مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

روانشناسی کودک بایگانی - مجله سرگرمی ژولیت

 

این روز‌ها، داغ و درد مرگ آتنا، سرهای فرورفته در برف بسیاری را از برف بیرون آورده. تلنگری این چنین محکم و دردناک شاید لازم بود، تا بدانیم که خطر بیخ گوشمان است، که هر چه در مورد آموزش مراقبت جنسی و اعضای خصوصی به کودکان حرفی نزنیم، نه تنها از او مراقبت نکرده‌ایم که او را بیشتر در معرض خطر قرار داده‌ایم.

 

 

 

 

 

نی نی بان/ بد اخلاقی کودکان وحشتناک و زننده است اما حقیقت این است که آن‌ها «کودک» هستند. در این شرایط چگونه می‌توانید این انفجار کودک و البته انفجار درونی خودتان را کنترل کنید؟ در اینجا ۱۰ روش پیشنهاد شده از سوی کارشناسان و والدین برای شما آورده شده است.
دکتر «ری لوی»، روانشناس بالینی و دستیار نویسنده کتاب راه کارهای ساده‌ای که بدخلقی را از بین می‌برد و موجب همکاری می‌شود می‌گوید: «بدخلقی وحشتناک و زننده است اما یک حقیقت کودکی است. کودکان به‌خصوص در سن ۱ تا ۴ سالگی هنوز مهارت‌های لازم برای کنترل خودشان را به‌دست نیاورده‌اند. آن‌ها اغلب کنترل خود را از دست می‌دهند.» دقیقا چه اتفاقی می‌افتد که آن‌ها این‌گونه بدخلق می‌شوند؟ لوی می‌گوید هر بدخلقی کوچک نتیجه یک عامل کوچک است. برای مثال چیزی که می‌خواستند را به‌دست نیاورده‌اند. «برای کودکان ۱ تا ۲ ساله بدخلقی اغلب روشی برای ارتباط برقرار کردن و دریافت احتیاجاتشان است- شیر بیشتر، تعویض پوشک یا دسترسی به آن اسباب‌بازی که در گوشه‌ای افتاده. اما آن‌ها مهارت گفتاری برای بیان آن ندارند و وقتی شما به گفته‌هایشان توجه‌ نمی‌کنید، ناامید می‌شوند. کودکان ۳ یا ۴ ساله خود مختارترند. آن‌ها از خواسته‌ها و علاقه‌های خود آگاهند و می‌خواهند از آن‌ها دفاع کنند. اگر شما با آن موافقت نکنید، بدخلقی را شروع می‌کنند.»
در این شرایط شما چگونه می‌توانید این انفجار را کنترل کنید؟ در این‌جا ۱۰ روش از سوی کارشناسان و والدین برای شما آورده شده است.

۱٫ کودک را نادیده بگیرید
جی هوکر، متخصص اطفال روچستر در مینه سوتا می‌گوید: «هنگامی که کودکتان بدخلق می‌شود، عقل‌اش را از دست می‌دهد، احساسات‌اش مختل می‌شود و بخشی از مغزش از کار می‌افتد؛ قسمتی که تصمیم می‌گیرد و قضاوت می‌کند.» دکتر الن کازدین، نویسنده کتاب روش کازدین برای والدین و کودکان بدخلق می‌گوید: «به همین دلیل است که در این شرایط منطق کمکی نمی‌کند زیرا بخش منطقی مغز از کار می‌افتد.» همان‌طور که شما هنگام غرق شدن کسی نمی‌توانید به او شنا بیاموزید، در مورد بدخلقی نیز چنین است. هیچ چیزی در آن لحظه وجود ندارد که شرایط را بهبود بخشد. در واقع تقریبا هر چه شما بیشتر تلاش کنید، بدتر می‌شود. بنابراین بهتر است زمانی که عصبانیت‌اش از بین رفت با او صحبت کنید.

۲٫ به او فرصت دهید
لیندا پرسن، پرستار و نویسنده کتاب معجزه تربیت می‌گوید: «کودکان گاهی احتیاج دارند تا عصبیات خود را تخلیه کنند، بنابراین به آن‌ها اجازه دهید این کار را انجام دهند. (فقط مطمئن شوید که او به خودش صدمه نمی‌زند.) من به این روش اعتقاد دارم زیرا به کودکان می‌آموزد تا عصبانیت خود را به روشی غیر مخرب تخلیه کنند. آن‌ها قادرند، بدون درگیری با شما، خشم خود را بیرون بریزند، سپس کنترل خود را به‌دست آورند.» این روش می‌تواند به تنهایی و بدون توجه شما به او کارساز باشد.

۳٫ حواس او را پرت کنید
اگر در شرایط بدخلقی کودک‌تان او را سرگرم چیزی کنید که برایش جالب است، بدخلقی خود را فراموش خواهد کرد. آلیسا فیتزجرالد، مادر دو فرزند از ماساچوست، می گوید: «کیف من پر از وسایلی است که حواس کودک‌ام را پرت می‌کند مثل اسباب‌بازی، کتاب و اسنک‌های خوشمزه.» زمانی که کودک بدخلق می‌شود، تما عصبانیت خود را بیرون می‌ریزد تا زمانی که چیزی توجه‌اش را به خود جلب کند. او اضافه می‌کند: «من به این نتیجه رسیدم که این روش می‌تواند حتی قبل از شروع بدخلقی کارساز باشد، البته اگر به موقع اجرا شود.» اگر کودک شما به علت این‌که شما او را از خرید غلات فوق‌العاده شیرین‌شده منع کردید بدخلق شد، به سرعت حواس او را با چیز دیگری پرت کنید. برای مثال به او بگویید: «من می‌خواهم چند تا بستنی بخرم، می‌توانی به من در انتخاب آن کمک کنی؟» یا «اون جعبه خرچنگ‌ها را ببین!» لوی می‌گوید: «کودکان محدوده توجه‌شان کوتاه است- به این معنی که به آسانی حواس‌شان پرت می‌شود.» بنابراین شما باید نقش خود را تغییر دهید و او را سرگرم کنید.

۴٫ دریابید چه چیز واقعا کودک شما را بد خلق می‌کند
دکتر هوکر می‌گوید: «این روش برای کودکان زیر ۲ سال و نیم است. کودکان در این سن دامنه لغات‌شان تنها ۵۰ کلمه است و نمی‌توانند بیش از دو کلمه را با هم ترکیب کنند. ارتباط آن‌ها محدود است در حالی که احتیاجات و خواسته‌های فراوانی دارند. زمانی که شما پیام آن‌ها را دریافت نمی‌کنید یا به اشتباه متوجه می‌شوید، بدخلقی آن‌ها آغاز می‌شود.» یک روش این است که زبان نشانه‌ها را به او یاد دهید. به او بیاموزید که چگونه کلمات پایه مانند بیشتر، غذا، شیر و خستگی را نشان دهند. این روش کارساز است.

۵٫ او را در آغوش بگیرید
لوی می‌گوید: «شاید فکر کنید که این روش آخرین مرحله‌ای است که می‌خواهید انجام دهید اما واقعا می‌تواند به آرام شدن کودک شما کمک کند. منظور من آغوشی زیاد و پر از انرژی است نه یک نوازش کوتاه. سعی کنید هنگامی که او را در آغوش گرفتید، کلمه‌ای سخن نگویید. آغوش می‌تواند به کودک حس امنیت دهد و به او نشان دهد که برایتان مهم است، حتی اگر با رفتار او موافق نیستید.» گاهی آن‌ها احتیاج به جای امنی دارند تا احساسات‌شان را تخلیه کنند.

۶٫ به او غذا دهید
لوی می‌گوید: «خستگی و گرسنگی دو دلیل بزرگ بدخلقی است. اغلب بسیاری از والدین نزد من می‌آیند و از این‌که کودک‌شان هر روز بدخلق است، شکایت می‌کنند، تا این‌که مشخص شد آن‌ها هر روز قبل از ناهار یا زمان چرت و صبح زود این گونه رفتار می‌کنند. پیشنهاد من این است که به او غذا، آب و سبزیجات دهید یا حتی او را به رختخواب ببرید و بگذارید کمی تلویزیون ببیند. به خودتان فکر کنید که وقتی خواب‌تان بهم می‌ریزد، چقدر بدخلق می‌شوید. کودکان به خواب و غذای بیشتری احتیاج دارند بنابراین تاثیر آن نیز چند برابر خواهد بود.

۷٫ به رفتار کودک خود انگیزه دهید
شما می‌توانید کودک‌تان را با پاداش تشویق به انجام کاری کنید. برای مثال اگر می‌خواهید به رستوران بروید، به او بگویید: «الکس! امشب مامان از تو می‌خواهد که آن‌جا بنشینی و شام‌ات را کامل بخوری. من واقعا فکر می‌کنم که تو می‌توانی این کار را انجام دهی. اگر این کار را بکنی، وقتی به خانه برگشتیم می‌توانی فیلم ببینی.» دکتر پرسن می‌گوید که پیشنهاد رشوه اگر قبل از شروع بدخلقی، نه در وسط آن، داده شود، خوب است. اگر کودک شما این موضوع را فراموش کرد، به آرامی موضوع را به او گوشزد کنید.

۸٫ به آرامی با او صحبت کنید
گفتن این جمله آسان‌تر از عمل به آن است. اما کارشناسان به شما توصیه می‌کنند که باید خونسردی خود را در طول بدخلقی کودک‌تان حفظ کنید. در غیر این صورت شما درگیر بحث با او می‌شوید و همه چیز خراب می‌شود. به علاوه، بخشی از بدخلقی کودک‌تان جلب توجه شماست و برای او مهم نیست که عمل‌اش منفی یا مثبت است. تمام چیزی که او اهمیت می‌دهد این است که شما ۱۰۰% آنچه را که می‌خواهد به او بدهید. آرام صحبت کردن شما به او نشان می‌دهد که رفتار بد او روی شما تاثیری نخواهد گذاشت و به شما نیز کمک می‌کند تا آرام باشید. در واقع صدای آرام شما هم برای شما و هم برای کودک‌تان اهمیت دارد. اگر شما عصبی باشید، کودک‌تان نیز عصبی می‌شود.

۹٫ لبخند بزنید
هر پدر و مادری از بدخلقی در ملا عام به دلایلی هراس دارد. شاید شما فکر می‌کنید که دیگران شما را مادری بد می‌پندارند که کودکی غیر قابل کنترل تربیت کرده‌اید. اما تنها به شیوه‌ای بیاندیشید که بهترین نتیجه را خواهد داشت. همه کودکان باهوش‌اند، بنابراین اگر شما تنها به دلیل این‌که نمی‌خواهید او در مقابل دیگران بدخلقی کند، به او اجازه دهید آنچه می‌خواهد انجام دهد، در این صورت او با خود می‌گوید که این روش عملی است. در این شرایط بهترین کاری که می‌توانید انجام دهید این است که لبخند بزنید و وانمود کنید همه چیز خوب است. اما دیگران چه فکر می‌کنند؟ تحقیقات نشان می‌دهد که دیگران تنها به عکس‌العمل شما فکر می‌کنند. اگر آرام باشید و طوری رفتار کنید که گویی همه چیز تحت کنترل شما است، حتی اگر کاری برای آرام کردن او نکنید، آن‌ها فکر می‌کنند که شما مادر خوبی هستید.

۱۰٫ مکان خود را تغییر دهید
دور کردن کودکان از مکانی که موجب بدخلقی آن‌ها شده، می‌تواند آرام‌شان کند. این درباره زمان‌هایی که شما بیرن از منزل هستید نیز کارساز است. اگر کودک‌تان برای یک اسباب‌بازی یا شکلات بد خلق شد، او را به جای دیگری ببرید تا بدخلقی‌اش تمام شود. تغییر مکان منجر به تغییر رفتار می‌شود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

منتظر انتقادات و پیشنهادات شما هستیم

zhuliet.com

مجله ی تفریحی سرگرمی بوستان زندگی

b-roman.ir

کنترل دعوای کودکان ۱۴ خرداد ۱۳۹۶

داشتن اختلاف بخشی از رشد کودک است اما چیزهایی وجود دارد که والدین با کمک آن می‌توانند اختلافات میان کودکان را به حداقل برسانند.

بی‌توجهی به دعوای کودکان
دعوا راهی برای جلب توجه کودکان است و برای برخی از آن‌ها توجه منفی بهتر از توجه نکردن است. اگر والدین توجه کمتری به دعوای کودکان نشان داده و نگذارند این کار در خانه جا بیفتد، می‌بینید بچه‌ها نیز دلیل کمتری برای دعوا پیدا می‌کنند.

عدالت یک باید است
ساده‌ترین راه این است که بپرسید چه کسی دعوا را شروع کرده و چه چیزی گفته است. اما به یاد داشته باشید در بیشتر مواقع تنبیه باید برای هردو یکسان باشد، تفاوتی نگذارید.

به آن‌ها یاد بدهید حرف بزنند
حتی کودکان کم سن می‌توانند مفاهیم پایه‌ای دعوا نکردن و برابری را متوجه شوند. با آن‌ها در مورد دعوا و راه‌های دیگر ممکن برای حل مشکلات صحبت کنید.

احترام بگذارید و مثبت باشید
احترام، احترام و احترام بیشتر در کمک به ایجاد رفتار مثبت در کودکان کمک می‌کند. نکته‌ی کلیدی این است که به دعوای آن‌ها بی‌توجه باشید و در زمانی که کار درستی انجام می‌دهند توجه زیادی به آن‌ها کرده و تشویقشان کنید. کودکان به سرعت متوجه تفاوت می‌شوند.

یک مدل مثبت باشید
شما نمی‌توانید زمانی که خودتان مرتباً دعوا می‌کنید از کودکتان متوقع باشید این کار را نکند. والدین باید در رفتار با دیگران و تعاملات اجتماعی الگوی رفتاری مناسبی برای کودک خود باشند.

موقعیت‌های دعوا را به حداقل برسانید
تمام دلایلی که کودکان شما دعوا می‌کنند را در نظر بگیرید و سعی کنید کاری را انجام دهید که این موقعیت‌ها را به حداقل برسانید. می‌دانید چه زمانی فرزند شما اخلاق خوبی ندارند، مثلاً خسته یا گرسنه است یا روز بدی را گذرانده، سعی کنید در این شرایط موقعیت دعوا را به حداقل برسانید. کودکان باید بدانند شما آن‌ها را زیاد و یکسان دوست دارید، بدون اینکه توجهی به کاری که کرده‌اند داشته باشید، اما باید در کنار آن متوجه باشند زمانی که رفتار خوبی دارند شما خوشحال تر خواهید بود.

 

منبع: aftabir.com



منتظر انتقادات و پیشنهادات شما هستیم

zhuliet.com

 

باید به نظم و انضباط به عنوان بخشی از آموزش نگاه کرد نه شکلی از تنبیه کردن. فرزند شما باید یاد بگیرد چگونه با دیگران همراه شود و در امان بماند. او دانش‌آموز مشتاقی است اما مهم‌ترین درس‌ها (مانند سهیم شدن با دیگران، صبر،‌همکاری و احتیاط) چند سالی زمان می‌برد تا برایش جا بیفتند. به عنوان معلم اصلی‌ فرزندتان، ‌این وظیفه شما است که این آموزش‌ها را با پیگیری، صبر و دلسوزی تقویت کنید. ثبات داشتن برای بچه‌ها بسیار مهم است.

از تکرار کردن خودتان نترسید. شاید لازم باشد یک کودک نوپا، قبل از اینکه پیامی را بگیرد و درک کند‌واقعا آن را صد‌‌مرتبه بشنود. زمانی که او در مقابل خواسته‌ای که دارد بی‌ادبی و گستاخی می‌کند نیازی به سخنرانی ندارد. به او یک «نه» محکم بگویید و اگر دلتان خواست توضیح کوتاهی هم برایش بدهید مثلا به او بگویید «ممکن است آسیب ببینی» یا «آن یک اسباب‌بازی» نیست. سپس نظرش را به یک فعالیت مطلوب‌تر تغییر دهید. کودکان نوپا معمولا کم‌حوصله‌اند بنابر‌این او با پیشنهاد شما خوشحال می‌شود و آن کار را شروع می‌کند

 
فرصت دادن به بچه می‌تواند مفید باشد. اما تعداد بسیار کمی از کودکان، تا قبل از ۳ ‌سالگی مفهوم آن را درک می‌کنند. برای بچه‌های کوچک‌تر فرصت دادن یا تایم اوت دادن، گیج‌کننده و خسته‌کننده است. اگر کودکتان آنقدر بزرگ هست که معنای فرصت دادن را بفهمد،‌از این زمان‌ها، کم استفاده کنید و آنها را به ۳ دقیقه یا کمتر برسانید به اندازه‌ای که او بتواند خودش را کنترل کند. به جای اینکه او را به اتاقش بفرستید، او را روی یک صندلی بنشانید. چون شما نمی‌خواهید که او با تنبیه‌کردن، به اتاقش وابسته شود. بنابر‌این در نظر بگیرید که با او نشسته‌اید. او احتمالا زودتر آرام می‌شود و شما هم دوباره می‌توانید استراحت کنید.

مهم نیست که کودکتان چقدر بد رفتار می‌‌کند، اما به هر‌‌حال شما نباید از گزینه کتک زدن استفاده کنید. ضربه محکم به باسن و یا سیلی زدن به بچه باعث می‌شود که او ترس از پدر و مادر را یاد بگیرد. حتی اگر شما قصد صدمه زدن به فرزندتان را نداشته باشید، اما در زمان عصبانیت خیلی راحت کنترل‌تان را از دست می‌دهید. اگر شما حس می‌کنید که دلتان می‌خواهد فرزندتان را کتک بزنید،‌به خودتان کمی فرصت دهید تا این احساس فروکش کند.

نظم و انضباط همیشه نتیجه منفی ندارد. وقتی فهمیدید کودکتان خوب شده است به او جایزه بدهید مانند بازی کردن با اسباب‌بازی‌ها به همراه یک دوست و یا یک ظرف غذای خوشمزه! بنابر‌این او یاد می‌گیرد که برای جلب توجه شما نباید بی‌ادبی کند. در نهایت برای کودکان به راحتی این کار را ممکن می‌کنید که کار‌های درست را انجام دهد. برای مثال وقتی فرزندتان خسته و گرسنه است، او را به خرید‌های طولانی نبرید تا با چیز‌هایی که اجازه ندارد به آنها دست بزند محاصره‌ نشود. اگر دنیای کودکتان با وسوسه به هم بریزد، شما تمام روز را باید صرف «نه» گفتن کنید. به او فرصت‌ بیشتری برای بازی کردن و کشف کردن بدهید اما در عوض شانسش را برای به دردسر افتادن کاهش دهید.

منبع:ninisite.com



منتظر انتقادات و پیشنهادات شما هستیم

zhuliet.com

 

۲۵

 

 خیلی از پدر و مادر‌‌ها دل‌شان می‌خواهد فرزند‌شان درباره بازی‌ها و کار‌هایی که انجام می‌دهد و حتی آینده‌اش ایده‌ای داشته باشد و آنها را به انجام برساند. رفتن به مدرسه، کلاس‌های آموزشی و آموزش مربیان و معلمان، در ایده دادن به بچه‌ها درباره برنامه‌های‌شان نقش دارند، اما پدر و مادر در نقش مهم‌تری در این جریان دارند.


ایده پردازی یکی از ویژگی‌های رفتارهای انسان و جهان امروز است. برنامه‌های اصلی انسان و اجتماع  – چه در قالب کارهای شخصی و خانوادگی و چه در قالب کارهای اجتماعی – انتخابی از ایده‌های نخبگان و اندیشکده‌ها و اتاق فکرها است. امروز جامعه‌های پیشرفته برای آینده‌های نزدیک و آینده‌های نه چندان دور خود نیز ایده‌پردازی می‌کنند. ایده‌پردازی درباره آینده در پژوهشکده‌های بزرگی به نام مراکز «آینده شناسی» انجام می‌گیرد. این موضوع نشان می‌دهد ایده‌پردازی باید در زندگی و تصمیم‌گیری‌های جزئی و کلی همه شهروندان جهان جدید به‌ویژه کودکان وارد شود.


اولین راه آشنایی با ایده‌‌پردازی، آشنایی خانواده‌ها با آن و وارد کردن آن در ساختار آموزش و تربیت خانوادگی است تا فرزندان همچنان که مراتب رشد جسمی را طی می‌کنند، مراتب رشد فکری و ایده‌پردازی برای زندگی خود را نیز بیاموزند.


خانواده‌ها می‌توانند این موضوع را با به کارگیری روش‌ها و ابزارهایی دنبال کنند.

 ۲۶


روش‌های غیر‌مستقیمِ تلقین و تقویت ایده‌پردازی در کودکان
انتقال غیر‌مستقیم
در این این روش پدر و مادر پیوسته در حضور کودکان‌شان در باره ایده‌های خود حرف می‌زنند. به این صورت که آنها هنگام اوقات فراغت خود با اندیشیدن درباره زوایای زندگی، به ایده‌‌هایی دست می‌یابند و آن را برای زندگی خود سودمند می‌دانند؛ آنگاه می‌توانند ایده‌های خود را در حضور فرزندان با همسرشان در میان بگذارند و درباره آن گفتگو کنند.


خواندن کتاب‌هایی درباره ایده‌پردازی
پیوسته کتاب‌هایی در باره روش‌های ایده‌پردازی و ایده‌های نو تهیه کنند و آنها را به خانه ببرند و در حضور فرزندان بخوانند و یا برخی نکات قابل هضم برای کودکان را برایشان بخوانند؛ اینکه کتاب را به هنگام خواندن یا پس از مطالعه در دیدرس و دسترس کودکان بگذارند تا دست کم آنها با چنین عنوان‌هایی آشنا شوند و این مفاهیم در ذهن‌شان شکل بگیرد.

روش‌های مستقیم تلقین و تقویت ایده‌پردازی در کودکان
طرح مسائل جدی برای کودک
پدر و مادر می‌توانند با طرح مسائل جدی، چه مسائل مربوط به آینده امورشخصی فرزندشان و چه امور مربوط به خانواده و مدرسه و دوستان و جامعه را از نزد او مطرح کنند و از خود او بخواهند برایش راهکار ارائه کند یا نگاه خود را در باره آن موضوع بیان کند. اما برای اینکه کودک را به ایده‌پردازی راهنمایی کنند، می‌توانند به او بگویند این موضوع نیاز به فکر و مطالعه جدی دارد و او باید در باره آن موضوع به تفکر و مطالعه بپردازد و پس از آن اظهار نظر کند. این روش باید بارها در زندگی تکرار شود تا در ذهن کودک جا بیفتد که در باره مسائل زندگی اول باید تفکر کرد، سپس ایده‌پردازی.


دید و بازدید‌ها را دست کم نگیرید
خانواده‌ها می‌توانند دید و بازدیدهای خانوادگی را میان کودکان‌شان به زمانی برای ارائه ایده‌ها و بررسی آن اختصاص دهند. در این صورت همچنان که این دیدارها باعث نشاط روحی می‌شود به پرورش اندیشه و بهره‌گیری از توانایی‌های یکدیگر هم می انجامد.

 

منبع:ninisite.com



منتظر انتقادات و پیشنهادات شما هستیم

zhuliet.com

 

 ۳

 

به عنوان یک توصیه طلایی و کاربردی باید بدانید که اگر سطح توقع خود را از کودک کم کنید، درخواست هایتان را محترمانه و به صورت پیشنهاد ارائه دهید و بر آن ها اصرار نورزید، کودک به مرور زمان منظم خواهد شد.

«من هر چه قدر به فرزندم می گویم وسایل شخصی ات را سر جایش بگذار، هر روز صبح تختت را مرتب کن یا اتاقت را همیشه مرتب نگه دار، انگار تاثیری ندارد. خیلی از راهکارها را امتحان کرده ام، خیلی شرط و شروط برایش گذاشته ام؛ اما دست آخر هم، آن گونه ای که می خواستم نشده است.»

حسین سلیمان پور، روان شناس تربیتی در این باره و به عنوان اولین جمله می گوید: «بچه هایی که خیلی مرتب و منظم هستند، ممکن است در آینده رفتارهای وسواسی از خود نشان دهند. پس تاکید زیاد و افراطی بعضی والدین بر منظم بودن کودک شان، می تواند مشکلات روان شناسانه ای مانند وسواس برای آن ها به وجود آورد.» با این حال، توصیه هایی برای تحقق این هدف به والدین مطرح می شود.

اعتماد به نفس کودکتان را از بین نبرید
سعی کنید نصیحت، تذکر و امر و نهی را کاهش دهید و به موقع و اصولی از آن استفاده کنید؛ زیرا امر و نهی زیاد اعتماد به نفس کودک را از بین می برد. در ضمن از راهکار «تقویت دوبل» بهره ببرید. یعنی هرگاه فرزندتان، وسایلش را مرتب کرد، هم او را تشویق کنید و هم جلوی همسرتان این موضوع را بازگو کنید تا او هم تشویقش کند و به نوعی، تقویت دوبل شود!

مقایسه نکنید و الگو شوید
کودک را با کودک دیگری که از نظر شما، منظم است، مقایسه نکنید؛ زیرا این رفتار نادرست، باعث تنفر کودک از آن فرد و از شما خواهد شد. به جای این کارها، سعی کنید خودتان الگوی مرتب و منظمی باشید و این موضوع را جلوی چشم کودک به او ثابت کنید.

از باید و نباید استفاده نکنید
از کلمه شرطی «اگر» استفاده نکنید و حرفتان را قاطع بزنید؛ برای مثال به جای این که بگویید: «اگر وسایلت را جمع کردی، می توانی تلویزیون نگاه کنی» بگویید: «وسایلت را جمع کن و بعد تلویزیون ببین». همچنین استفاده از «باید» و «نباید»، عصبانیت کودک را به دنبال دارد. سعی کنید آن ها را حذف کنید و از عبارت های قشنگ تر و محترمانه تری استفاده کنید. برای مثال به جای این که بگویید: «باید مسواک بزنی»، «باید بخوابی» یا «نباید وسایلت را به هم بریزی» و … بگویید: «وقتی غذایت را خوردی، بهتر است مسواک بزنی»، «ساعت ۱۰ است و زمان خوابیدن» و «پسرم لطف می کند وسایلش را جمع کند» یا «بیا به من کمک کن تا وسایلت را جمع کنیم.»

سطح توقعتان را تعدیل کنید
به عنوان یک توصیه طلایی و کاربردی باید بدانید که اگر سطح توقع خود را از کودک کم کنید، درخواست هایتان را محترمانه و به صورت پیشنهاد ارائه دهید و بر آن ها اصرار نورزید، کودک به مرور زمان منظم خواهد شد. البته لازمه رسیدن به این هدف، داشتن سعه صدر است؛ برای مثال اگر خواستید، اتاقش را مرتب کند؛ اما او وسایل اضافی را جمع و زیر تخت یا کمدش قایم کرده است، همین رفتار او را به عنوان یک کار مثبت بپذیرید، او را تشویق کنید و محترمانه به او توضیح دهید که این کار تو خوب است و اتاقت هم خلوت شده است؛ اما جای وسایل اضافی زیر تخت نیست، پس بیا با هم آن ها را در جای خودشان بگذاریم. شما با این کار، هم سطح توقع خود را کاهش داده، هم عصبانی نشده اید و هم اشتباه کودکتان را به او تذکر داده اید.

«پیام من» بدهید
باز هم تکرار می کنم، وقتی انجام کاری را به کودک پیشنهاد می دهید، برانجام آن کار اصرار نورزید؛ زیرا زیاد اصرار کردن، هم او را عصبانی خواهد کرد و هم شما را. پس محترمانه پیام دهید و عقب نشینی کنید؛ مثلا بگویید: «دختر گلم به مامان کمک می کند تا سفره را جمع کنیم؟»، اگر همکاری نکرد فقط یک «پیام من» بدهید یعنی بگویید: «خیلی دوست داشتم دخترم به من کمک می کرد». این جمله در آینده نزدیک، تاثیر خودش را خواهد گذاشت.

حجم وسایلش را کاهش دهید
در ضمن اگر تعداد اسباب بازی های او زیاد است، حجم آن ها را کم کنید تا جمع کردنشان راحت تر باشد. در ضمن سعی کنید حجم لباس های داخل اتاق و کمدش هم بیش از حد زیاد نباشد تا اگر آن ها به هم ریخته شد، زمان زیادی از شما برای مرتب کردنش گرفته نشود.

آرامش نظم را به کودک نشان دهید
سعی کنید در خانه خود این طرز فکر را القا کنید که تمیز بودن خانه احساس بسیار خوبی به انسان می دهد. اگر کودک از جمع کردن وسایلش خودداری کرد، خودتان آن ها را جمع کنید و بگویید: «به نظرت این طوری بهتر نیست؟


وقتی همه چیز مرتب و سرجای خودش است، آدم احساس بهتری دارد.» این مکالمه در وجود کودک تاثیر می گذارد و باور می کند منظم بودن مساوی است با داشتن احساس خوب.


با تکرار این نوع آرامش ها و تلقین کردن ها کودک به تدریج می آموزد بدون این که شما چیزی بگویید خودش همه وسایل اضافه را جمع کند. این مسئله هم برای مادر و هم برای فرزند مفید است. کودک نظم را یاد می گیرد و بخشی از کارهای مادر نیز کم می شود.

منبع:salamatnews.com



منتظر انتقادات و پیشنهادات شما هستیم

zhuliet.com

 ۳۸

والدینی که کلاس اولی در خانه دارند امسال مهرماه برای‌شان با هر سال متفاوت بوده است. آنها سعی کردند که فرزند خود را برای مدرسه آماده کنند و از خرید وسایل گرفته تا صحبت درباره مدرسه، کارهایی را انجام دادند که فرزندشان با دل قرص‌تری پا به مدرسه بگذارد. رضابیگی، روانشناس بالینی نیز چند مورد را مورد توجه قرار داده است که با رعایت آنها کودک شما می‌تواند سال تحصیلی خوبی را آغاز کند و آن را به سرانجام برساند. با رعایت این موارد کودک شما در مدرسه و ارتباط با فضای آن موفق‌تر خواهد بود؛

۱٫ تنظیم ساعات خواب
اگر کودک شما جزو بچه‌هایی است که پیش از این ساعات خواب منظمی داشته است از این جهت مشکلی نخواهید داشت اما در غیر این صورت بهتر است او را کم کم به ساعات خواب و بیداری جدید عادت دهید. به این شکل که هر شب او را وادار کنید که نیم ساعت الی سه ربع زودتر به رختخواب برود و از طرف دیگر صبح را یک ربع تا نیم ساعت زودتر از روز قبل از خواب برخیزد. به این شکل او به تدریج و با کمترین مقاومت به ساعات جدید عادت می‌کند. بهترین ساعات خواب برای کودکان مدرسه‌ای بین ۹ شب تا ۶ صبح است.

۲٫ مهارت‌های ارتباط جمعی
برای اینکه کودک شما با مدرسه راحت وفق پیدا کند و دوران تحصیلی خوبی را پشت سر بگذارد باید او را با مهارت‌های ارتباطی مخصوصا ارتباط جمعی آشنا کرده باشید. اما اگر پیش از این به این مساله توجه کافی نداشتید بهتر است از همین امروز دست به کار شوید و او را در ارتباط مثبت با هم‌سالان و هم‌کلاسی‌هایش راهنمایی کنید. برای این کار می‌توانید از معلمان و اولیای مدرسه نیز کمک بگیرید. برای کودکانی که از اعتماد به نفس پایینی برخوردار هستند این ارتباط گرفتن دشوارتر است.

۳٫ دوری از والدین
یکی از مشکلاتی که کودک با پا گذاشتن به مدرسه با آن مواجه می‌شود دوری طولانی‌مدت از والدین است. او که پیش از این همیشه در کنار پدرومادرش بوده است حالا باید در یک محیط غریبه و با تعدادی از دانش‌آموزان در یک محیط به نام کلاس ساعات طولانی را بگذراند. این دوری برای کودک کمی سخت و استرس‌آور است مگر اینکه پیش از این کودک در مهدکودک و پیش دبستانی دوری از والدین را تجربه کرده باشد تا در مدرسه بتواند با آن راحت‌تر کنار بیاید.

۳۹

۴. آموزش برنامه‌ریزی
شروع مدرسه برای کودکان یک مقطع بسیار مهم است. کودک با مدرسه آموزش را به صورت جدی آغاز می‌کند و سبک جدیدی از زندگی را نیز تجربه خواهد کرد. او حالا لازم دارد که مفاهیمی مانند آداب نشستن بر سر کلاس، گوش دادن به درس، اجازه گرفتن از معلم برای خارج شدن از کلاس، احترام به قوانین و زندگی جمعی را فرابگیرد و خودش را با برنامه جدید زندگی‌اش که شامل بیدارشدن در ساعت خاص، برنامه‌ریزی برای رسیدگی به دروس، استراحت و بازی است، تطبیق دهد. والدین در این امور می‌توانند راهنمای خوبی برای فرزندان خود باشند و این مفاهیم را به او آموزش دهند.

۵٫ کتاب‌هایی که به شما کمک می‌کنند
کتاب‌هایی در این زمینه وجود دارد که اگر والدین علاقه‌مند باشند می‌توانند آنها را مطالعه کنند. در این کتاب‌ها مسائل مختلف مربوط به مدرسه رفتن کودک به صورت جزئی مطرح شده است. اینکه در موارد مختلف والدین چه باید بکنند و چه بگویند و نیاز به آموزش چه موضوعاتی وجود دارد با طرح سوال و و راه‌حل‌های مناسب و کاربردی ارائه شده است. یکی از این کتاب‌های مفید «چگونه فرزند خود را برای سال اول دبستان آماده کنیم؟» نام دارد؛ نوشته «مریم احمدی شیرازی» که «موسسه مادران امروز» آن را منتشر کرده است.

۶٫ تغییرات را بشناسید
والدین برای اینکه بتوانند به کودک خود کمک کنند تا سال تحصیلی خوبی را آغاز کند و به سرانجام برساند باید در مورد فضای مدرسه، قوانین، تغییرات شیوه‌های آموزشی و کتاب‌های درسی اطلاعات کافی داشته باشند. در صورت نداشتن تسلط کافی بر این مباحث نمی‌توانید راهنمای خوبی برای فرزندتان باشید. بهترین کار این است که با ارتباط موثر با معلم او از این موارد اطلاع حاصل کنید.

 

منبع: ninisite.com

 مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

 انتخاب اسباب‌بازی یا انجام بازی مناسب برای کودک از جمله دغدغه‌های والدین است. وسایل یا بازی‌هایی که هم برای کودک جنبه سرگرمی و جذاب داشته باشد و هم به رشد ذهنی و جسمی او کمک کنند.
 
شاید فکر کنیم که باید از وسایل یا بازی‌های خیلی خاصی برای این منظور استفاده کنیم اما وقتی سراغ لیلاسادات موسوی‌راد، روانشناس کودک می‌رویم و از او درباره این موضوع می‌پرسیم اسباب‌بازی‌های ساده اما موثری را به ما معرفی می‌کند که شاید پیش از این از کارکرد بالای آنها بی‌خبر بودیم. توضیحات او را در ادامه می‌خوانید؛
 
به طور کلی اسباب‌بازی‌های خوب، هم جنبه آموزشی دارند و هم جنبه فکری و می‌توانند امکان خوبی را برای تخلیه هیجانی کودک فراهم کنند. نکته‌ای که وجود دارد این است که هر بازی کارکردهای خودش را دارد و روی بخش‌های مختلف جسمی و ذهنی کودک تاثیرگذار است.
 
به همین دلیل والدین در هنگام تهیه اسباب‌بازی برای کودک می‌توانند با مشخص کردن حوزه‌ای که قصد دارند کودک‌شان در آن رشد پیدا کند، اسباب‌بازی مناسب را انتخاب کنند. اما می‌توان به چند مورد از اسباب‌بازی‌ها یا بازی‌های مناسب کودکان اشاره کرد و تاثیر آنها را در موارد مختلف توضیح داد تا والدین بدانند که در هنگام خرید اسباب‌بازی برای کودک‌شان به چه نکاتی باید توجه کنند.

۱٫ آجربازی
لگو یا آجربازی اسباب‌بازی شناخته‌شده‌ای برای والدین است. یک وسیله که از قطعات مختلف و متعددی تشکیل شده و این قطعات قابلیت سوار شدن روی هم و تشکیل یک سازه را دارند. همین وسیله به ظاهر ساده به عنوان بهترین بازی فکری شناخته می‌شود چون می‌تواند باعث رشد فکری و ذهنی و خلاقیت در کودکان شود.
 
این وسیله باعث می‌شود کودک هر بار با به کارگیری قوه تخیل و خلاقیت شکل جدیدی را بسازد و با انتخاب‌های بیشماری که برای نحوه قرار دادن قطعه‌ها دارد هر بار به نتیجه‌ای متفاوت برسد.

۳۴

۲. لی‌لی
این بازی محبوب دهه شصتی‌هاست که با توجه به فضای بازی که در حیاط منزل یا کوچه‌ها در اختیار داشتند با کمک یک گچ و یک تکه سنگ یا چوب ساعت‌ها با این بازی ساده سرگرم می‌شدند. خوشبختانه امروزه نوع آپارتمانی این بازی نیز به بازار آمده تا کودکانی که دیگر به گچ و سنگ و حیاط دسترسی ندارند بتوانند در خانه این بازی را انجام دهند. این بازی به دلیل چهارچوب و قوانینی که دارد باعث افزایش تمرکز و بالارفتن مهارت‌های حرکتی و ذهنی کودک می‌شود.

۳۵ 

۳. دارت
این بازی هم در میان بزرگسالان و هم در میان کودکان طرفداران خاص خود را دارد. علاوه بر اینکه بازی کم سروصدایی است و به فضا و امکانات خاصی نیاز ندارد اما برای افزایش تمرکز و مهارت‌های حرکتی و بدنی کودک بسیار مفید است.

۳۶

۴٫ خمیربازی و گل‌بازی
 احتمالا هیچ کودکی پیدا نمی‌شود که از انجام این بازی‌ها لذت نبرد. اغلب کودکان به اینکه با دست‌شان ماده نرم و قابل انعطافی مانند خمیر یا گل را لمس کنند و شکل‌های مختلف بسازند علاقه زیادی دارند.
توصیه ما به والدین این است که جلوی این گرایش کودک را نگیرند و با فراهم کردن شرایط بدون نگرانی از کثیف شدن کودک یا محیط اطراف به او اجازه دهند این بازی را با خیال راحت انجام دهد.

۳۷

خمیر یا گل‌بازی می‌تواند تاثیر قابل توجهی در تقویت مهارت حرکتی کودک داشته باشد، برای کودکانی که مچ دست یا سرانگشتان ضعیفی دارند، انتخاب مناسبی است تا به تقویت این عضلات کمک کند. همچنین این بازی مقدمه مهارت دست گرفتن قاشق و کنترل آن و در سنین بالاتر مداد دست گرفتن توسط کودک است. علاوه بر اینها تخلیه هیجانی خوبی در این بازی نهفته است.

 منبع : ninisite.com 

مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

تفاوت های خلقی در کودک ۱۱ فروردین ۱۳۹۶

۳۲

هر مادر یا پدر و یا هر پرستار بخش نوزادان می داند که در میان کودکان تفاوت های آشکاری وجود دارد که از همان نخستین روزهای زندگی دیده می شود. بعضی بسیار گریه می کنند، بعضی ساکت اند، بعضی طبق برنامۀ منظمی می خوابند، بعضی مدام می جنبند.


البته می توان کاری کرد که کودکان تحریک پذیرتر و فعال تر شوند ولی باید قبول کنیم که بعضی از کودکان به خلق و خوی خاص و واکنش های خاصی گرایش دارند. این گرایش ها که اساس سرشتی دارند خلق و خو نامیده می شوند.


روانشناسان به دو دلیل به خصوصیات خلقی علاقه مند هستند. اول اینکه، اگر بعضی از خصوصیات خلقی اساس ارثی داشته و یا مربوط به عوامل پیش از تولد باشند در طول رشد کودک بدون تغییر باقی می مانند.


دوم اینکه، همان طور که والدین در کودک تاثیر می گذارند کودک نیز در والدین تاثیر می گذارد، بنابراین کودکان با خلق و خوهای متفاوت واکنش های متفاوتی از طرف والدین شان برمی انگیزند و با وجود رویارویی با تجارب یا روش های تربیتی مشابه، به شیوه های مختلف رفتار می کنند.


محققان با درجه بندی کودکان از لحاظ خصوصیات خلقی، آنان را به این صورت طبقه بندی کردند، بی دردسر، کژخو و کودکان با واکنش کُند.

کودکان بی دردسر که ۷۵ درصد نمونه را تشکیل می دادند، مجموعاً شاداب بودند، خواب و خوراک شان مرتب بود و سازگاری بیشتری نشان می دادند و به این سادگی ها ناراحت نمی شدند.


کودکان کژخو (حدود ۱۰ درصد) غالباً بداخلاق بودند از لحاظ خواب و خوراک نامرتب بودند، از مردم و موقعیت های جدید می ترسیدند و واکنش هایشان بسیار شدید بود.


کودکان با واکنش کُند (حدود ۱۵ درصد) نسبتاً غیرفعال و بداخلاق بودند و در برابر چیزهای جدید واکنش منفی نشان می دادند یا از آن پرهیز می کردند ولی به تدریج در برابر تجارب جدید واکنش مثبت نشان می دادند.


کودکان کژخو در هفت سالگی بیش از دو گروه دیگر مشکلات عاطفی داشتند. احتمالاً والدین این گونه کودکان در برابر رفتار فرزندانشان برخورد تندی داشته اند و بدین ترتیب به تحریک پذیری کودک که در اصل یکی از مشخصه های او بوده است دامن زده اند.


جای تعجب نیست که به تدریج والدین با فرزندانی که کژخو هستند با راه و رسم خاصی برخورد می کنند. از گروهی از مادران خواستند توضیح دهند نگهداری از فرزندان چقدر دشوار است. سپس این گروه دو بار مشاهده شدند، یک بار وقتی فرزندشان ۱۲ ماهه بود و بار دیگر در ۱۸ ماهگی فرزندشان.


در ارزیابی اول به هر مادر تکالیف مختلفی داده شد. مثلاً از مادری خواستند به فرزندش بگوید همین که نام چیزی را برد آن را به او بدهد (مثلاً قاشق یا کلید). وقتی کودکان ۱۸ ماهه بودند به مادران تکالیف دیگری داده شد. مثلاً به کودک در گذاشتن قطعات پازل در جای درست کمک کنند.


وقتی کودکان دوازده ماهه بودند رفتار مادران با کودکان کژخو و بی دردسر یکسان بود. ولی شش ماه بعد مادرانی که پسران کژخو داشتند به هنگام انجام تکالیف چندان مایه ای از خود نمی گذاشتند. گویی انتظارشان از کودک کمتر شده بود.


ظاهراً کودکان کژخو در نگرش مادرانشان در مورد توانایی خود تاثیر گذاشته بودند. اگر این گونه کودکان انتظار مادران را برآورده نکنند و این رفتارشان ادامه یابد رفتار شکست خواهانه آنان همچنان پابرجا می ماند. 

۳۳

میزان فعال بودن
کودکانی که پر جنب و جوش و بی قرار هستند وقتی که بزرگتر شدند و به مدرسه رفتند لزوماً بچه های شیطان و جنجال برانگیزی نخواهند بود. هرچند نوزادانی که خیلی فعال اند در سال اول زندگی شان از سایر کودکان پرجنب و جوش تر خواهند بود ولی کمتر احتمال دارد که این خصوصیت را در دوران بعدی کودکی حفظ کنند.

 

تحریک پذیری
تفاوت بین کودکان از لحاظ خصوصیاتی مثل گریه کردن، بدخلقی و تحریک پذیری عمومی در شش ماه اول زندگی، تفاوت های پایداری نیست. ولی تحریک پذیری شدید در کودکان بالای ۷ ماه معمولاً تا یک یا دو سال اول زندگی ثابت می ماند.


البته شواهد نشان می دهد بچه هایی که به شدت تحریک پذیرند در دو سالگی کمتر احتمال دارد اجتماعی باشند، زیرا چنین بچه هایی کمتر از بچه های دیگر لبخند می زنند یا می خندند.


واکنش در برابر وضعیت ناآشنا
دو خصوصیت خلقی که از ثابت ترین خصوصیات خلقی به حساب می آید خجالتی و ساکت بودن در وضعیت های نااشنا و خلاف آن یعنی اجتماعی بودن و خودانگیختگی است. این دو خصوصیت را والدین تشخیص می دهند.


در حدود ده درصد کودکان دو ساله وقتی در جای ناآشنا یا با غریبه ای هستند به شدت ساکت و خجالتی می شوند و به مدت ده تا ۱۵ دقیقه از کنار مادرشان دور نمی شوند. به این گونه کودکان کم رو می گویند.


تعداد بیشتری از کودکان که خودانگیخته نامیده می شوند بلافاصله شروع به بازی می کنند و حالتی حاکی از کمرویی نشان نمی دهند.


کودکان گروه اول شبیه به بزرگسالان درون گرا هستند و کودکان گروه دوم حالاتی شبیه خصوصیات برون گرایان را از خود نشان می دهند.


این دو پروفایل انعکاسی از خصوصیت کلی تری است، مثلاً گرایش به خودداری به هنگام گفتگو و بازی و کناره گیری از فرد ناآشنا به هنگام مواجهه با افراد یا موقعیت های دشوار.


کلمات خوددار و آرام از خصوصیات کودک کمروست و کلمات آزاد، پر انرژی و خودانگیخته با خصوصیات کودک خودانگیخته هماهنگی دارد.


کودکانی که در سه سال اول زندگی به شدت ترسو و خجالتی بودند در سال های اول مدرسه هم همین خصوصیات را داشتند. از کارهای پرخطر اجتناب می کردند، حداقل پرخاشگری را داشتند، به درخواست های والدینشان عمل می کردند و از افراد و گروه های ناآشنا پرهیز می کردند.


نحوۀ فرزندپروری در میزان کمرو شدن کودکان تاثیر می گذارد. اگر کودکی که مستعد کمرو شدن است در محیطی مناسب پرورش یابد که رفتار برون گرایانه تشویق شود بعدها خجالتی و کمرو نخواهد شد. از سوی دیگر اگر محیط تنش زا باشد حتی کودکانی که با خلق و خویی اجتماعی متولد می شوند در آینده کمرو خواهند شد.

 

منبع: رشد و شخصیت کودک

مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

۳۰

 این یک واقعیت انکار ناپذیر است که بازی پیش نیازی است برای مهارتهای بعدی کودک. 
جروم برونر می گوید: بازی برای رشد مهارتهای ذهنی، اساسی است. کودکان در بازی می توانند بدون دخالت دیگران تجربه کسب کنند و در این ضمن توانایی های پیچیده ای کسب کنند.

یکی از فرضیه های روان شناسی رشد این است که بازی رشد شناختی و هوشی کودکان را تسریع می بخشد. در تایید این فرضیه مطالعاتی صورت گرفته است که نشان می دهد کودکان که اسباب بازی چندانی ندارند و امکانات کمی برای بازی دارند از لحاظ شناختی از همسالان خود عقب تر هستند. اگر بپذیریم که بازی برای رشد هوشی اهمیت دارد در این صورت آشنا کردن کودکان با بازی و محرک بازی یکی از عواملی است که رشد شناختی را تسهیل می کند.

اسباب بازی های مناسب به کودکان قبل از دبستان کمک می کند تا رفتار اجتماعی مطلوب را هم بیاموزند. ظاهرا اسباب بازی به کودکان کمک می کند رفتارهایی را که در بازی آموخته اند در زندگی اجتماعی خود به کار گیرند.

البته با توجه به بالاتر رفتن سطح درآمد خانواده ها و همچنین کم جمعیت تر شدن خانواده ها قطعا میزان امکانات رفاهی و اسباب بازی هایی که در دسترس کودکان قرار می گیرد خیلی بیشتر از کودکان نسل قبل شده است اما این بدان معنا نیست که اتاق هر کودکی اگر انباشته تر از اسباب بازی باشد رشد شناختی و رشد هوشی اش چشم گیر تر است بلکه درگیر شدن کودک با این اسباب بازی ها، ارایه بازی های هدف دار و شناخت روحیه کودک و سپس ارایه اسباب بازی مناسب است که در رشد هوشی کودکان موثر خواهد بود.

برای سرگرم کردن کودکان در سن و سال پیش از دبستان و دبستان، مجموعه ای از فعالیت ها توصیه اکید می شود. حتی اگر شما مادر گرامی شاغل و یا پر مشغله هستید حداقل روزی یک ساعت صرف بازی با کودکتان کنید.

بازی هایی توصیه شده در این گروه سنی عبارتند از:
– طراحی، نقاشی و رنگ آمیزی
– بریدن و چسباندن
– مدل سازی و ساختمان سازی
– کتاب ها، تصاویر و داستان ها
– سرگرمی با حروف الفبا و اعداد و کلمات
– گوش دادن به موسیقی
– بازی با ماسه و شن و آب
– پوشیدن لباس دیگری و تظاهر کردن
– و فعالیت های متنوع دیگر

۳۱

در ادامه ما چند مورد از سرگرمی های مورد علاقه کودکان را به اختصار شرح می دهم :
– رنگ آمیزی و طراحی و … از سرگرمی های مورد علاقه کودکان است که به شدت با آن سرگرم می شوند. تهیه کتاب های رنگ آمیزی توصیه می شود. ضمن اینکه می توانید برای جذاب تر شدن بازی حتماً شما نقاشی های ساده ای بکشید یا از جایی الگوبرداری کنید و در اختیار کودک قرار دهید تا رنگ کند.

 – بریدن و چسباندن نیز از سرگرمی های رایج کودکان است. وقتی کودکتان نقاشی خود را به پایان رساند قطعاتی از آن را جدا کرده و روی صفحه جدیدی بچسبانید و بقیه را با رنگ پر کنید. مثلاً خورشید را از صفحه جدا کنید و روی صفحه جدید بچسبانید و بقیه صفحه ابر و کوه و درخت بکشید. در مراحل پیشرفته تر کلاژ، اریگامی و همچنین ملیله کاغذ برای کودکان بسیار جذاب خواهد بود.

– مدل سازی؛ برای مدل سازی حتماً از خمیر استفاده کنید. اگر توان تهیه خمیر بازی ندارید با آرد کمی خمیر درست کنید و برای رنگ آمیزی آن از زردچوبه (برای رنگ زرد)، از آب اسفناج (برای رنگ سبز)، آب لبو (برای رنگ قرمز) و … استفاده کنید. البته رنگ های مجاز خوراکی هم می تواند بسیار سرگرم کننده باشد. خود رنگ کردن خمیر بازی برای کودکان جذاب است.

– کتاب ها و تصاویر نیز از سرگرمی های جذاب دیگر است. حتی ما توصیه می کنیم فقط دنبال خرید کتاب نباشید بلکه حتماً برای یکبار هم که شده برای کودکتان با کمک هم کتاب بسازید. مثلاً چند کاغذ  تهیه کنید، از وسط تا کنید سپس روی آن تصاویری از حیوانات، گیاهان، میوه ها و یا حتی تصاویر و ژس های خانوادگی را بچسبانید و در صورت علاقه یک خط هم زیر آن بنویسید.

حتی داستان سازی کنید. این داستان سازی خلاقیت نمی خواهد. اکثر کودکان داستان هایی که با اندکی تغییر مربوط به خودشان است را خیلی دوست دارند.

نکته مهم:
فراموش نکنید که در طی همه این بازی ها باید با کودکتان همراه باشید. او را تنها رها نکنید. با او بازی کنید تا از کودکی فرزندتان لذت ببرید و زندگی کردن را در غالب بازی به او بیاموزید.

منبع:tebyan.net

مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت

Page 1 of 41234


برچسب ها
ویتامین دی المپیک فوتبال داخلی ماه رمضان زیورآلات به روز گردنبند اخبار هنرمندان کلسترول داستان کوتاه انگشترلطیفه بیوگرافی مجله س تفریحی ژولیت کربوهیدرات فیتنس فشارخون سس عباس کیارستمی کودکان فضانورد ماه کالری خواننده ازدواج خواب اخبارهنرمندان پیاده روی بازیگر دندان دسر مجله ژولیت یبوست ناخن جوش شیرین مرغ شیر جوش شکر اشعار مینا آقازاده بخش روانشناسی کودک ژولیت عکس، کفش بزرگتریت سایت تفریحی سرگرمی ترامپ بیماری قلبی غذا فلفل تلگرام پوست ومو سردرد افسردگی ماهی لاغر شدن پیاز رژیم غذایی مطالب جالب و خواندنی شهاب حسینی جالبیجات بخش اخبار سلامت ژولیت اکران اخبار فوتبال داخلی، اخبار ژولیت، گیاه شناسی فیلم وسینما زنجبیل مریخ چربی سایت تفریحی سرگرمی مجله ی زولیت مطالب جالب رمضان پوست و مو روان شناسی انگشتر اخبار فوتبالی بخش تکنولوژی ژولیت فرهنگ، اخبار علمی، آنتی اکسیدان اینترنت پوکی استخوان عسل گوشت مواد غذایی مجله سرگرمی ژولیت سیب زمینی فال و طالع بینی بیماری جغرافیا تغذیه کودک دانستنی نوزاد سلامت مو پروتئین گردشگری هنر، اخبار فرهنگی، مجبه ژولیت، اقتصاد، فوتبال ویتامین بخش بیماری کودکان ژولیت سبزیجات مو نوشیدنی لباس پوست فال روزانه اخبار تکنولوژی داعش طالع بینی فیبر کلسیم غذای اصلی اخبارسلامت طب سنتی کارگردان تخم مرغ لاغری خودرو سايت مفيد و خبري سايت تفريحي سرگرمي سايت اقتصادي و بازرگاني بروزترين اخبار ايران و جهان سايت سلامت و تغذيه سینما پزشکی دیابت اخبار اقتصادی، بخش نجوم ژولیت اخبار هنری، چاقی سرطان فال ناسا سلامت کاهش وزن آشپزی روانشناسی سلامتی روانشناسی کودک اخبار نوزاد اخبار سیاسی استرس اخبار ورزشی تغذیه اخبار اقتصادی آموزش آشپزی فضا تناسب اندام اخبار،اخبار و مطالب روز ،مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت،ژولیت ورزش مجله ی تفریحی ژولیت علمی مجله تفریحی سرگرمی ژولیت، نجوم مذهب، تکنولوژی اخبار سیاسی، اخبار مذهبی، سیاسی، کودک اخبار سلامت و تندرستی اخبار ایران و جهان سایت بروز شده جدید ترین مطالب روز ایران سایت جدید سرگرمی جدید ترین مطالب روز جهان مجله ی تفریحی سرگرمی سرگرمی اخبار سلامت بخش سرگرمي مجله ي ژوليت سرگرمي جالبيجات جک خنده اس ام اس بخش علمي تفريحي ژوليت تاريخ جملات آرام بخش آرام روح بخش فرهنگ هنر تاريخ مجله ي ژوليت هنر فرهنگ مجله ی ژولیت فوتبال، اخبار فوتبالی، اخبار ورزشی، ورزش، zhuliet بخش آشپري مجله ي ژوليت بزرگتريت سايت تفريحي سرگرمي مجله ژولیت، بزرگترين سايت تفريحي سرگرمي اخبار، ژولیت، مجله ي تفريحي سرگرمي ژوليت مجله ي تفريحي سرگرمي ژوليتو مجله ی تفریحی سرگرمی ژولیت ژوليت ژولیت