به بقیه افراد فامیل مثل خاله ها و عمه ها، پدربزرگ ها و مادربزرگ ها، و همچنین فرزندان بزرگتر بگویند که اگر کودک شان در کنار آنها حرف زشت و ناپسندی را زد به او واکنش مثبت نشان ندهند و به او نخندند. زیرا اگر به حرف های زشت کودکان واکنش نشان داده بشود، کودک ممکن است فکر کند که حرفی را که زده خوب و مثبت بوده و سعی می کند که دوباره آن را تکرار کند. ولی اگر در برابر کلمات نا پسند خود هیچ گونه واکنشی چه مثبت و چه منفی را نبیند دیگر آن را تکرار نمی کند. 


پایه گذاری ارزش ها
به صورت کلی وظیفه والدین و مربیان مهدهای کودک این است که تا قبل از ۷ سالگی به پایه گذاری ارزش ها در ابعاد مختلف در کودکان بپردازند. اگر تا قبل از این سن در ابعاد مختلف فرهنگی، مذهبی و اجتماعی بتوانیم خوبی ها و بدی و به صورت کلی ارزش ها را به کودکان از طریق غیر مستقیم یعنی بازی کردن، قصه خواندن، شعر خواندن و فیلم دیدن، آموزش بدهیم بعد از ورود به مدرسه و با فرا رسیدن ۷ سالگی کودکان کم کم می توانند طبق آموزشی که دیده اند خوبی ها را از بدی ها تشخیص بدهند.  

 

منبع:tebyan.net

مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

۳۹

کودکان دائم در حال یادگیری و مشاهده ی محیط اطراف شان هستند و زمان حال را درک می کنند . آنها دوست دارند درباره ی محیط اطراف شان اطلاعات به دست آورند، به همین دلیل دائم سوال می پرسند و زیاد حرف می زنند .

بچه ها فکر می کنند که والدین شان پاسخ همه ی سوالات آنها را می دانند ،  به همین دلیل از آنها می پرسند ، آنها احساس می کنند که هر چیزی علتی دارد و آنها می توانند با سوال پرسیدن به مسائل مختلف پی ببرند .

بنابراین وقتی کودکی از مادرش می پرسد : (( چرا اون مرده قدش اینقدر بلنده ؟ )) تعجبی ندارد گاهی اوقات کودک برای کاهش استرس و تنش خودش ، سوال می پرسد.

کودک از حیوانات می ترسد می پرسد : (( چرا اون سگه اینقدر پارس می کنه ؟ )) گاهی اوقات نیز کودک شروع می کند به حرف زدن و سوال پرسیدن تا بتواند با والدینش ارتباط برقرار کرده و به آنها نزدیک شود .

در بسیاری از موارد وقتی پدر و مادر پاسخ سوالات کودک را می دهند ، او دوباره همان سوال را می پرسد و یا این که از آنها دوباره سوال می پرسد و می گوید چرا والدین ممکن است از این که مجبورند مُدام جواب سوال های فرزندشان را بدهند ،  ناراحت می شوند .

گاهی آنها واقعا نمی فهمند که کودک شان چه چیزی می خواهد چون با توضیحات آنها قانع نمی شود .

بنابراین بهتر است قبل از پاسخ دادن به سوالات کودک ، از آنها سوال بپرسد تا بفهمید منظور آنها چیست و آنها واقعا چه چیزی از شما می خواهند  .

گاهی کودک مُدام از شما سوال می پرسد و وقتی جواب او رامی دهید ، دوباره از شما سوال می پرسد چون منظور شما را متوجه نشده است . او نمی تواند چیزهایی که خودش تجربه نکرده را درک کند .

نگرش کودک به مسائل مختلف  با شما تفاوت دارد ، به همین دلیل شما باید با توجه به سن  و سال او پاسخ سوال هایش را بدهید شما همچنین باید آمادگی شنیدن سوال های تکراری کودکتان را داشته باشید ، چون او باید یک مطلب را بارها در ذهنش مرور کند تا بتواند آن را درک کند .

۴۰

کودکان معمولا سوال هایی می پرسند که پاسخ دادن به آنها مشکل است .

روزی بچه ای چهارساله از دوستش پرسید که چرا آنها فقط دو بچه دارند . مادر آن کودک دلش نمیخواست فرزندش را ناراحت کند و بگوید ما فقط دوست داشتیم دو تا بچه داشته باشیم ، بنابراین سوال را به کودک برگرداند و از او پرسید ، تو چرا فکر میکنی ما فقط دو تا بچه داریم ؟ کودک هم گفت ، چون دلتون خواسته !

گاهی کودکان سوال هایی از شما می پرسند که باعث شرمندگی شما می شود . مثلا وقتی با کودکتان به مغازه رفته اید ، او فریاد می زند و می گوید : (( چرا اون مرده اینقدر چاقه ؟ )) کودک نمی داند که آن مرد از شنیدن این مسأله ناراحت میشود .

کودک با دیدن آن مرد تعجب کرده و چنین سوالی را پرسیده است و باعث شرمندگی شما شده است. در این شرایط بهتر است پاسخ کودک را خیلی مختصر و مفید بدهید و بگویید : (( خدا اونو این طوری آفریده )) ، بعد سعی کنید موضوع بحث را عوض کنید و بعدا در مورد این مسأله بیشتر با او حرف بزنید.


اگر سوال های کودکتان شما را ناراحت می کند ، به خاطر داشته باشید که همیشه مجبور نیستید که پاسخ او را بدهید .

گاهی کافی است در تایید حرف های او سری تکان دهید و با این کار به  او نشان دهید که حرف هایش را متوجه می شوید. وقتی کودک متوجه میشود که به حرف هایش گوش می دهید ، همین برایش کافی خواهد بود.

 

منبع: koodakonline.com

مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت 

۹۹

دنیای کودکانه دنیای عجیبی هست. دنیایی همراه با سادگی و صداقت، دنیایی همراه با مهربانی و عطوفت. کودک هم یکی از اعضای یک خانواده هست. خانواده شامل پدر و مادر و فرزند است. اگر اعضای خانواده بخواهند با اعتماد به نفس باشند و خودشکوفا، باید هنرهمزیستی یا همان مهارت های برقراری ارتباط با یکدیگر و رفع نیازهای یکدیگر را بیاموزند. پس پدر و مادر برای داشتن فرزندان شاد باید مهارت های رفتار کردن با او را یاد بگیرند.

هر فردی از بدو تولد یکسری نیازهایی دارد که باید برآورده شوند. اگر هر یک از این نیازها به موقع و صحیح تامین نشود می تواند فرد را در بزرگسالی با مشکل رو به رو کند. از زمان تولد تا حدود ۷ سالگی یک فرد، می تواند مهم ترین و تاثیرگذارترین سالهای زندگی آن فرد باشد. زیرا تقریبا درصد زیادی از شخصیت یک فرد در این سنین شکل می گیرد. نوع رفتاری که والدین با فرزندشان دارند و نوع نیازهایی را که در او تامین می کنند می تواند به شدت بر روی شکل گیری شخصیت کودکان تاثیرگذار باشد.


هرم نیازها
یکی از مهم ترین روانشناسانی که در رابطه با نیازهای افراد در سنین مختلف صحبت کرده است آبراهام مزلو است. از نظر آبراهام مزلو، انسان ها ۵ طبقه نیاز ذاتی و ضروری دارند که تامین نیازهای آنها است که هم منجر به یادگیری می شود و هم اعتماد به نفس افراد را بالا می برد. ۳ طبقه اول نیازهای مزلو مربوط به دوران قبل از دبستان و زیر ۷ سالگی است.


این نیازها به ترتیب زیر است:
الف- نیازهای زیستی یا فیزیولوژیک (غذا، آب، مسکن، پوشاک)
ب- نیاز به ایمنی (وجود نظم و ثبات در زندگی)
ج- نیاز به تعلق داشتن (عشق)
د- نیاز به عزت نفس (احترام از جانب خود و دیگران)
ه- نیاز به خودشکوفایی


تامین این نیازها در یادگیری کودکان و بالا بردن اعتماد به نفسشان بسیار اهمیت دارند. 


نیازهای جسمانی
 نیازهای فیزیولوژیک که شامل آب، غذا، هوا و مسکن است، از طریق غذا و آب خوردن، مسکن و محیط زندگی مناسب، پوشاک مناسب و محبت پدر و مادر تامین می شود. والدین باید بلافاصله به این نیازهای کودکان حداقل تا حدود ۳ سالگی بدون درنگ پاسخ بدهند. اگر کودک گرسنه یا تشنه هست، این نیازش باید بلافاصله تامین شود. اگر لباسش را کثیف کرده باید تعویض شود. کم کم از حدود ۳ سالگی با فاصله های زمانی بسیار بسیار کوتاه آموزش صبر را به فرزند باید شروع کنیم.  تامین این نیاز منجر به شکل گیری امنیت در فرزندان می شود. 


نیاز به امنیت
نیاز به امنیت یعنی دور بودن از خطر، هنگامی که کودکان مطمئن شوند از طرف افراد یا محیط اطراف خود خطری آنها را تهدید نمی کند احساس راحتی می کنند و به جستجو در محیط می پردازند. این نیاز از مهمترین نیازهای دوران نوزادی است. مزلو اعتقاد دارد که آزادی کامل و سهل گیری در کودکان ایجاد اضطراب  می کند.


پس تا حدی برنامه ریزی و ایجاد نظم و محدودیت در کارهای کودکان مفید است. حتی اگر فرزندی از لباس کثیفش ناراحت باشد و یا اینکه به هر دلیلی گریه می کند، تا حدود ۳ سالگی با تامین این نیاز می تواند نیاز به امنیت را نیز در کودک تامین کرد. کودک متوجه می شود که کسی هست که بتواند به او غذا بدهد یا به او در تعویض لباس هایش کمک کند پس متوجه می شود دنیای محل زندگیش، دنیای امنی هست و کسانی هستند که او را دوست داشته باشند. پس در این حالت زمینه تامین نیاز بعدی یعنی نیاز به محبت فراهم می شود.

۱۰۰

نیاز به محبت
سومین نیاز، نیاز به احساس تعلق پذیری و عشق و محبت است، یعنی پذیرفته شدن از سوی دیگران و دوست داشته شدن. این احساس به کودک کمک می کند تا به یادگیری بپردازد و اعتماد به نفس و عزت نفس بالایی را داشته باشند. بعضی از کودکان نمی توانند باور کنند که دیگران آنها را دوست دارند و در این زمینه شک می کنند. به همین جهت ممکن است رفتارهای نامناسب نشان دهند و خود را به بزرگترها بچسبانند. این کودکان برای برطرف کردن خواسته های خود کارهای نامطلوب انجام می دهند. 


یادگیری کودکان زمانی صورت می گیرد که نیازهای آنها به ترتیب اولویت تامین شود. کودک گرسنه و تشنه، کودکی که لباس مناسب نپوشیده و … نمی تواند یادگیری داشته باشد و همچنین نمی تواند درک خوبی از محیط زندگی اش داشته باشد و در نهایت نمی تواند خودش را دوست داشته باشد. قرار دادن یک برنامه صبحانه، میان وعده و ناهار مناسب در منزل یا کودکستان ها می تواند مفید باشد. همچنین والدین نیز باید به گونه ای رفتار کنند که احساس امنیت و دوست داشته شدن را در کودکان ایجاد کنند. زیرا کودکی که احساس اضطراب و نگرانی و طرد شدن داشته باشد نمی تواند آرام در جایی باشد و به یادگیری بپردازد و نمی تواند خودش را هم دوست داشته باشد پس به عنوان یک فرد ناتوان رشد می کند. تمام این مطالب برای مربیان مهدهای کودک نیز صدق می کند و باید رعایت کنند.


نیاز به استقلال
یکی از مهم ترین نیازهایی که یک کودک می تواند داشته باشد، نیاز به استقلال و مستقل بودن است. والدین باید با حفظ یک چهارچوب و ساختار مشخص، به فرزندشان استقلال بدهند. یکی از راهکارهای آن می تواند این باشد که از کودکتان بخواهید برای رفتن به مهمانی از بین ۴ دست لباسی که شما انتخاب کرده اید، می تواند یکی را انتخاب کند. یا اینکه برای ناهار ۳ غذا به او پیشنهاد بدهید و بخواهید که یک نوع آن را برای ناهار یا شام انتخاب کند. این گونه کودک متوجه استقلال و مشورت گیری از او، می شود. این نیاز را باید از حدود ۴ الی ۵ سالگی در کودکان تامین کرد.  

 

منبع:tebyan.net

مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

 

 

۷۲

یکی از مهم ترین و سازنده ترین ابعاد رشدی هر فردی، رشد زبان، یعنی نحوه سخن گفتن است. والدین با نوع آموزشی که در این زمینه به کودکانشان می دهند می توانند آن ها را افراد خوش زبان و یا بد زبان پرورش بدهند. برای هر پدر و مادری لازم است که با مراحل رشد گویایی و یا همان زبانی فرزندش آشنا بشود و راهکارهای مناسب برای آموزش صحیح آن را به فرزندان یاد بگیرند.


هر انسانی از قبل از تولد (دوران بارداری) تا لحظه مرگ در ابعاد مختلفی رشد می کند. رشد جسمانی، عقلی، اخلاقی، عاطفی و زبانی. تمام ابعاد رشدی برای زندگی هر فردی لازم می باشد. اما از بین آنها رشد زبانی و یا گویایی می تواند مهم ترین و سازنده ترین بعد باشد. زیرا زبان یکی از بهترین راه های برقراری ارتباط با محیط اطراف هر فردی است.


غان و غون 
کودکان از لحظه تولد کم کم به شنیدن صداهای محیطی واکنش نشان می دهند. از شنیدن هر صدایی لذت می برند. بعد از گذشت چند ماهی از تولد، کودک به دلیل الگوپذیر بودن  سعی به تکرار صداهایی که می شنود، می کند.  پدر و مادر باید به این نکته توجه داشته باشند که هر صدا و هر کلمه ای را که کودکان مداوم بشنوند، قطعا یک روزی آنها را به کار می برند. اگر والدین در خانه با یکدیگر با لحن آرام و ملایم و با استفاده از کلمات مناسب با یکدیگر صحبت کنند می توانند بر روی رشد صحیح و مناسب گویایی فرزندشان تاثیر مثبتی را بگذارند. 


سه سالگی سن تکمیل رشد گویایی
اگر محیط خانه یک کودک محیط مناسبی باشد، یعنی والدین با فرزندشان زیاد صحبت کنند، برایش شعر و قصه بخوانند، به صداهای مثبتی که از خود در می آورند واکنش مثبت نشان دهند و کودکشان را ترغیب به حرف زدن نمایند، در این صورت کودک آنها می تواند تا پایان سن ۳ سالگی، از دامنه لغات بالایی برخوردار باشد و به راحتی می تواند حرف بزند. اما اگر محیط گفتاری کودک مناسب نباشد ممکن است یکی از دلایلی باشد که رشد زبانی آن ها را به تاخیر بیاندازد. 


در دوران بارداری و شیر دهی با فرزندت حرف بزن
یکی از راهکارهایی که می تواند به رشد زبانی فرزندان کمک کند این است که با آنها زیاد صحبت شود. هم در دوران بارداری و هم در زمان شیر دهی با فرزندتان صحبت کنید و هنگامی که او سعی کرد از دهان خود صدایی را مشابه صدهای شما بیرون آورد، او را تشویق کنید تا او متوجه کار مثبتش بشود و تلاش خود را برای تکرار آن رفتار انجام بدهد. 


شنیدن کلمات منفی ممنوع
در برخی موارد در فیلم ها و کارتن هایی که کودکان می بینند، کلمات مناسبی گفته نمی شود و یا با لحن مناسبی صحبت نمی شود. به دلیل اینکه کودکان  مشاهده گرهای توانا و الگوپذیرهای قابلی هستند، به راحتی می توانند آن حرف ها یا کلمات نامناسب را یاد بگیرند و تکرار کنند. سعی کنید قبل از دیدن هر فیلم و کارتنی توسط فرزندتان، ابتدا خودتان آن را مشاهده کنید و زمانی که متوجه شدید مشکل گفتاری در آن ها وجود ندارد، برای فرزندتان هم بگذارید. 


حتی اگر  با بستگان و یا آشنایانی رفت و آمد می کنید که لحن و کلمات مناسبی را در گفتارش به کار نمی برند، بهتر است تا زمانی که کودک تان کاملا حرف زدن را یاد نگرفته است، رفت و آمد خود را با او کمتر کنید. زیرا دیدن و شنیدن جملات جدید و متفاوت برای کودکان جذابیت دارد و ممکن است که آن ها را یاد بگیرد و به کار ببرد.


تشویق به جای تنبیه ممنوع
یکی دیگر از راهکارهای آموزش تشخیص حرف های خوب از بد به فرزندان، این است که پدری و مادر با یکدیگر صحبت کنند و همچنین به بقیه افراد فامیل مثل خاله ها و عمه ها، پدربزرگ ها و مادربزرگ ها، و همچنین فرزندان بزرگتر بگویند که اگر کودک شان در کنار آنها حرف زشت و ناپسندی را زد به او واکنش مثبت نشان ندهند و به او نخندند. زیرا اگر به حرف های زشت کودکان واکنش نشان داده بشود، کودک ممکن است فکر کند که حرفی را که زده خوب و مثبت بوده و سعی می کند که دوباره آن را تکرار کند. ولی اگر در برابر کلمات نا پسند خود هیچ گونه واکنشی چه مثبت و چه منفی را نبیند دیگر آن را تکرار نمی کند. 


پایه گذاری ارزش ها
به صورت کلی وظیفه والدین و مربیان مهدهای کودک این است که تا قبل از ۷ سالگی به پایه گذاری ارزش ها در ابعاد مختلف در کودکان بپردازند. اگر تا قبل از این سن در ابعاد مختلف فرهنگی، مذهبی و اجتماعی بتوانیم خوبی ها و بدی و به صورت کلی ارزش ها را به کودکان از طریق غیر مستقیم یعنی بازی کردن، قصه خواندن، شعر خواندن و فیلم دیدن، آموزش بدهیم بعد از ورود به مدرسه و با فرا رسیدن ۷ سالگی کودکان کم کم می توانند طبق آموزشی که دیده اند خوبی ها را از بدی ها تشخیص بدهند.  

 

منبع:tebyan.net

 

 

مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

Page 1 of 3123


برچسب ها
حکمت تائو قهوه فضانورد خواب خواننده کالری دندان ترانه علیدوستی قارچ اخبار هنرمندان جوش شیرین داستان کوتاه پیتزا انگشترنقره گناه مجله ی زولیت سردرد ژنتیک میوه خستگی سرطان سینه مینا آقازاده موز زولیت جعفری کربوهیدرات فشارخون فیتنس روغن زیتون فناوری روز تلگرام فوتبال داخلی المپیک عباس کیارستمی بیوگرافی ماهی سس رمضان انگشترلطیفه دسر پیاده روی مجله ژولیت کلسترول مجله س تفریحی ژولیت گردنبند زیورآلات به روز ازدواج سیب غذا گوجه فرنگی ترامپ تاریخ معاصر ایران کودکان شکر جالبیجات کامپیوتر کفش نقره جات بازیگر رژیم لاغری عسل اخباراقتصادی مریخ شیر رژیم غذایی پوست پیاز یبوست پوست و مو ناخن مرغ شهاب حسینی اخبارهنرمندان اشعار مینا آقازاده تغذیه کودک بیماری قلبی بزرگتریت سایت تفریحی سرگرمی مذهب، فلفل آشپزی پوست ومو بیماری لاغر شدن افسردگی طالع بینی فال و طالع بینی گردشگری اکران مطالب جالب روان شناسی لباس اینترنت گیاه شناسی اخبار فوتبال داخلی، انگشتر خودرو پوکی استخوان گوشت فیلم وسینما سبزیجات اخبار فوتبالی چربی زنجبیل سیب زمینی اخبار تکنولوژی سایت تفریحی سرگرمی مواد غذایی مو آنتی اکسیدان غذای اصلی فال روزانه سلامت مو طب سنتی مجله سرگرمی ژولیت جغرافیا فیبر نوشیدنی پروتئین داعش لاغری ویتامین دانستنی نوزاد اخبار،اخبار و مطالب روز ،مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت،ژولیت فوتبال دیابت کلسیم فال چاقی فضا کارگردان تخم مرغ سینما اخبارسلامت سايت مفيد و خبري بروزترين اخبار ايران و جهان سايت اقتصادي و بازرگاني سايت تفريحي سرگرمي سايت سلامت و تغذيه کاهش وزن روانشناسی اخبار مذهبی، استرس نوزاد سلامتی سرطان سلامت پزشکی اخبار ناسا روانشناسی کودک اخبار سیاسی آموزش آشپزی تغذیه اخبار اقتصادی اخبار ورزشی تناسب اندام علمی ورزش نجوم فوتبال، مجله ی تفریحی ژولیت تکنولوژی اخبار ورزشی، ورزش، مجله تفریحی سرگرمی ژولیت، اخبار فوتبالی، کودک سایت بروز شده سایت جدید سرگرمی جدید ترین مطالب روز ایران جدید ترین مطالب روز جهان اخبار سلامت و تندرستی اخبار ایران و جهان سرگرمی مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت، اخبار، اخبار سلامت مجله ی ژولیت بخش سرگرمي مجله ي ژوليت سرگرمي جالبيجات جک خنده اس ام اس تاريخ جملات آرام بخش آرام روح بخش فرهنگ هنر تاريخ مجله ي ژوليت هنر فرهنگ zhuliet بزرگترين سايت تفريحي سرگرمي بخش آشپري مجله ي ژوليت مجله ي تفريحي سرگرمي ژوليت بزرگتريت سايت تفريحي سرگرمي مجله ي تفريحي سرگرمي ژوليتو مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت ژوليت ژولیت